장음표시 사용
331쪽
si Cap. 6. de qua 'titate,quaest. S.
νς ea quasi forma impεfesta, ten ens ad peiectionem. Quarto, ut es Hcquisitio pίrfecta forma. Quinto , ut es siuccessimus: α his tribus modis, ad nullu in praedicamentum per se pertinet: quia est quid incompletum essentialiter. Sed potest sexto modo considerari , ut est continuise hoc modo perti iaci ad hoc praedicamentum, sicut rempus: sed est distincta Cpecies ab eo : quia partes temporiS copulantur instantibus diuisibilibus, partes vero motus copulantur mutatis est e,etiam indivisibilibus i quae valde diuersa sunt.ab sese inuicem. & ideo arguunt distinctas esse species quantitatis. Probatur testimonio Arist. 3. lib. Physic. in principio , ubi ait 46Motum esse de genera continuorum: scd genus continuorum non I
peritur, nisi in hoc praedicamcnto:ergo sentit collocari sub genere continuae quantitatis; luod es est e speciem eius. Probatur deinde ratione; quia continuum cst genus quantitati : ergo species eius erit, quidquid habet continuitatem per sic:& distincta species si liabeat distinctam continuitatem : sed motus habet utrumque: ergo est species quantitatis continuae, distinctae a caeteris. Probatur minotaquia continuitas motus, est distincta a continuitate spatij, aut term i, qui fit per eum:& etiam a . continuitate subiecti mobilis, cui inhaeiet,& tandem, a continuitate temporis: ergo non accipit eamsb aliquo horum, sed a se illam habet: & ideo erit per se quan rum atque continuum. Min Orprobatur: quia continuitas mobilis spatis,aut termini , qui fit permotum: siue sit qualitas, siue quantitas vel quid aliud , est perma- nens: sed continuitas motus est successiua : sicut ipsis motus; ergo est distincta a continuitate eorum , atque etiam a continuitate temporis succest tua: quia cum motus tardus est , continuitas eius est breuis, si breue sit spatium , quod mobile pertransit,continuitas temporis longa ; ergo diuersia est una ab altera. Quod etiam colligitur ex continuati uis, quae in tempore lant instantia; in motu vero mutata est e ves de diuersa. Secunda Opinio, negat motum Hse quantum per se : 8c ex conse quenti speciem quantitatis,& est cammunis,& vera , quam tenet expresse Arist. nos solum cap praesenti, scd etiam 3. lib. Mcta. cap. 1 3.quibus locis expressis verbis docet, Mitum esse quantum per AEc
ridens , sicut album Et cum eo omnes fere expositores D. Thom. s. Meta. lect . I s. Albertus Magnus tractat. 8.de quantitate , cap. g, Soncinas 3. Metaph q. 1 .Louanti sies, Caiet. Iauellus,Sotus, Tolctus Mercatus in Commentariis huius cap. P. Pere ira lib. . q. cap. I. Pater Iranciscus Suarius 1 tomo suae Met. d. O. te st. 8.& prOb tur duplici argum. Primo , quia motus est continuus, quia est successivus: si enim in instanti fieret,nullam posset habere succes sionem : At non habet per se successi cynem , sed ratione termini, qui sit per ipsum; erilo nec habet per se continuitatem, sed ab QO.
332쪽
67 Minorem probo, Quia motus cala factionis, ideo successuus est, quia calor per eum factus liabet quandam latitudinem gradualem , contrariam frigiditati existenti in eodem subiecto : quam frigiditatem , quia non potest agens naturale finitum,simul Sin
momento vincere, sed paulatim , vincitur successive : ideo iuc- cessauc producitur calor: unde si detur agens infinitae virtutis,quale est Deus, potens in momento vincere totam resistenti an frigiditatis, in monacto etiam,& sine successione producetur calor, es non habebit calefactio ullaui successionem , neque continuR-tionem: Signum igitur euidens est, quod utramquc habet a te mino,& non per se : quale nec crit continuum per seded per accidens.
