장음표시 사용
461쪽
'4 6 Cap. 3 otae praedicamento Haber .
comprehensum in ratione formali Vbi:quare aliud praedicamentum constituere potest.
fluit, se qua sint genera , ct speetes Situs. GEnera, & species huius praedi eamenti, ita colligunt Albertus εMagnus , lib. de sex principiis tractatu de positione, cap. 1.& D. Thom.Opusc. g. cap. 2. vi supremum genus quod est dispo- filio partium in loco,aut in spatio loci, diuidatur in id, quod est, Recte esse positum , aut Refexe : tanquam in duo genera subalterna deposita: sub quibus continentur, Sedere, Stare, Iacere, Cubare,& eiusmodi alia, tanquam species ; in quas diuiduntur eadem genera: S. ex omnibus fit ordinatio praedicamentalis. Luo ,, quasint proprietates huius pradieamenti. DVas proprietates ei attribuunt Alla Mag.& D. Thom. ubi su- γpra: videlicet, Contrario carere ,& SuscUere magis is minus: quae etiam conueniunt pluribus aliis: quibus tertiam addit Gi1-bertus, nempe , assistere proxime substantia : quae etiam conuenit praedicamento, Vbi; & immediatius, cum sit prius secundum rationem ; ut probauimus: sed cum snt idem realiter, utrique conuenit immediate,realiter loquendo,sed non est sic intelligendum, quod situs assistat substantiae,ut extrinsece prorsus se habeat ad illum nam vere et inhaeret, tanquam modus eius : ad assistere diebintiquia ab extrinseco dependet.
PDedicamentum, Habere. F Adum quae de caeteris praedicamentis explicata sunt de haλ- tre, vel habitu,qui est ultimum praedicamentum, sunt declaranda. Primum , S uidper haberes intelligendum. Secundum, Quid sit habere, aut in quo eansissat ratio formalis eius. Tertium , Ruot genora , is species habeat. Quartum, abor etiam,ct qua sint propri
Circa primum , multis modis accipitur habere,ut docet ρ rist. s. hIib. Metaph. c. Io.text. 2 s. sed tres sunt praecipuae acceptiones eius. Prima uniuersalis : ita ut inter habentem , Θ νem habitam , βιὰm sis distincti. rationi, cui homo dieitur habere substantiam & caetera praedicata essentialia. Secunda acceptio est minus uniuersaliae ita ut respectus realis , Θ x consequenti realis distinctio sit, ιεν habentem. rem habitam In qua significatione , idem est habere aliquid , quod illud respieere : vi pater dicitur habere filium. Sed utraque haec acceptio impropria est ἱ & secundum quam habere
non constituit speciale praedicamentum: quare Tertio accipitur, pro eo , quod est habere aliquid; non quomodocunque , sied ita, vel obens M speciali ratione aeeommodatum , vel eommensuratum rei
462쪽
Cap. I o. de praedicamento Habere. 4 7
habita,cum resectu reali ad illam non tanquam ad terminumsed tanquam ad aliquid eui habens speciali modo adaptatur.Et secundum diuersum modum huius adaptationis , vel accommodationis ad ilialam, diuerso modo dicetur eam habere, & diuersum praedicamentum constituere. Habere locum,uel spatium, est praedicamentum ubi habere durationem, praedicamentum, quando: habere poli ionem partium in loco, praedicamcntum, sit usurabere vestes, aut arma, praedicamentum, Habere:quia specialis est accommodatio cor poris ad vestes,& arma: unde generale no mcn habere, specialitet ei attribuitur. Et secundum hanc acceptionem definitur a Gilberto hac definitione: Habitus est eouarum,is eorum,qua circa corpus υersantur, ad iacentia. Quasi dicatur,vestes circundare, aut Operire corpus, per specialem accommodationem eiusdem corporis ad eas, tanquam
ad aliquid extrinsecum ei non inhaerens: itaque ratia, formalis lauius praedicamenti consistit in modo speciali; UO covin sese accommodat vestibus,aut armis: qui modus diuersus est ab aliis:quibus se accommodat loco,aut durationi:& ideo speciale constituit praedicamentum:quod in Concreto, dicitur Habere, aut Habitus: Abstr Hum υ .nomen non habet,sed abstractum eius vocatur,ratio habitus,vel ratio habendi. Quot se quasint genera,ct speetes Habere., T T Abere diuiditur,tanquam supremum genus, ita diuersos mo-L I dos habendi; distinctos per diuersas res habitas,quibuS diuersis modis se accomm pdat corpus: vi, Habere vestes:aliud genus est. Rc,mbere arma:&quodlibet horum diuiditur in alias species,qua-ies sunt, ni tum e s. Loricatum ess eueue aliae similes: & ex bis generibus, & speciebus, usque ad indiuidua, quae sunt, Petrum aut
