장음표시 사용
251쪽
infinitam esse. Quod si velint, eam substantiam carere parii bus, in qu aspongi diuidi id ex eo ech futat quia infinitum omne quantum est Oporcet, atq; de se tale in partes. Ex re dent igitur J Colligit ex dictas si quUd infinitum detur, id non per se, sed eae aedia dente inlini tunicis posse. Quo fit, ut infinitum, qua tale, pr)ncipium esse nequear, sed ad tantuiti. cui infinitudo conuellat ut aer , quod Anaximenes vel numera, p. x, quod Pythagorica statuebant instericii etiam incusandi sunt qui Pythagolico more substantiam ponunt inciliatam in nihil ti minus in partes sectileta es e volunt.
Sed hacfortis e Superior ili , utatio de Infinit, aliquantulum extra limites Naturali sibi losophiae diu agata erit quia nurerlatior erat xcommunior Nunc igitur in sol ciebus subrectis seu sur Atiae Plinicae consideratronas propriae sunt de infinito inquii iti Ditem tacere statuit Stimumquet. vera linariabus rationabus vitias Ogrciis appellati cleinde fixariis necessariisq; argumentis Ostendie, O post ii natura infinitum dari. g y emm corporis rario J In palmis ergo ita disserit: Nihil quod superficie lauditur,infinit messe potectici inne corpus supertiate cὶ dirur iiij lum igitur corpii potest este finita iam Secundo ita Mihil, quod in umer Uido com xl l endiis ablola potest intini tulimem habet cum infim. mst id, quod absolutis e. ii ies sed omnis numerus. id omne quod numerum habit po est num pran do is labici aihil igitur tale infinio im est. L- f. is autem J .itione alia magis P 13 si ea hoc est, a principiis naturae, Mab ingzi iona turalium corporum desumprae concludit, non pose dari orpus infinitum Q ut 'datem I de ιέ, non absimili argumento comprobavit. Necelle est, liquit, mire corpus, a z. A te ς' in
252쪽
4s LIB. III CAP. V. EXPLANAT Io.
findetur quia in elementa quatuor cantum sint,constaret oiq: eius in Odi Orpus Grinum E Vel omni, termittirta haberent magnitudinem, cq finatam molem Catac rei et qua quod ex certis parti Dudi terminatae imagnitudinis coalescit finitu est.Velrnum aliq)od
rionstrat Non dari ereto praeda n corpus infir Uiel α ιδ tu ex iri, quae pauxZc: le conuin citur. Nam alia corpora inteii Meret, nulli alteri locum daret. A n ouin, o prina o
Ditis eis p aes tu oe motus An Ubi quiescerins erro mouebitur. An Uer ad om-mnem locum moueba H non Giturpab r. m Uno torum ex is m/Iibus constet partibus, Tot '. a s mitia etiam erunt locata: pr/-nm gurae finiuersi corp- num non eris, nisi actu: inde ac aut 'irrieruntorcse, Aut ν ἶνιο.kNe istatur aeno Probat, mundum non posse aliquod ex et mentis este etiam dempta n ni at ut nem. quo arsura omnia Heraclitus aiebat aut aliud M. ab elementis iuersum. Nani quicquid mutatur, Scottratio in contrarium mutatur ut patet ex ias, qua in primo litatus C peris , si,utat sistri at num elementiam fit, aduersari non potest, it propriam pernicie na madere quare si unum tantum ei modi corpus in natura ex 2lleret omm rerum generario,
253쪽
