Commentariorum Collegii Conimbricensis e Societate Jesu, in octo libros physicorum Aristotelis stagiritae (Gesuiti : Collegium Conimbricense)

발행: 1625년

분량: 295페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

tem, alia inter Verbum iac partes simul sumptas. Ex quo sequitur humanitatem, partes non esse 1 em. Secando nihil potest seipsuari realiter com ponere, alioqui dein sibi ipsi causa ellet, quo li eri posse neεarit, mira viri Philosophorum aia seu fu, Plado in Hippia Maiori, L D. Augusturus I. ile Trinit. cap. i. sed par es realiter compo'nunt totum non sunt 1gItur per i sum toti ini. Nec .itis faciet, qui dicet partes non collectim, sed sigillatim acceptas totum coniicere. Enim Bu Od tum rori ex pardibus diuulsis, sed a num collectis fit. Testro: Sa totum per se non distingueretur reipsa a suis partibus, sequeretur contra Commi 'ne Phul sopliorum placitum, hil ei te discrimum in Per totum per se, uorum ex aggregata Hae P Oba ursequa. Nam si totum per e e t suae partes cum parte sint plura e ria, Sonat elotum, duc id est plura sit O in eca greta alione plane M. ut totum per te, si totum e aggre C

ina: dces: Accedulit ad lianc sententiam corὶ firmatulam Ari tot tostamonia. Nam Atio lib. 2. de Aniati . te d. libro . Metaphγlica . c.

rentinum imitatus, aidit lubstantia mi a te: l .im, formar a d compotitaim, aiteritq; h.

eii tres subitantias. Item p. lib. Metaphysicae, capite I . text. '. ari, sex non elii bi tria, a semel se lib. .eap. II textu Qt irino byllabam

ape illis libro X capites text. ς.onNai Um. lita partis,usco .stant, Crum non e tua certa simiale, sed aliqu3d praeter partes. Videtar igitur Aristotelica dis trita a piorsus consseCaraneunt, zia

tum reipsa a partibus suas distingui.

Toseius hoc

ARTICULUS II. ARGUMENTA PRO NEGstiua parte qzaestionis.

'Onir priam opini irem anaplexi sunt de Graeci Them11tius , Philoponus Implicius, Alexander audemus. Ex Latinis Uur arulus in . Selitentiarum distriatiione et quaestione 1 AEgidius Rom. hoc loco, Gregorius Arina inentis 1 primo , distinctione 2 . articulo PUmo, a teriqne eici, lamo: Diiralium Idenaetiim videtur lentire Boetius in libro de Trinitate, capite tertio, Stato in Dialogo de noomnium principio Suadetur urtem haec sententia hunc in modum Primunt quaecunquῖ ex e .sdem coni 1tatu pari bus reipsa idem sunt sed

ex iisdem par tibias ergo rei placidem iant. M ior propolitio conspicia cit S Ab iuuertarus

ciua, doquialem partibus disiuit cris deest rii

1anerilla totum per emis, haeret; ita concire a partibus coli iunctis, quu)us dant xii

haec opinio totum non disti arguat. Demite si totum Piritici ai e ipsa di rerret

dum , re ipsaque que a sui dasting ii, quod ita

cerutri lapidum eae lap)all,ls coalescit alioqui totum L on e ter. Q γλ; qui Cccirrat, acer uum lapiduὶ, cor . p illi ex I al rba troia coli carna , iicinam ab IlIrsica: da: Cit; sed lingula tim sui in ptis, idem de toro per edicetur Ritrsus quaecunqUe in rebus creat: realuerdi iterunt e lenitia quoque distinguuntiar atqui totum partes non disti tiguitntii euentia De go nec taliter Maro probatur quia cum rea litas deterat secum ei lentiarii, b c unque aliae fuerit realitas, aliam dari ellcnt labra portebit, excepdo Vlterio Trinitatis, cui id proprium ac peculiare et , ut unitas identit. lique elu: de in num Cloellenti et non itin pedeat rea empe sena rum dist nc tonem Minor autem ex eo suade tur, qui ac menti. to Ius nihil itali d quata Da partes, ut clientia Eon, IMUL Pny1rce considerati, materii forma. Via te et uiomo definitione Pli lica esse tu ali per niliai aliud, quani