Ioannem,esse calceatum, tunicatum, aut loricatum, constituitur
ordinatio praedicamentaliS. Quot,is qua sint proprietatet huius praedicameansi. ΡRima proprietas , Habere , est : Quod magis minui siti cipiat. nam eques,armatior est pedite:& magis calceatus dicitur qui caligis simul,& calceamentis ornatus est ἱ quam qui solis calceamentis. Secunda proprietas est: Non habere contrarium. Nam esse calceatum, & loricatum , non sunt opposita. Sed utraque haec proprietas , communis est aliis rebus: circa quas notat bene D. Thomopusc. 8.tractat.de sex ultimis praedicamentis, cap. 3. non esse inter se repugnantes:quia licet suscipere magis & minus,proprie sumptum procedat ex maiori vel minori admixtione contra- xij:& ideo nihil possit ea suscipere, nisi contrarium habeat:tamen magis & minus non attribuuntur huic praedicamento proprius in pra
463쪽
4 8 Cap. ro. de praedicamento Habere,qras .vmea.
sumpta,sed improprie:hoc est, secuudum quandam extensionem quia pluribus vestibus, aut armis , paucioribusve ornatur corpus: ideo bene hoc modo sumpta,magis, re minus, conuenire possunt huic praedicamento ilicet non habeat contrarium. Vltima proprietas eius eli; od adiacentiam inter plura neres m. Δυσι;ita,ut unum sit actu in altomissi enim vestes,aut arma sint in homine; non dicetur vestitus, vel armatus, nec habere illa , secundum specialem significationem huius praedicamenti: quamuis alio titulo possessionis possit ea habere,)quod in aliis non est necessarium:nam corpus potest habere ubi, & situm,etiamsi actu non circumscribatur loco: ideo haec proprietas, videtur conuenire quarto modo,huic praedicamento.
An haberest aliquic intrinseram,is inharens,vel in fila
denominatione extrinseea eonsistat.
CIrca hanc quaest. reiicienda in primis est opinio quorundam
modernorum,qui nihil intrinsecum inuenientes in eo quod est habere,dixerunt non esse speciale praedicamentum. Sed hoc est contra communem consensum totius scholae,quae cum Arist.tenetineom essepradieamenta:& Habere,essa unum ex eis quod si excludatur, nouem erunt tantum Et etiam contra rationem qua probabitur specialem rationem & praedicamentalem habere,licet imperfectam, ac diminutam. Hac erso refutata sententia, est alia modernorum , qui in s Ia denominatione extrinseca , a vestibus, aut armis , consistere aiunt hoc praedicamentum , praeter quam nihil intrinsecum , vel inhaerens dicit. Probant primo:Quia habere non est aliud,quam esse vestitum,vel armatum. ergo forma , a qua denominatur co pus, sunt vestes, vel arma : sed haec non inhaerent ei, sed extrinsece adiacent, illud circundantes : ergo non dicit aliquid intrinsecum,uel inhaerens, sed extrinsecam solum denominationem ab
Secundo: Ex eo , quod homo habeat vestes , vel arma, nullus modus realis,& intrinsecus potest e, aduenire, praeter relati nem propinquitatis , vel contactus ab illa : sed constat hunc respectum generalem esse , & ides non pertinere ad hoc praedicamentum: ergo nihil speciale intrinsecum dicit, sed solam denominationem extrinsecam a vestibus,vel armis : cuius signum est, quod etiam si vestitus, vel armatus homo , vestibus , aut armis spolietur,nihil reale intrinsecum, aut sibi inhaerens amittit: ergo neque aliquid sibi inhaerens acquirit, dum induitur vestibus , aut armis sed solum acquirit, & amittit extrinsecam denominationem ab eis:quare in hae sola consistit ratio formalis huius praedicamenia.