interatus omnino tolleretur quod experientia palaria repugnat. Omnino rem)Alia ratione ensilium corporiim infinitate impugnaturu3,duo quaeda praemi Alteium eit: Onane corpus Iabsonium caciens,ceit si habere Mamui dolocum. Loquatur vero. CUL piare tuta a malaxat Cina Matheirratre: uir non pioprie locum vendicat Alterum est: Gesu, partas eundem octe iocum naturalem. His positis ita disierat Si detur corpus ala quiad implex unius tax. - R V β , num Ore piam. tum id aut immobrile erat, aut perpetuo creuitur , uno De moucbitu . Tec qiMelcer Eaec autem absit Ida surri. eis O,Sc. Probatur Maior terrae gleba sumatur, ea Π. - Net lux, nec quἰe Lec ad quem enata, feretur locum, aut in quo quiescet. Nam cui dem, ut antra limprimus trusic partis locus ut totum infimiorum locorum, versiis innem diff
a sferunt, partibi specie ditterentabus concretum, haberent en Γ . usti, i Irie, o ei simi, ites speeie 'di
Me ρω κοῦ itinct.i cum icca corporibus respondeant. Et quidem ea p intes non vi)um aliouid continuum ieri xteri co eonti ina duntaxat essicerem AEquadem ea, quae specῖ dicta, ruitiat ir non pollunt in unum quia 6 ar continua troiae sed ordine tandem alit ita eiusmodi composition coalescere Vel intur eiusmodi partes essent sinitae es inlina Lx Si finitar, cum essiciant animitum m cellario Vnae aut si se Σ1l in tam Holem, bimerent, quae pro .nde aetera Mari interitum Pert Hieni raperet. Vnde icies Physiologii iuritatis Asteriores, ' hoc absurdunxerzugeae t ad quota colitrariis horum, agisque inno cium videbatur . infinitum postiere.
254쪽
ρ LIB. III CAP. V. XPL A NATIO.
ADquodsit Un tu. Aa tum quantum esse
I ἡ Σὸos, id in udi naturarum non posse in ima tam ex eo demonstrat,
paulo ante docuit. si corpus infinitum e disiimilis naturarum par-
Ditis a. iam reprehendit quod cum asseruerit infimium motu vacare cu1a in se Ipso in aulam reduiderit, cui ad subeundana motum aptitudinem non habet cum multa
viri aua re ipsa non mouentur,&ramen moue11 apta sunt ut lapasmana cietentus
x - ποῦ ii finitum inouit vi Anaxagoras volebat,propterea esset immob1ldilla in s Ipsi a. d. reddenda a causa cur teria in niunda medio uescat, nec tantopete labora et tu, et se,ues abone. Nunc vero aliter res habet: ideo n. quae iit, lura corpor g Philosophi in eius ei 'Vζi Jo' pilitumque loeum oci uere conititu ut Ob
ia inEnito nec pars superror, inferior nec messia, ex ema, de lignari potitant.
255쪽
. Ae Praeterea omne IIdem confrnota locorum differentiis omne corpus sensile eontinetur oeci.
. oritiae loci vero differentiae sex numerantur: Supra infra,ante, retro, dextruna sinistrum: haec autem ne queuiu competere in fini O, quod nulla locorum circumscrii tione dein anatur: ut, .m g tureor pus le:asile infinituna et . Lec quid. in omn noJ Postremo ita eo'cludit: Nullus locus inlinitus est igitur cum omne corpus se circumscribatur nititum eriti Usinitum Antecedens probat: quia Oinneq tantum celtam definitam magnitudi 'em, ut duorum triumve cubitorum; locus autein quan tum est, culti sit bientis corporis stiperficies.
R. b troci ς -J Hactenus controuersiam de Infinito, ration: b. s v. tr c troque adduc is pCrπ-ctati at nunc ad eam iri mendam arbitro opus esse inquat. Est auten inica luit acciri oc arbat a discrimen ; quod ille ex lege sententiam ferat hic ex ova o mono litem coni portat . ita ut ζ que pari faueat, maxime ornata uva viri utque chim pari momenta a bore uri e tui . u Ci rei Soan quinitio e de infimi, tam in partem negaturam , quam affirmat luana, argumenta non parum i n. 3 ccuarirnr, inter utramque arbitrum e quasi equestrem gerat Aristoteles , ac salmum firma cies rationes, pro parte cilia ariirmat, summatim repetit, ut nimarum Due.it citrant a Quitate Infinitum
i' cinia lino planat. Nec tollat.