per uania matri iam dic Dimam , alli tomphis defita iri consueuit. Praeterea, qu dquid aduenit e t consti totam Iti actu illac c de II S. vi contra Exii S. quae trad traristoteles hoc in libro, capite o elatro textu S atqui tertia illa erat fra zo fidaretur, aduenit materiae copulataeeuio ser ma, quae est acresci agitur tertia i ta enitat. se accidens , non sub tantia : se. accidens ei e No 3 potest , ut laeto iaci videt quis erres car humanitatem ei te acci ciens ponenda is

Item , li totum non esset res eadem eum si is parrabus , pollent diuina virtute contem partes in i .:mptat, atque unitae sine LO. Vod aequauitam videtua adaicii tena

62쪽

LI p. I. Cap. II. V Es T. L

batim assumpti In . Nam etsi totum nullo Osine partibus cha rere possit, propterea uod illius flentia ex partibus condiat tamen cum partes nota CUI statuat cur ex toto, quid ob habit si inuit Origine antecedunt, re ire abal la distinguuntur quo minus sino ipso conteriatienti qii Od hoc a diu irrendurn non sit, exho uadetur, quia si aDIma Socratis in fornaci ateriam quanti ra , a cerisque accidentibus instructana, sane coniunct an a liud ex materia a forma, lectus at Ttia entitare intelliget,lc

quetur, loco mouebitur, CUiqtie Oivine vitae a DoRes admi mitrabit me consecuenti errtouoddam homiruscis adiurditu ira , atque adeo totum simulque totum n IVetat, quia ita v

lunt, uersarii. Ad hae ea potissimum ratione ducui cirr, oui totum a partabit distilaguunt, quod pro ce io habeant, paIte non esse unum totum, totum -ero per se, num estes a partes sinet ut suinptae reuera unum sunt Non elici itur cur ab iis t tum :stin ant. Probatur alti mptio Nam deo Himo verbi raria, Tum quid est Quia conicate pura potera L forma substant ali ut alle, it 1istoteles secundo libro de Anima, capite

1 . sed illa materia o forrna collectio, o m-rta quacunque alia te a laentitate coalesc. cxoura potentra re forma titillan trali est C: tur cum quid per se Corrobpra rurquear ruri umentum , quia linio imperiecti, ac Ieci n- dum quid uitismodi est, quae reperam in t partes alicuius composit per artem veluti domus aut naiugii, reddit part Sunum iecundum quida certe unio simpliciter perfecta qualis in te materiam M imam ceIniti H τ . . eas, num simi iciter. Acced: conum uae in , Setritum argumentum, ciuod res tu an im Inuit: plicandae absque necessitates nulla vero neces-fitas cogit, ponere rertiam allam ent talen a partibus dist. nciam. Tande: uic parti fauci 1 quod ait Ari pote te in secur do libro de 'rinia capite pri-IT , reXt nono, quelari cirr dum p ip ta las emis est ici: u. trianam a S cor tu animal,

di ilud D Angustini de Trinitate , capi re 4. Homo nihil lini est qua man; vi eccupias. Item illud ex symbolo: Athanaim cui anima caro unus est homo : ita Deus S homo

viragili Christus.

ARTICVLVS III.