464쪽
eamenti .Haec tamen opinio falsa probabitur quaest.sequenti , ubi ostendam,solam denominationem extrinsecam non posse ossicere praedicamentum 1 peciale. 6 Nostra igitur lententia opposita est,nempe. habere; praeter denominationem extrinsecam a vestibus,aut armis,modum aliquem formaliter inhaerentem corpori continere, & hunc modum csseentitatem realem absolutam , includere tamen respectum secundum dici ad vestes , vel arma:ita ut ratio formalis huius praedicamenti absoluto simul cum respectu constet. Sed quisnam sit modus iste inhaerens corpori, ex doctrina Arist. colligi debet:qui lib. s. Meta.cap. r o. sic loquitur de hoc praedicamento: Habitus autem dicitur . tanquam quiddam habenti , , habiti actus,'ut actio quadam, aut motus nam cum hoc quidem essest, illud vero sit, media est s.ctis:ira.6 habentis vestem , is volis habita, egmedius habitum hune Itaque habitum, quod non contingit habere mani-
fessum ad infi*ita es im progredem tur si habiti esset habitum habere. Quibus verbis duo expresse docet.Primum,quod inter vestem, &hominem vestitum aliquid est medium; sicut inter agens, & eflectam,media est actio & hoc medium,inter vestem , & hominem, vocat actum habendi, seu habitionem , lut sic loqui liceat ad hareexplicanda.)Docet secundo,quod hic actus medius , non habetur . medio alio habitu, ne in infinitum procedat unquia non est quod habetur sed ratio habendi unde seipsa, δι non per aliud medium conuenit homini vestito. aut armato. Et ex utroque colligo hoc argum. ad probandam nostram sententiam.Si inter corpus & vestem est aliquid medium, haberi dicuntur Vestes,medium hoc ex parte corporis se tenet:ergo aliquid reale in eo est:& accidentale quidem cum adesse,& abesse possit, dum homo induitur, & spoliatur vestibus; quare necesse est formaliter inhaerere eidem nomini. Praetexea : Si medium hoc non habetur per aliud medium,sed se ipso, quia est ratio habendi e sequitur non esse extrinsecum homini,sicut vestes nam si extrinsecum esset,per aliud medium haberetur,sicut habentur vestesrergo est aliquid intrinsecum ei inhaerens.
ν Sed quid sit hoc medium intrinseeum,in quo consistit formalis
ratio huius praedicamenti, ex doctrina eiusdem Aristo. 3. lib de partibus animalium,cap. i. colligendum est , ubi asserit, naturam dedisse animalibus vestes, quibus operiantur, ut cutem, pilos . lanam,aut quid simile,& arma quibus possint se defendere ab aliis Metiam ea ostendere,si opus fuerit,hominem vero nudum edidisset
intellectum tamen ei tribuisse , quo propria industria posset sibi
vestes,& arma quaerere,, ex rebus aliis ea conficere.
Ex quibus duo colliguntur valde notanda, in quibus differt homo a caeteris animalibus. Primum est, quod vestes, & arma
465쪽
4so Cap. r o depraedicamento HabereHII .unica.