Sccundo, quia motus essentialiter est via , fuxus , dc tendentiali ter duos terminos ; A qqo, & ad quwa & est ipsum fieri termi, ni; ergo secundum propriam entitatem,& essentiam est quid incompletum. A quo non constituitur mobile in esse simpliciter, sed in via ad illud:& ideo excluditur ab Aristotele , & eius in te pretibus, ab omnibus praedicamentis,& inter postpraedicamenin collocatur, qui sunt modi quidam in completi rerum:sue crycontinuitas pertineat adesset iam eius,siue iit propria passio, erit etiam quid incompletum formaliter; quare non pertinebit ad praedicamentum per se, nec motus ipse ratione illius. Falsum est ergo,quod ratione continuitatis, i rumis lit species per se quanti
A Ad testimonium Aristotelis : Rc spondetur , verba illius generiralia esse, quae hunc sensum faciunt: Motus inter res continuaS numerari debet .ex quo non sequituri esse per se continuum , sed
habere cotinuitatem essentialem vel accidentalem : quemadmodum , si quis diceret, lignum esse de genere grauium corporum,
CO ipso,non cogeretur admittere, grauitatem esse ei essentialem. sed fatis es et, ad veritatem generalis locutionis , modo accidentali ei conuenire. Et eodem fere modo respondetur ad algumentum e Concessa minori,quod motus habet continuitatem distininam a spatio, &termino: d negata consequentia, quod eam habeat per se:nam
aliud est habere distinistam, aliud habere per se ,quia habere perse,dicit ex intrinseca suti ratione habere: habere vero distinistam, commune est respectu eius,quod est, habere per se,& ab alio, aut per accidens:cum sit euidens,posse habere distinctam,& eommunicatam ab alio : ut hoc exemplo fit manifestum. Albedo liabet extensionem, quam participat a superficie corporis 3 in quo extenditur , & eo ipso distinistam ab extensione eiusdem superfiaciet:quia repugnat, eandem extensionem alicui inesse, a se,& ab
alio;& nihjlomnus eateasio superficiei non est per se, sed pcr
333쪽
accidens: quocirca licet motus habeat extensionem distinc am a mobili,spatio,& termino non sequitur eam habere pet te: sed habet communicatam ab eisi& ideo habet per accidens: quamui eam quoque habeat distinstam ab extensione temporis.
An numerinsit Jecies quantitatis di ereta EXaminatis iam speciebus quantitatis continuae, ad quantita stem discretam veniendum est : quae duas habet species , Num Prum,& Orationem. Et prius de numero quaerimus, An sit Vera
species quantitatis discretae. Et dissicultas consistit in hoc, an numerus sit unum per se: nam, si ita sit, non erit dissicile intelligere, sitne species quantitatis diseretae, vel non sit: si vero non lit, nisi
Unum per accidens certu est,non pertinere id ad praedicamentum. . Prima Opinio tenet .numerum esse unt m per accidens:& ideo non
pertinere ad praedicamentum , nec esse speciem quantitatis , sed ςsse Unum talitum per aggregationem , sicut cumulum lapidum, ut aliorum corporum Aristotelem vero eum enumerasse inter species quantitatis; quia habet quandam extensionem discretam, similem extensioni quantitatiuae.& modum quendam Vnitati j Vulgari modo loquendi fundatum , quo dicimus, ternarium est e Rum quendam numerum , & quaternarium , esse alium distinctum Ita Fonseca s. lib.int. c. 3 3. q. .sectione 4. Pater Franciscus
Suarius x. to. suae Meta. ex modernis multi. Probatur testinionio Arist. . lib. Phy. c. .text. 68. Vbi denume Io adta.Νumrem eri una plura quantάυe quadam. Et Ic Meta. c. 9.tex. 2O. Numerin est multa una. & lib. 8 .c. 3.tex. IO. Numerum, in
quit, oportet a truidessio, quo unus, si is in Ut: aut enim non est, sed 'μ si congeries, aut dicendum Ur, quo nam illud sit, quod unum ex multis facit Ex quibus sequitur, numerum ex mente Arist. non esse Vnuper se, sed per accidens: & ideo non esse spectu quatitatis. Quod probatur duplici arg. Primo : Ens per accidens, dicitur illud quod constat ex pluribus entibus in actu: sed talis est numerus:ergo est ens per accidens. Probatur minor: Nam siue accipiamus tres homines , vel tres quantitates separatas, quales sunt tres Hostiae consecratae, quaelibet est ens actu : ergo numerus terna xius ex eis constans,erit unum per accidens. Et si respondeas, Vm-tates secundum entitates consideratas, non eficere unum Per se,