'cti Dio,in psero Proponit diuisionem illam, qua in grauissimi siliit si s his ouaestionibus dis lab
os reo 1 ci .lis uti consueuit, ni mirari a quaedam dictis tu, quaedami relinc. Tum Iocet, Ini Cm in multi imi uidi. Est enim infinitu IN additione ut numenis qui Drin 1 te aus er potest, diu siis ars iatum ci quales poti Ne quam iraro. Item infinitum diu sit te et 1. cfIGne ut magnitudo, cuius disiccta potet 111 in natum abs te in Delaim unciumn . tritidam Op3rata Unt ad Ias coles linea deueniendum erit. Item . nisi infinit una potestate et inlinitum actu. Vulteig Aristotele inlinitum potis late dari, actu non dari.
256쪽
deeur praefixi temporis pacto Absoluantur infinitum vero potestate nullum omnino habeat terminum cum neque dissectioni defutura unquam sit materia. - θεν - , Η Ηλον ὀμειζην, - παρ- tarer autem σπ remore. γ in homini LM,
Aliter autem LConfert in sinitatem temporum v gener ationum quas semper fuisse nullumque finem habet tura existimauit cum infinita, quae e retur ii magnitudine, dum in partes diuiditur: locetque liuiusmodi in inita eo inter se conuenire, quia in eorum quolibet una pars post alian sumi potest, ita ut quo, san inmisit, finitum sit, semperaue aliquii accipiendum supersit differre autent, quia in magna tudine partes, qua sumpta fuerulit, manent in tempore vero tenerationibus penὶ tu et lane cunt '
Id pero Conipata in Linitum diuisione, cum infinito adiectione. Licet enim inter se differant, quatenus nictet Iali 'tur, alteri addituri sint tamen eadem iliodammodo id it secutulum proporta Oaemo uatenus ut ni agnitudo diuitione infinita dicitur , quod perpartos sibi proportione respon dentes in ite secari possit ita latini erus, citem magnitudo, inti ait rationem obtinent, prout haec ex alterius magnit.:dinis pari. trone crescere, ille vero nouo semper accidentium nil tum cremento inplior redda potest. I materiis Ita se habet infinitum adactum existendi, ut materia ad formam. Etenim ut materia non ita viri forma subest, qui ad alias recipiendas potes ratem obtineat 1ic in senatum nunquam Ha prodit in actum qum ahuc maneat in potentia, ut secundum aliam aliam a sui partem ea stat. g Et addo one PDiscrinien stati iit inter infinitum cliuisione&adrectione. Nam cum ma nitu-nope par es ussem proportionis inimite diuiditur, nequa ad tam paruam deduci quaninatem, qui ὶ ait nunc rem citi eat . at cum magnitudo ex alterius divisione in itum augescit, esionaturi 'O quam ille excedete non possit imo ad quam pertingeret ora valeat. Si enim ab unius palmi do itudine partes detrahantur nequaquam alta , quae earum actiones aciet vir ad masnitudinent Vorum4 lauiIum euadet, quin potuis infra palmum necessario consiliet, quia uir quam diuisio
257쪽
h si ex eo denti J Si, inquit, infinitum ex accidente daretur, hoc est ut simplicius QThemistius, aliique G Dei interpretantur si extaret aliqua sub tantia cui infinitudo accidereti ovat infinitum quidam Pitysici, ut Pythagorer extra n 'di complexum dari putabant tunc nihil ina pediret, quominus intitutum adae ione Cuamlibet magnitit dinem sua mole vinceret. Verum eiusmodi infinitum fictilium est constat cum os iiiii ccirpora coeli ambitu qui finitus si comp ehendantur. a Mim: Plaro PDocet sciam sententiam de Infinito potestate,quod in disiectione Madiecta onei ex hau ita coniistit non disterre a Platona sumi nates qua quasi per aenigma duo infinita inuexit; nempe uagnum insin e adiectioni paruum in ianitae diuationi respondens. Elli dem tamen repre
I risum sis , a ver, Pt obauit, non esse in rebus infinitum actu nunc priusquam aduerseriar par et urgumenta distbluat quid infinitum sit, declarat. Ac primuin vetotes reprehendit, quod I 'fi'