eorum,sunt partes integrantes suorum corporu : unde non dicu
tur ea habere proprie,sed communissima,atque impropriissima ratione,non pertinente ad hoc prςdicamentum:sicut dicuntur habere pedes,aut caput:Vestes vero , & arma solius hominis sunt quaedam alia corpora sibi extrinseca,quae proprie dicuntur ei adiace- re,& ideo proprie dicitur ea habere,& speciali,ac propriissima ratione dicitur vestitus, & armatus: quare ei soli proprie conuenit praedicamentum , habere. Vestimus quidem simias, & armamus equos , tamen non dicuntur vestiti , vel armati pioprie , sed per quandam analogiam,& similitudinem ad hominem quare nec di- 'cunt ur proprie habere vestes,& arma secundum rationem formalem huius praedicamenti. Secundum,quod colligitur, est, Naturam loco vestium , & ar- morum,dedisse homini naturale aptitudinem, & accommodatio. nem ad illa induenda, per quam aptitudinem speciali modo eisdem sese aptaret,& accommodaret, dum eis indueretur:& ratione huius accommodationis specialem ornatum , & quasi naturalem
ei tribuunt vestes,& arma:caeteris vero animalibus suas vestes, &arma,tanquam partes integrantes corporum habentibus, nec dedit natura,nec necesse fuit dare talem aptitudipem, & accommodationem ad extrinsecas vestes, S acina: unde nec eis tribuunt
quasi naturalem ornatum, sicut homini, sed quasi artificiatum, &nimis improprium. Ex quibus infero quod dum homo nudus est,solum habet aptitudinem naturalem,& quasi aptitudinalem accommodationem,&coaptationem ad vestes , & arma : sed dum eis induitur , exit in actum talis aptitudomon quidem in actum,qui sit actio,sed qui sit modus formalis actualis accommodationis , & coaptationis in eo productus:aliquo modo similis actioni,& passioni,in quantum Vestes,& arma dicuntur vestire, & armare hominem , & homo ipse dicitur vestiri,& ai mari,vestitusque & armatus esse.Et modus iste actualis accommodationis,& coaptationis, iocatur habitus , seu 9habitio, luem Aristot.docuit esse medium, inter vestes, & hominem : & non habere per alium modum , sed se ipso inesse homini. tamquam medio habendi vestes,& arma. In hoc igitur modo absoluto,includente tamen respectram secundum dici ad vestes & arma,& extrinsecas etiam denominationes ab eis,consistit ratio formalis huius praedicamenti: quam extrinsecam vocant aliquando D.Tho.& alii antiquiores Interpretes,propter easdem denominationes extrinsecas,quas includit . non certe modum intrinsecum, M. inhaerentem excludere volentes.
Ad Irimum arg. alterius opinionis ; Niganda est prima conseia
quentia,quod a solis vestibus ,& armis denominaretur homo vestitus, Jc armatus, sed primo atque formaliter denominatur, ab
466쪽
ab actuali modo accommodationis, & coaptationis ei inhaeren- te,deinde a vestibus, & armis denominatione extrinseca : in qua ron consistit principaliter ratio huius praedicamenti , sed in alia denominatione formali. Ad secundum : Negandum cst primum antecedens;quod nul Ius modus realis oriatur in homine, ex co , quod vestibu induatur : oritur enim modus actualis accommodationis inhaerens; ut explicatum est:quem modum amittit, dum vestibus,& armis spoliatu .& atium de nouo acquirit; si iterum induatur. Ratione igitur huius modi formalis,& intrinseci,intrinsecum quoque, atque formalem concretum habet hoc praedicamentum.
omnibus sex ultimis praedicamentis.
An ratio formalis eortim consistat in aliquo intrinseco , is formaliter inharento,uel in sola denominatione extrinseca.
o T Riusquam probabiles sententias adducamus , excludenda est 1 illa,tanquam improbabilis , e orum qui tenuerunt: Ex decem
pra dicamentis , sola quatuorprima, nempe substantiam , quantitatem, relationem . ct qualitatem , esse proprie pradicamenta : reliqua vero sex, tum csse quasdam complicationes, seu aggregationes quo rundam praedicatorum,minus imperfecto rui .ex quibus, nec genera , neque species, sed nec praedicamentales ordinationes c onstitui possuntini si per quan am similitudinem,& analogiam , ad illa quatuor.& ideo inquiunt, Aristotelem paucissimis verbis,&perfunctorie admodum genera & species eorum distinxisse. Hoc
vero probabilitate prorsus caret : cum Aristoteles capite de incomplexis, absque distinctione enumerauit decem praedicamen-- ta;&postea quatuor illis propositis, enumerauit actionem, &passionem cum reliquis:& suis locis,de singulis probatum sit proprias rationes praedicamentales habere: genera etiam atque species,quamuis impe1fectissima,& quorum non est adeo frequens usus in sciεtiis:& ideo paucis verbis explicata sunt ab Aristotele . I I Hac igitur exesua sententia falsa, Prima opinio est Sc oti, in a. d.I. q. I. in A. d. I 3. quaest. .&quodlib. II.quaest. .quibus locis hane distinctionem relationum ex cog tauit.aeuadam sunt relationes linquit intrinsecus laduenientes:quae posito fundamento, & extremis necessario insurgunt in eis, ut paternitas ,& filiatio Aliae
sunt, extrins cui aduenientes, quae adhuc posito fundamento, SI extremis non necessario insurgunt:& ideo non ex natura eX tremorum proueniunt,sed ab extrinseco: tales sunt relatio unionis
inter materiam , & formam , & relatio inter locatum & locum, de quibus constat: quod existentibus extremis , nempe materia,
467쪽
4sa sua l. unica sex pradicamentori .