sed ut ordinatas, cundum ordinε prioris,& posteriorib, In quan tum secunda praesupponit primam,& tertia primam,& lecundamedc sicut per se ordinantur, ita eficere unum rer sic Ordine , non Vnu per se entitate Contra hoc est primo, quia ordo ute,non elirealis sed rationis;ergo non potest facere und per se reale , etiam nitate ordinis. Probatur antecedens,nam unitates ipsae, non tune 1 cxse
334쪽
Ex se ordinatae, cum ex se non sit una prior altera Iergo solum ab intellectu ordinari post uni : sed ordo quem ab intellectu suscipiunt, non potest tac realis, sed rationis; ergo per talem ordinem
non efficiunt unum reale,quod in praedicamento collocari possit, sed unum rationis. Secundo , qtita etiamsi ordo csset realis, & numerus est et unus ordine, licet non entitate , non lassicit, ut ponatur per se in praedicamento mam praedicamenta sunt entia realia, crgo debent esse unum per se, non solum ordine, sed entitate reali:& certe, si unitas ordinis sufficeret , non esset numerus at in modo unus per se,quam ciuitas, aut exercitus de quibus constat, non esse entia praedicamentalia.
Secundo: Viaitates non concurrunt ad compositionem numeri, per aliquam unionem , aut unitatem realem i ergo non possunt
efficere unum per se, quod sit in praedicamento. Euidens est con-ssequentia, quia repugnat plura efficere unum per se , nisi perse
niantur. Probatur aut cm antecedens: quia de ratione quantitatis discretae est, quod partes eius non copulentur termino communi . ergo repugnat cis quaelibet unio,& ex consequenti, quod efficiant unum per se. Et confirmati potest , ac declarari simul: quia ideo fatentur omnes, cumulum non esse unum per se, sed per accidens: quia solim dicit aggregationem plurium unitatuni,absque aliqua unione superaddita, per quatri nat unum: sed numerus nihil dicit, prae-
per unitates ergo non erit per se unum,ma S quam cumulus,nec pertinebit ad praedicamentum. Minorem ita probo : quia quaelibet unitas, cx qua fit numerus , solam habςt esse quantitatem quandam continuam , cum negatione diuision P, ergo tres unitates , nihil aliud continebunt, praeter tres quantitates. cum suis negationibus diuisionis : quantitates autem per se , non uniuntur, sed separatae sunt; per negationes vero Vniri non possunt, cum vnio debeat esse modus positivus, per quem Vnum positiuum per se fiat, ex multis diuersis ; ergo neque potest ex cis resultare aliquid per se unum,& praedicamentale. x Probatur tandem , quia non ρotest fieri unum per se nisi ex potentia per se, , actu per sie .ut docet Arist. I. lib. de anima,ca. I .sed unitates non se habent tanquam potentia per se,& actus per se,ergo non efficiunt unu in per se praedicamentale. Minorem proborquia
omnes unitates sunt entia in actu , ergo nulla se habet tanquam potentia r lanis nec potest se habere sic:quia non est maior ratio, . quare una se habeat. vi potentia, quam aliae: Vnde nulla carum talem rationem habere poterit.
Secunda opillio, tenet Numermn esse unum per se, & ideo specie, quantitatis discretae: haec est expressa apud Aristo t. ca. praesenti, di I. Metaph. cap. 13. de praedicametato quantitatis: quibus locis eum
335쪽
eum enumerat inter species quantitatis discretae. Nec potest te retus utriusque capitis , vllam admittere expositionem, tum quia vexa expressa sunt,tuna ctiam , quia ita sentiunt omnes expositores: Avicenna 3. libro sua: Meta. ca. 4.D.Thom. 7. lib. Metaph.le
multi:& quod plus est , sancti Patres ita sentiunt , praesertim Greg. Nystunus, in lib. de historia sex dierum , dc Ioannes Damas. cap. q. suae Dialecticae, in principio. Et videtur nobis, nori quidem facilior,sed probabilior,& terrenda.