Versa, ideol probabilena vermem ta-1nen Myrmativam.

hac lisceptatione dissi e te est . quid sen d cern zze, cum utraque opinio tro se

magni nominis Philosophos, rationes praepares abeat. in rc prorsus ambigua,

quisque magis probarit, amplectatur. Et vero nos in decutit harum in Aristotelem com Imentationum , partem sequemur afffirmati Hana, quae aliquando verior, Sadalicis Philorhia locos e&plicandos, ruendos Ita expeditior vide uri Ple moras autem doctrina gratia quam ara Obseruanda erant Oiloium prini uia est non nul '

seretue, totum N partes nec re ipsi di erre, nec omnino demisi . sed ratione 1 sta Pgui. Quorum p acidum , etsi ilibu iam atriaeat nobis

nitendum prioris eluentiae fur dat in satas, icq; ponendum tertiam illam entitatem: aut poste- rioris ac non sol in ciuimodientitatem, uri iurei fi uana an ro abie an da ri soci anculi ail. itura calem Arri xsitur ad ditiinctiorem rioliis ii solauoiit de illinctione, non m O aia ontis notior e exis cente id in rc tibi apsis io - pCrta Nam riae si Iam C N in tan rara az-tium si ita ut sititia piar in i ct toti m iden i tate ausi obiecti . D ri e neces ar Ius Illi mari debet. SI qu Is verochia crat Socratem , qui liabet in se modum . d. n entitata Uirm is quo sita est ratio stir i Oliri culus IV erito drcatur per se tibi litore, qui

tamen erunt, si mutuo iuNO Intur

Physicum a partibus d. stingu censuisse ex perer non diri ei restorum continuum ut lineam S cum ποπα supeisiciem a suis. Quod ob discin sine plo- - babilitate Jctum G stimari possiet, Uia .atio. Ob quam praedicta distinctio in luci Hir potissimum videri r me, quod totum l. ysi- clim . num sin pliciter sit eius vero pari sabsolute plus sentia, videlicet mater a s --a quod quia in roribus Potius consuli inim

63쪽

IN PHYSIC ARISTO T.

cernitur, quandoquidem non sunt actu plura Acntia, sed unum quid actu, potestate vero plura, superi iuueniri tarier coluit Illum era par gia parum es, realem laruere desinet ornem. Ver imnaecccnu men sententia non utiletur apte cohaerere cum ea,

rer aesen quartotam Phy ictim par a re ipsa distin extia. uit. Nec enim illa eo tantum Argit narraro quod a tornis unitate desumitur, stabilie di est sed alia quoqller.atione, quae non minorem habet efiicacitatena, in toto etiam continuo vim obtinet; nimirum qiiod nihil ex se ipso consta Bre, aut causari queat coiam vero continuum cxlus partibus causetur,in constet, ut in primo articulo disparabamus.

DILUTI A GT MENTORVM probautium, d unguit totum a

suis partibus.

Γ, i liramus nunc rationes primi articiri in Qeortina ritia ni citabas totum a partibus

non listingu magis placuerit. Ad pr1mam respondendum est v doctrina Aristotelis secun is cohuius operis, capite I texta I .RT. Me tanti cap. s. ex L. ias &2 . ia eae radione cuiusque rei duplicem terminum reperiri, vir in elaom do linapi cenaci num nainus praecipuum , id est, formam, quae in maioria in inducat cir alterin praeci ptrum . nempe piam composit ina, I, quodetii a retibus collective sumptis non diit anguitur , illa ominus nam quiopiam est; Qtia eiusmodi p. ut es , cum in pura potentia, ac usi: bilatatialis, eo sunt ingenio , ut in v nam naturam coeant, uti si perius dictum Dit. Neque obitat, qirod utraque parte incolami to- tuna corrumpatur: nor enim parte dissitae sed in unum collectis rationem totius obtine it. Quolit ut licet utraque maneat iis tamen dili inchis tota .ra nilii Ominus mereat: vi teli Ecet perelin te non solum unione, sed etia.ra integritate ostiis, Cuod circa unionem mini ne co-h.eret. Atque lim etiam perspicita est solutio alterius partis eiusdein argumenti. Dicim l .enim in morte Claristi illistulam misi unionem Verbi cum humanitate non autem cum anima corpore in uicona disiunctio propterea quod separata animari corpore delia elle lium an tas , quae non niti unitas partibus existit atque ita non potuit e Ibbim unitum esse liti manita Pti, utpote nota iam existentici potuit tamen unitum ei te partibus quae licet rotori a tereunte diuitis e fuerint in se tamen ita togra ac superstites mansere. Secimaei rorationi faciebat satis adhibita ibidem respontio. Nec quod deinde obiicitur, quicquam efficit Enimuer partes unitae, scd tamen diuisiti sturapta constant totum, verbi gratia, attriis Ucratas, cum est Gnfirma