εc forma,Vt dum separatur anima a corpore,atque etiam locatum a loco,eum deserens , non sequitur relatio unionis,aut locationis inter illa: nisi rursus ab althua causa effcienti, & proinde extrinseca uniantur. Et in his relationibus extrinsecus aduenientibus, ait consistere rationes horum sex praedicamentorum. Erit ita que secundum Scotum praedicamentum Acrioni, relatio ad principium,seu causam essicientem, a qua procedit effectus; & Passio, Telatio ad eandem;vt imprimentem effectum in passo. Vbi, relatio corporis ad locum , aut spatium loci. Luande , relatio rei ad propriam durationem. Situ ;relatio corporis; secundum suas partes ad locum.Εt, Habere ; relatio eiusdem corporis ad vestes , vel arma. Distingui autem lassicienter haec sex praedicamenta ait. Probat Scotus hoc argumen. Petrum esse in loco , vel habere i , ubi monest Vetrus ipse; nec locus eum circundans : ergo cum sit aliquid ;ὴrit relatio eius ad locum dumtaxat. Probatur consequentia:quia cum superficies continens Petrum ei non inhaereat:
nihil aliud aequirit, dum incipit esse in loco,praeter relationem ad locum: nec aliquid aliud amittit , dum recedit a loco , praeter eandem relationem: ergo,Vbi,nihil aliud praeter relationem erit. Sicque de caeteris quinque praedicamentis 3 quibus idem argumen.applicari potest. Eandem fere sententiam Scoti sequun
licet illam distinctionem relationum non admittant asserunt tamen sex ubi ma praedicamenta , non consistere in aliquo absoluto, nec in absoluto simul cum respectaesed puros quosdam,& s Ios respectiis includere. Haec tamen opinio duo eontinet falsa.Nam primo falsum est:
quod dentur tales relationes : quas vocat Scotus extrinsecus aduenientes. secundo , falsum est etiam: quod si darentur , in eis solis
posita esset ratio formalis horum praedicamentorum. Psobatur autem primo : quod non dentur. Relationem extrin-3 3 secus addenientem , vocat Scotus eam quae posto fundamento & extremis , non sequi luciaut non consurgit: sed impossibile est,quod positis extremis cum fundamento , non consurgat in ei Srelatio : ergo impossibiles sunt tales relationes. Probatur minor. quia extrema omnia relationis, sunt talia per fundamentumssiue ab extrinseco eis proueniat relatio: ue ab intrinseco: ergo repu gnat poni fundamentum in eis : quin sequatur relatio. Gratia exempli , duo alba , sunt extrema similitudinis per albedinem in troque positam duo homines, extrema sunt paternitatis,& filiationis, per generationem activam , & passiuam : & ideo repugnat naturaliter : quod posito fundamento , & extremis , non sequatur in eis relatio. Quod in exemplis etiam Scoti, non est minus euidens: nam relatio unionis , inter materiam , & formam.