Probatur liae potissimum ratione: una sci cntia vereatur circa obiectum per se unum , a quo se init suam unitatem specificam. sed de numero , tanquam de proprio , dc unico obiecto , agit Arithmeticus & de numero sonoro agit Musicus: & sunt veraescientiae ergo habet rationem unius per se, & poterit collocari in hoc praedicamento, tanquam vera species eius.
Et potest confirmari, & declarari simul hoc modo : Ossicium x Sscientiae est demonstrare passiones de subiecto ; ergo quod est subiectum scientiae, lebet habere proprias passiones,det se demonstrabiles : sed determinatae passiones procedunt a determinata essentiare reto debet liabere determinatam essentiam S cum numerus sit subiectum praedictarum scientiarum , habebit determinatas passiones , & determinatam essentiam:erit igitur unum per is praedicamentale. probatur haec ultima consequentia, qui aede ente per accirim non potest dari si cientia, ut docet expresse
sed duobus modis intendunt aduersarii hoc arg. soluere. Primo, distinguentes ens per accidens , quod duplex esse inquiunt:
primum , tecundum entitatem , quod ex multis entibus in actu constat,ut album aut musicum: aliud casuale,aut fortuitum,quale est inuentio thesauri: & de primo ente per accidens , scientia esse potest, de quo non loquitur Aristo t. sed non de secundo: quod ideo non potest esse obiectum scientiar:quia non habet esse
certum,vel fixum,sed casuale ,& contingens. verum haec solutio contraria est verbis Aristot. & rationi. Probatur primum , ex his verbis eiusdem locu signum autem, quod nulli silentia cura sil-Iud,neque actiu e, neque fa crura . neque speculatiua : neque enim qui facit domum,faeis μαι qua auidunt, Sce. Probatur etiam secundum. Quia ens per accidens secundum entitatem,no habet unam essentiam determinatam , aut per se, sed multiplicem,ergo ut tale est,nec potest habere determinatas passiones, neque Unam definitionem,per quam possint de eo demonstrati in scientia: ergo . falsiua
336쪽
Cap. 6.de quantitate, quaesi. 6. falsum est,quod possit este scieti Sia de illo. 11 Alij vero, ut fonseca , ubi supra , alio modo intendunt soluere
idem arguna. dicentes numerum duplicitcr considerari. Primo, vi cst a parte rei, & sic solum dicit vilitates reales: & ideo ensrcale est, non per se unum , sed per accidens: de quo non potest esse scientia. Alio modo consideratur, in quantum unitates eius ordinantur ab intellectu , secundum prius, & posterius: & hoc
modo per se unum est, non entitate, Ied ordina tione: nec uno mrealcitcd rationi S: hoc tamen susticit , ut sit obiectum Alithmeticae. Ncc est inconiseniens, quod icientia icalis versetur circa cias rationis: nam multae sunt scientiae reales , quae versantur circa entia rationis, ut scientia de re publica quam politicam Vocant)Musica & Dialectia a. Sed haec etiam solutio insussiciens est , & falsum supponit. nam
licet sciciatiae dividantur in reales,& ratiotiales:& Iationales sint, quae vertantur in diligendis operibus rationis, quibus non repugnat vel fari circa ens rationis , ut de Dialectica cons at: nullus tamen vocavit Mathematicas disciplinas rationales scientias, nempe Geomctricam , agentem de linea, aut Arithmeticam , de numero , lad vere reales sunt, ex communi omnium consensu: quia non versantur circa operationes dirigendas , ut Dialectica, scd circa determinatas res. Sed nec politica potest inter rationa-lcs scientias num uiari : quia non in dirigendis operibus rationis, sed in ordinandis actionibus ciuium, ac reipublicae vel fatur: ali qui Ethica ,& omncs scientiae morales vocarentur rationales,
quod statis falsum est. Ita ergo de politica , sicut de his verum est
apud Umncs, non esse nationales scientias sed realcs , & quae circa entia realia vcisari debent , non circa ens rationis. Vnde sequitur, quod si numerus formaliter est ens rationis, ut haec solutio asserit, non possit esse obiectum Arithmetica'. 3 6 Probatur secundo nostra se hientia , num/rus es sensibile
per se, ut docet Arist. Σ. lib.dc anima, cap. 6. ergo est cias rcale;&per se unum. Probatur consequentia : quia operationes sensuum,
non dependent ab intellectu sed priores sunt actibus pius: ergo nec obiecta sensuum dependere possunt ab intellectu , sed ante