niti nati iram non recte explicarint. Aiebant etiam II finitum id se, cui is n1hil est et tua, dei L caitias kl defie 1t cum dicere potius debat ent. Infinitum id esse, cu ia ali vi d extra semper est. Siquidem infinito ad J tion risemper restat attolli pars adiicienda , an finito ivisione aliqua adimenda. Piobat vero , h. c ab se tradItam descriptionem bonam esse, quod consistum sit eo annotos, o pala carent, in initos Vocare quod, cum rotundi sinit, quavis eorum I .irte accepta aliam sumere ,- erat quanquar admodum improprie annulum infinitum d c mus. cum infinit 1 ratio duo exineat scilicet ut semper aliquid extra iam possit. 4t numiuam idem repetat se ledes iudatq; aliud;rit: od in circillo siue annulo nequa quam uis
258쪽
Iiecti nito caua . . ilrtinato cor a petat. Etentiri id curus nihil ei texta a totum persectumque cens tu sta irridem omni dei 11 e coniueuinius cur ii 1llap. 1 deficit totum vero iseris tuna aut Iderariis in t aut v a.de inter e cognata 'vani o tu idem p rsectam cit, quod finem terminiamq ob met Unde coit cilici triar id caius bila est cxtra, rnitum est e . atque adeo description m ni initi,
ab anzaacis artignatam, in1to competire. Ani , laicit liOc loco Simplicius, totum perlectum non eadem ere, ea a Lnia quia subieci eaden sunt, ratinone di iterunt quatenus periectum dicitur id, quociprincipiam, medIur,r, inem obtinet totum vero addit partium compositionem. Qiri, fit, 2 hcc latius pateat, q iamia illud. implicius vero Philoponus Hibertus volunt, persectum dici Laziora iiDis , quem res ortita est totum respectu partium, quὶbu LUC ilat. E arca ex si mandum Magis , inquit, veritati consentanea videtur Parmenidis, quam Melictu te ite iura ille enim vn 1 ei sunt, quoi persectu in e t, finitum putabat hic infinitum eme rebat: tute taphagla antra dicere vadebitur, iiqiridem totum xpertoetum cum in sinit iungi De-q reunt Leon eniti licui tinuin ceteri provom imo linc, nc titur sic inlinitum cuin toto inauer coli Vree potest elli ea nonnulli copulatant, decepti similitudine, quam anter se habent..im in ne Jantini tam atra in se cohibero veteres pro nunc rarunt, sumpta occasione ex ea si- Raal tud ne, quarii ter ipsum&inter tot uni ac purfectui laesi videtur. Consistit auten h. aecumi i-tirdo in D, quod antinatum secundum diui 1iOL ni scia tractionem , est quasi materia perfectionis Ini agni tuli in totiusque in quali totum dicit rest eo pacto , quod agnum potestate statua nuncupa r. Ei vero iras mater1a, Ura diuisiones adlectionesque terminazae non nisi ratione mate-1 fiunt quae ut suopte ingenio pura potes tia .m vaga atque incerta est cita multitudinem varie ea em quin iliat ac se ipse in diste canci in praebet. Unde Minfinitum non per se, nita tales, sed meritis OTme, totum quid ac ei tectaavLabet potest nec etiam continere te contur eri potius dicendum ci
ci ure CT aeno iam Colligit ex dicta. In Anitum qua infinit una, ignotum es, cumlit velut inrateria, qtia vespitii: formis ex se omni tur actu substantiali
259쪽
quod per absurdum est. g thras Adseruerat, infinitum additione non omnem finitam magnitu dinem DF rare; ausiamina tamen diu roneoinnem finitam vincere. Hoc cum Escriptione finit ab epicoosita I vide acet, Infinitan et , cui is semper aliquid extra licet accipereo mirifice congruere atri enimai a sit infiniti natura coiis liens erit. ut in infinito adiectione semper aliquid maius sum e liceat: Non ita tam Pn, ut id citramcunque excedat na agnitudine ni Minfinito detractione sempe alicui d
raulati vaccil ere valeam D s.