468쪽
Quae l. ica six praedicamentorum. 433
fundatur in actione:per quam ab agente uniuntur, qum vocantvnitionem: Si relatio loci ad locatum : & locati ad locum ζ si ex parte utriusque reali s est fundatur in approximatione , seu commensuratione locati ad locum : aut circumscriptione loci ad lo-eatum:sed naturaliter est impossibile, quod locatum sit approximatum,aut commensuratum loco , aut quod locus cireun scribat locatum, & non sequatur talis relatio : ergo impossibiles sunt ta- les retariones. Deceptio vero Scori fit manifesta:quia in suis exemplis, tum ponit extrema , & non fundamentum eorum : nempe materiam.& formam, nulla facta mentione unitionis , quae fundamentum est locatum quoque,& locum sine circumscriptione, aut approximatione:quod est ponere extrema nuda , aut materialiter accepta, non formaliter, Ut sunt extrema relationis , quod habent perfundamentum:quare non est mirum,si eis sic positis , non sequatur relatio:positis vero cum fundamento, impossibile est non sequi. Quod etiam reperitur in caeteris relationibus: nam licet ponas duos homines , nisi ponas unum procedere ab alio per gene rationem , quae est fundamentum relationis, non sequitur in eis relatio paternitatis,& filiationis hae vero posita , necessario sequitur.Et ecce patet, quo pacto frivola est, & sine fundamento, distinctio Scotica relationum. x ue Item probatur secundum , quod etiamsi darentur tales relationes , non posset in eis solis consistere ratio formalis horum praedicamentorum. Et sumo ad id probandum, praedicament actionis,& passionis:argumentorque noc modo, Actio, & passio, sunt idem motus:ita ut actio non sit aliud,quam motus,ve procedit ab agento;& passio motus , ut receptus in passo:sed motus, ut procedit ab agente,dicit entitatem ab lutam viae, praeter respectum ad agens: & passio sandem entitatem receptam . praeter I spectum ad passum .ergo de his duobus praedicamentis euidenter probatur, non posse consistere in solo respectu. Et eodem modo
potest probati de aliis:quauis in his duobus magis sit manifestu. Probatur secundo:Quia si praedicamenta haec, in solis, puris relationibus consistunt, impossibile est distingui a praedicamento
ad aliquid: ergo cum certum sit,& a Scoto concedatur, ab eo diset ingui, non possunt consistere in sola relatione. Probatur an ince-Ms,ex definitione praedicamenti ad aliquid. Relati ira praedicamellad aliquid sunt,quorum totum suum esse ,est ad aliud referri: sed totum esse horum praedicamentorum , est referri ad aliud : ergo sunt relativa illius praedicamenti. Probatur minore quia si in sola& pura relatione consistunt, cum relatio nihil absolutum dicat. sed solum esse rationem referendi ad aliud: totum esse horum frit Telatis,& ex consequenti,dotuini eru referri ad aliud.
469쪽
' F suastgenersex praedicamentorum.
Secunda opinio opposita est,asserens haec ultima praedicamen- δ, in ratione pure absoluta cons stere non quidem intrinseca aut Φ'haerente, sed pure extrinseca quam consequitur respectus ad ex- insecum,non tamen pertinens ad relationem sormalem, aut e Diqntialem eorum,sed quasi accidentalis: ut praedicamentum, ubi. Ron est aliud,quam locus: ut denominans extrinsece locatum: sicque de reliquis. Ita Herueus quodlib. I.quaest 9. Iauellus L. Meta. quaest.vltima , Solus quaest. unica de sex ultimis praedicamentis,
Probatur a sussicienti partium enumerationemam haec praedi-I
camela,non dicunt nudam relationem,ut probatum est cotra Scotummec absolutam simul cum respectu:quia hoc est aggregatum
per accidens, ex rebus diuersorum praedicamentorum. Nec etiam dicunt rationem pure absolutam,intrinsecam,seu inhaerentε:quia Aristoteles,& cum eo tota schola, vocat ea praedicamεta adiacentia, atque extrinseca: & merito, cum ubi non sit aliud, quam ex trinsece circunscribi loco: & vestuum es,extrinsecὸ circunscribi vestibus:sicque de caeteris:ergo necesse est,rationem formalem eorum, absolutam & omnino extrinsecam ponere.