operationem eius dantur in rerum natura:& ideo vera entia realia sunt. Quod vero habeant unitatem per se,probo,quia potentia sensitiva, suam unitatem accipit ab obiecto per se,sub quo coprehenditur numerus; ergo debet esse unum per se , non ut ab intellectu concipitur sed a parte rei. quia sensus non Versatur circa
sensibilia ut apprehendu turper inici lectum,sed ut in rebus sunt. Vt autem probabilitas communis sententis,quam defendimus,mδgi S pateat, & argum . quae vere sunt dissicilia, luantur,expli cadum est,quonam modo numerus sit ens reale, & a quo habeat, . quod
337쪽
quod sit unum per se : in hoc enim consistit tota dissicultas eius
dem sententiae. Et de numero quantum ad Vnitates, nemo potest dubitare , quin sit ens reale . quia tres quantitateS hominum, vel Iapidum,rcales sunt. sed quae sit illa ratio realis,a qua constituantur in ratione unius numeri realis, ita ut separetur a cumulo lapidum limelle explicatur,& non eodem modo ab omnibus,qui eandem sententiam sequuntur. Itaque prima opinio est Soti q. h. huius .c.conctus. 2. asserentis,
Numerum esse ens reale, ex parte unitatum; sed accipere complamentum essentiale ab in ellectu hoc autem complementum,ait esse o
dinem prioris, & posterioris: luem intellectus tribuit unitatibus, numerans unam post aliam , tertiam post duas, & quartam post
tres : & ita constituens numerum ternarium , & quaternarium Numerus itaque secundum hanc sententia constat ex ente rea-si,nempe ex unitatibus:& ex ente rationis,quod est ordo prioris,& posterioris& per talem ordinem uniuntur unitates,& essiciunt
Hic tamen modus dicendi sustineri non potest:quia iuxta eum,
nec numerus potest: esse ens reale, nec species quantitatis. Probo primum: quia vel tres unitates emciunt numerum ternarium ante
operationem intellectus; vel expectanda est operatio intellectus, vi essiciat numerum , si primum dicaturrifalsum erit,quod dependeat ab intellectu,vel ab eo accipiat complementum essentiale. si vero dicatur secundum; sequitur non esse ens reale formaliter, sedens rationis: nec esse unum per se, quia ex ente reali & rationis, non potest fieri unum per se,quod sit species realis praedicamenti: ergo si numerus pro materiali,est realis,& pro formali ens rationis, non poterit esse ens praedicamentale ; nec praedicamentalis species Vtrumque: ergo debet habere numerus, ante operationem intellectus,& quod ens reale sit, & aliquid per se unum. Vt autem quomodo ea habeat, ostendamus, notandum est, Vnitates,
ex quibus fit humerus , duo habere. Primum, quod quaelibet sit quantitas continua, distincta ab altera. Aliud. quod sint numerabiles ab intellectu secundum prius,& posterius: Sc hoc est etiam in eis reale, & intrinsecum, sicut realis est aptitudo cuiuscunque rei, ut ab intellectu intelligatur:& sicut haec aptitudo vocatur intelligibilitas, ita aptitudo unitatum, ut secundum ordinem prioris . & posterioris ordinetur, vocatur numerabilitas: sed scutrem actu intelligi ab intellectu non est aliquid reale intrinsecum in ea:nec est ens rationis, sed denominatio realis extrinseca, ab actu reali intellectus, per quem intelligitu Cita numeratio actualis unitatum, non est aliquid reale intrinsecum in eis, nec est ensrationis,sed denominatio realis extrinseca,ab actu intellectus reati,quo numeratur.Vnitates igitur numeri, licet sint plura entia in
338쪽
acta, secandum quantitatem continaan, considerar tamen apti Iudo realis, ut numerantur Ieali tui. secundum prius, & posterius, tIibuit eis unitate quia exealisbent, ut constituant unum numerum Iealem per se. Gratia exempli: tres homines aut tres Iapides,reaIes unitates sunt,secundiani quantitatcS xealc quas habent, sc secundum aptitudinem rcalcm , quam habet qiuelibet,vr numeretur realitcr 2, intellectu, post alia vel ante alia, & emi ut numerum ternarium per se unum , ea potentia per se, & -υ per se suo modo compositum:nam qua libet unitas est in potentia, ut numeretur ante aliam, hel post aliam r& quae ante aliam numeratur , sic habet ut potentia determinabilis per aliam posterius numerabilem. Et cum vir mque habcant unitates, ante Operationem intellectus; ncmpe esse uales quantitates,& realite I numerabiles, secudiim prius,& post-ius, per actum realem intellectus; essiciunt unum per se reale, & praedicamentale, nullum comple- . mentum accipiens ab intellectu
Ex hac doctrina duo colliguntur. Primum , quod sicut Arist.