per se,

copulata tormae, .ei uidem Orma, curn a

materiae L Orm. Socrare. ii constituat. . qar totum idem recam Pa tib t enitis elle in qui bini partes illisnuin a locia as: O. raniencollecticae, ted ii litiae accipi ul N. Aelle linere spo alio, vale ad Infringenii alia complura iacula. 'lae ais reristri ea ad ei a dico arritui cistent quale elicili Ud , Partes C. te malo O, eia qci: articulo quarro h Has petas, capite te Ilo, texto vigerim Oter loci in I atem in sai: 1 eli polle. Item illud parte, antecedereor: gine ipsum totum ordinari Ut rotum d ab illo perlici: .im tam ei milli ab ipsi in ante cedat nillil ad ueor a me a .r id Perficiatur. Haec enim onini a vera antici de passi tib asini t s uituli e noli aurein O tectiae sam pdi S in telligaritur. Tertia ratio consediuionem haud rectrina fert. Licet enim totam per se, a tum ex v precatio ire in eo conaeuitant, quod ut milue ut uaria tI liinal acci ptae di rer mi illa o minus, quia parres totius per se consi tam iit ab solute unum ob c iussim a te explicatam partes vero tori S ex Ugregati Re constat intabsolute p. ura; unum vero te in dumitti dia .m taxat, cum impacuer acra xl plura illat, ita se habe .int, ut nec inde se condi nentur , nec iit in eis una pars, quae aueram, a Jq. an actus sua ri potentiam sub ech u.lia e ut lem generis,

hoe est Libstantialem, informet. Aristotelis vero testimonia facilem habent explictatum. Namq; in illa substanzia: partitione non accrpit materiam Sc formam collecti-ue, sed dii illi C. .eter is vero b d Em citati si cis tanta an ii gallicat 'artes nec abiunctas, nec diui 1i te accepras, totum est e. tanquam verseba illa ex capite vlt imo libri . Metaphysicae, aliam attingiarit olli cultate .n arca Ie rilatara quatuor elementis concretionem, de s libro de ortu interitu.

ARTICULUS V. EXPLICATI A RG VI E N TORVM, qu baso leti cibatur toti Gua suis partibus re ipsa non dif

ferre. I primum herius pari s arguta e tum A. dicenduin est quae ex eisdem consta GI'

p.lrtibus, i. e. I este, dummodo ex ir ei dem pacto constent, .. o. in re pri posita non ac cidit. Nam totu . . conficalia ex pari bus, unxtin Ulci er se, coit c. io vero partium Q item quia tartes in unionein 'ter te a beant itare n. or utcunque accipiantiir, O

64쪽

LIR. L CAP. II. QVAEST. I.

duit earum complexio, ut num quid per se ex

ipsis constare Aa seeundum similiter dicendum Didori e demisiodo totum ex aggregataonc tum die se e partibus confici. Hoc enim conficiture suis, ut num quid inipliciter illud, ut sim-olieite plura. Atque adeo quam apte e poste-:ior compotitione, tam inepte ii priori realis

distinctio habetur. Ad teritu ira dicendum tuemadmodum in Dicendum ergo potius, non Onania . quae I e c realiter diri erui poli divina virtute ep.ir .ur: ra οἱ r o. exrstere, cum nimirum vel unum ex ali io

alterum contineti tam alterius ei lentiam, ut materia dorma pilentiam conanositi Pii lic. 2: quia utrunq sitis, videtur impcairabile, iliae d. rarem line pari bus continetibus eius este:iciam, siue partes sine re, cuius essentiam continent. Ad sextum, adimita in cor propolitione n e Sol ut . s. toto, ut antromit e sunt duae realitates partia gata di si minor ad cius probatrone dicentes, nempe realitas torma realitas materiar, ad una totalis; videlicet D tegritas totius: ita dati via an ellent Iam totalem antegram, dgstinctam ab essentia partium, V argumentum con- eludit quia tame definitiones tradu tur ad eno dasulam aperiendamque retia ruram, quae non