Cur et in V efm materi. Ratio cur magnitudo nonio , in infinitum augeri est, quia accret te
σώα Ορν dat ad formam, qua est ratiocinatatis ii quidem pollenteam materia contui et di quasi refraenae di- δε σπεχ, υ visio vero tend: ad matearam curanti nitas non repta et t. arro autem , ob quam diuisi
creycer . enctere ad n teri Lm accretio ad Urmam est , ut sentit Aue loes hoc loco , comm . o. ia sexd. v iri nem veri progre titur ... cimpcrfectionem. ad non se, quorum radix est materia pe accre tronem accedat ad ma Iorem persectionem, Mad esse quorum rasola causa informa Vel te Pli Cat D. Tuom ad text. T. pari. q. p. art. s. qura per diuisionem tendati ad partes uel accre t JGnem ad totum partes vero habent se ut materra, totum ut forma Iadde et i ..tia, id cora initum habere rationem partis, quam totius 'via'llaec linque quantita . stire detrahe: ido, siue ad
. . ni meras enim diuidendo non abuti in infinitum cum tandem erueniem tua iit ad inten , Quae Π sed illicost, nec iam numerus di iturci quia numerus p ur in nit tes vel e
260쪽
, os LIB. III. CAP. II X EXPUA NATIO. sos
prouehitur: tum ob rationem superius signatam,tum quia maiora queetenti vel ipsa extrema mu ci fac ics occurrat, ut in numeris. h Parons mayDuo inquit tria, nomina sunt paronyma, id ect denominatiua quia ternarias hominum, v c. denominatur a tribus unitarrbus. Aduertit deinde, cum numerus fiat ex diuisione, sicut diuisio est infinita non actu, sed potestate, ita in umerum. Eicidiimilater de tempori a m
I 2 e reoJ Licet magnitudo motus, nempus, infinita sint quia in partes infinite diuiduas 1 eari pol mot, non eodem tamen nodo infinit Udinem subeunt. Primo enim conuenit insanitas magna triclinici tum per illam motui, quo res ad locum v l crementum, vel qualitatem cietur per motum vero tempori Nam motus sirpermagnitudine tir tempus motum supponit, eumque metitur. Qua de re lib. 6. planaus ac plenius. Nota hoc pite tria effata Peripatetics, ad infinitum pertinentia. Primum ad texi ερ. scilicet: In L P οπμπ ε initum si, cui is semper aliquid est extra, hoc est, in quo sumpta qualibet parte ratione quantita tis seinper alia restat accipienda. Quae est descriptio in senili secundum extensionem laetioc enim Aristot mirae sientia differat proindeque nihil mirum si diuina infinitati non compotat. Est autem inta natum secundum extensionem triplexa magnitudine, ut corpus;successione, ut tenipus; multitu rq 'ς
Secundum ad text. 6 I. In nitum, qua infinitum, ignotum est. Quo usus etiam fuit Aristot 1. Eritus -- P si c. Operis lib. cap. . text. 3S lib. 2. D taphys cap. z. text. .. i. S text. 33. u. Post r. c. 3. De quo autem infinito, de quo pacto ad intelligendum sit, in quaelitoni b. de cognitione infinit disseremus. Tertium ad text. 68. Ex dissectione continui accrescere numeros absutae ter inino. Porro autem 1 P OV e