saepe astexit, Non ege quareniam ea utim cera itudinim in omni ma
teria, vel obiecto. de quo poteri esse scientia, neque in omni scientia sed quasdam scientias esse certiores aliis: quia certior est materia, circa quam versantur, secundum maiorem, vel minorem abstractionem a materia. Ita nec est quanaenda in quibuscunque rebus pr dicamentalibus,eadem unitas; aut idem modus unus per se:sed quasdam habere maiorem unitatem , & magis esse unum per suralias vero longe minorem , secundum minorem perfectionem suae naturae. Verum dummodo Habent aliquam unitatem , iussiciet,ut in praedicamento per se collocentur, tanquam genera,vel species eius. Gratia exempli: in substantia maior reperitur unitas,& perfectior modus unius per se,quam in accidentibus : & inter accidentia, maior in uno, quam alio : sed aliqualis sufficit, vi per se sint species praedicamentales , saltem imperfectae. Et huius conditionis est numerus,& omnis qualitas discreta : quae cum ex propria natura debeat habere partes actu separatas,minorem possunt habere unitatem, sussiciuntem tamen ad constituendas species quasdam praedicamentales imperfectas. ' Colligitur secundum,nempe,quod ea, tuae in Uno genere suntentia per accidens, in alio sunt entia per se : ut domus, in genere
naturae, ens per accidens est,cum contineat plura entia naturalia
in actu , ut ligna , & lapides: sed genere artificialis,est unum per
se : ita ergo de numero dicendum est,quod unitates eiuS,in gene- Te quantitatis continuae,sunt multa in actu, quae in eodem gene- Ie non emciunt unum per se , etiam si in cumulo congregentur: sed in genere quantitatis discretae essiciunt per se unum numerum propter numerabilitatem realcm,per qua suo modo uni ut ur
339쪽
unitatε suffieientem,ad efficiendum unu per se discretu. quod non habent eaedem unitates:vi sunt in cumulo in quo talem Ordinem numerabilitatis non dicunt, & ideo cumulus est unum per accidens,sed numerus unum per se. Ad tertium e Concessa maiori, distinguenda est minor: quod unitates numeri non se habeant,tanquam potcntia per se,& actus per se: nam duplex est potentia. Vna receptiua actus per modum informationis:qualis est materia Physica,ex qua fit ens naturale Alia, non receptiua ; sed determinabilis per actum : B: est similis potentiae generis , quod non recipit in se actum differentiae, sed determinatur per eum, ad constitutionem speciei:& talis est potentia,in qualibet unitate: ut determinetur per aliam, ad constituendum numerum: & ita determinans, se habet tanquam actus per se;& determinata tanquam pol tia per se:& hoc suisicit,ut ex eis fiat unum per se , imperfecta quadam unitate , per quam constituunt unam speciem quantitatis discretae. Haec doctrina colligitur ex Arist. g. Metaph.cap. 8.tex. I S.