Haec etiam sententia falsa probatur duplici argumento.Primo: Quia praedicamentum dicit ordinationem ex generibus, & speciebus constitutam: sed genera,& species non possunt costare,aut
fieri ex sola denominatione extrinseca, cum dicant naturam rea Iem,& intrinsecam: ergo nec praedicamentum ex sola denosti in tione extrinseca costare potest. Praeterea,Denominatio extrinseca,
nihil ponit in re denominata:& ideo nouam denominationε extrinsecam admittunt omnes in Deo,ut quod sit creator in tempore:quam denominationem non habuit ab arterno. ergo, si sola de nominatio extrinseca lassicit constituere haec sex praedicamenta, Deus poterit in eis collocari,absque ulla sui imperfectione,aut limitatione:quod superius probauimus falsum. Secundo: Quia de duobus saltem praedicamentis euidenter probatur, non consistere in sola denominatione extrinsecamempe, de praedicamenso passioni ti& ubi: propria enim, & formalis ratio passionis , consistit in receptione motus,vel actionis in passo,ergo formaliter dicit rationem inhaerentem, & no solum extrinsecam. Vbi etiam ,est proprius terminus motus localis:ergo in eodem mobili debet recipi, in quo recipitur motus:sed motus formaliter i haeret mobili,cum sit actus mobilis . praua mobile es , ut definit Aristoteles . lib. Physicorum in principio:ergo Vbi etiam inhaerebit
mobil i & non erit sola denominatio extrinseca. ' Vltima opinio,quam tenent caeteri omnes interpretes Aristote- iis . non solum cap. praesentj. sed etiam 3 . Metaph.cap. I S.assierit, -
470쪽
umst gener sex praedicamentorum. 4 3 s
o, inharente in subiecto , conflere, simul includent et respectum se-
eundum dici ad aliquid extrinsecum,atque etiam extrinsecam dein nominationem ab eo: ut praedicamentum ubi, includere realem praesentiam in locQ,aut spatio loci: eκ hanc praesemiam modum esse ab lutum, in corpore inhaerentem , cum respectu secundum dici ad locum,aut spatium,& praeter hanc includere etiam denominationem a loco ipso,si localis sie piae sentia. Haec est probabilior sententia,& tenenda. Probaturque ex refutatione aliarum opinionum , hoc modo: Haec praedicamenta,non dicunt folum rei pectuin, ut probaulinus contra Scotum: ec solam denominationem extrinsecam:ergo dicunt aliquam rationem absolutam,& intrinsecam,quia respectus,
in aliquo absoluto debet includi,ut non pertineat ad praedicamen-r , tum ad aliquid. Quod vero absolutum cum respectu,non sit unum per accidens, probatum est in praedicamento ad aliquid. nam cum includatur respectus essentialiter in ratione absoluta,non concurrunt ad constituendum unum per modum compositionis:& ideo non essiciunt unum per accidens: sed absolutum, includens essentialiter respectum, unum per se est:ad cuius praedicamentum pertinet respectus ipse,& non ad praedicamentum ad aliquid:quod inpotentiis,habitibus,& scientiis,necessario concedendum eue probauimusmeo respectus isti sunt transcendentales: quia nec omnibus praedicamentis , nec pluribus sunt communes : sed ad solum praedicamentum absoluti,in quo includuntur . & cuius essentiam
Ad argumentum Scoti;Neganda est consequentia, quod, ubi, si sola relatio ad locum sed est realis praesentia in modo absoluto,& inhaerente locato consistens , atque includens respectum ad locum, vel denominationem extrinsecam ab eo.
io Ad argumentum secundae opinionis; Neganda est secunda pars antecedentis quod praedic menta haec non dicant absolutum cum respectu megandum est etiam quod tale absolutum cum respectu, sit ens per accidens. quia cum respectus ipse non pertincat ad praedicamentum ad aliquid , nec concuriat simul cum absoluto i ad
constituendum unum tertium per modum compolitionis,sed tanquam complementum essentiale eiusdem absolues, in eo includatur,& ad idemmet praedicamentum reducatur, unum per se est absolutum cum respectu:& unam rationem praedicamentalem, licet imperfectam, constituere potest. 1 by Cc