, An forma numeri sumenda sit ab iItima unitate. vel ab omnibus. 63 Vaestio haec procedit, supposta communi opinione, quam insecuti sumus , quaestionu praecedent quod numerus sit vera species quantitatis discretae : nam sesset ens per accidens, & non pertineret ad praedicamentum,nullam haberet formam,aut disserentiam:& ideo non esset inquirendum, an ab ultima unitate desumenda sit,uel ab omnibus. Est igitur prima opinio Capreoli in I.d. LI .quaest. I concl. s. distinguentis duplisem formam numeri. Parti alem ,& Totalem, sicut
debet distingui, in quibuseunque speciebus substantiae. Ut in limmine forma partialis est illa , quae eum materia componit naturam hominis: & natura ipsa eomposita ex materia. & forma, dicitur forma totalis r ut humanitas dicitur forma totalis hominis quia simul eum suo modo substantiali,qui est subsistentia, com , ponit hominem,significantem naturam completam in supposito.
Formam igitur partialem numeri,ait esse ultimam unitatem,quae determinat praecedentes:& ita se habet . pςr modum actus,& formae: N praecedentes per modum materiae:vt forma binarij,est secunda unitas,determinans primi,ad constitutionem talis specienforma ternarij , tertia, praesupponens duas tanquam materiam,& eas determinans per modum formae. Formam vero totalem sinquit non esse ultimam unitatem , neque omnes I sed nat ram ipsam numeri resultantem ex compositione et ex qua naturasmul eum modo actualis inhaerentiae, fit completus numerus in conento.Probat hoc ultimum hac ratione uia in quibuscas quo
340쪽
rebus forma totalis, quae est natura,resuliat ex unione parti sed nec ultima unitas,nec omnes simul, Iesultant ex unione litum : scd potius sunt partes, ex quibus resultat natura ipsa imeri. ergo non possunt e sie forma totalis eius. Primum vero rprobat,quia per se est manifestum.Hanc sententiam sequutus Prius Albcri. Mug. in praedicamentis,tit. 8 de quantitate, & in cnunt sup. s.c. D. Dilanysde diuinis Dominibus. Imo &D. Thc
modo distinguit numerum, in eum sui abstrahitur a particulibus unitatidius: de solum dicit duo,tria, vel quatuor: & in eum icontralatuva particulares unitates. Sc in eis consideratur, ut didicimu ,tria corpora, tres lapides , vel tres homines.Formam itur numeri abstracti, dicit esse ultimam unitatem, non tamen Tmeri contracti: sed numerum contractum seipso constitui in sicie,hoc est,per suas unitates simul acceptas,absque ordine prina Vel vltimae: ut ternarium hominum, aut quaternarium lapidui Et haec sententia videtur opposita praecedenti: quia quaestio h de numero reali pro quantitatibus ipsis accepto procedit: cui formam , dicit prima opinio , sumendam esse ab ultima unita: quod negat haec secunda. Probat porro Sonc. I .par suae opinionis,gi,sed forma numeri airracti sit visima unitas, hae rati one : Q gia numerus abstractsolita reperitur obiective in intellectu , constituere ordine prioris,& posterioris,inter unum,duo,& tria, ita ut sicut ad binxium, non perueniat,nisi per unitatem,& ad ternarium, per binxium: sicque ad caeteros semper: ergo ultima unitas,in apprehesone intellectus, praesupponit caeteras : & ideo habet se ad illet
per modum formae determinantis. Secundam vero partem , quod forma numeri contractiri non uultima unitas,probat duplici argum. Primo, quia ubi est primur ultimum realiter, aliquis est ordo realis inter ea sed inter untates numeri, nullus est ordo realis : ergo nec datur prima Vnit: maliter,neque ultima,quae possit esse forma numeri.Probatur mnor, quia si ordo realis daretur inter unitates: alit ille ordo ess naturae aut dignitatis,loci, ubi,vel situs sed nullus talis datur. ergnec habebunt realem ordinem. Probo iterum minorem , quia smul tempore, possunt fieri duo,vel tria corpora, ex quibus emc.
tur ternarius,&ita ut unum non sit causa alterius , nec sit eo d
inius: sed nec necesse est habere ordinem loci,vel situs,cum pol
ni in Vaeuo constitui quare nullum habebunt ordinem realeir Secundo:Vel vltima unitas est forma numeri realis , in quantum est unitas , vel in quantu est ultima. non ut unitas, quia haeratio communis est omnibus: sed nec ut ultima , propter duc Primum