iusi per partes, quibus constat, explicue distincte traditas innotescit lade esse quod illa tmtalis ellenta per materiam do I naam delinia iatur. Pr te illas tamen semper loco generis ρο- nitit aliud in definitione, quod sit item cum i

so Nise, ut cuia, dicimus homo est substantia

constans corpCres arram a rationali. Ad uuartum dicitis omitem ornaan in r-matitem , quae aduenit endi in actu , esse aec 1-dens: in te tritatem vero totius no esse fociaram informantei I, et liliabeat ni Odum forme comparatio ire suppositi. Qua de re lege, si placet,

i ei uanim incitati.de nitate formarum, quae stoire r8. In solutione argumenti l . Au quintum , neganda est antecedens propositio. Ad eius vero confirmationem sint quire 'O teaire, ideo partes natasMaon post absq; toto conferuari, Cluta non nisi Incipio toto ni-unnu Veium non fatisfaciunz, quia perperam

i si mare. iiii.irum; rominetrici; si iccirco dula taxat elle unum ad per se 'tria ex pura potentia suo te aditu subitantiali costat sed ura fit. ut tertium quidpiam ex iis per se consurgens quo pacto non seliab t collectio forinae S materiar, quae non elialiquid tertium, sed fornia ipsa ci terra. Ad de noluisse Atastot loco criato puram potentiamin formam subst intratera esse num 11mplieiter sed ex iis nitin condi. Ad Urimenti Rosia 'a' vero eo affirmationem reiponde dum erat, licet con , unio, qilae est inter materiam formam maior bonis. iit, quam qua Inter parte doinus, aut cuiuslibet alteritis rei arte iactae, cosprcitur: non proinde tamen unionem illam etficere possie, tralateriam forma simpliciter nun euadaut: sed eo maiorem elle 'ii Od ita partes aurigat, ter plis, num qu rii per se coalescat. Ad septimina dicito: velum quidem este plat-- losophicum illud pronunciatum , neque ab eo

defleolle e1us sententiae auctores. Nec enim tertiam illam entitatem inuexere, nii cogente

necestitate quam propositis argilimenta expli

carunt.

Ad ultimum respondendum est et fatum it SVtat. 2D. Iail , Anima corpus est animal, caeteraqkle id xeniii . Pra et Iesaia sensu rota dentitatem , sed ius in indicante: ac si doceremus, animal constitui ex anima, corpore. ex sit forma de niateria. Ita patet liaud magno negotio utriu' patiis argumenta riui Aqua vero . Thom str- terit cotrouersum est, nec inter elu lectatore vconuenit. Nam S apti alta in priorem alii in posteriorem lucre sententiam, utraque eam.

ciuam sequuntur, illius elle volunt.

SIT NE MATERIA PRIMA EX E

QVIBVS ARGUMENTIS PARI

65쪽

I. 1 Trem . I 'rinatim , materia ita sub quantitate oblitescit diversa eius p tes i. etsi partibus ruantitatis respotadeant ergo ipsa matella in se partes at queextensionem possit ei. Etenim quod iustac di partes materiae a partib. quantitat s auerte intiea ratio probat quia lia materia nanem prorsit c ualitatem cooitat orae separomu , adtrirc Occurrent animo partes Lari ubi antiales materiae, S a Quantitate inter se re ipsa di tinctae.

frae Id: ne iri cedet tiant atatem , est acta mi Oddam totum integium, constans partibus iit stantialibus ibi intrinsecis hae autem partes, Quo ad ipsMn Libstantiam, non adueniunt tinti quantitatis benenicio alioqui quantitas conferret esse substat trale, quod ne no dixerit: i. itur subflautia corporea an re omnem QUMaritatem vendicat alta partes, e quibus rate erat tir coale. t atqui hUIuimodi parte, nec cile, nec intelligi possunt abso extensione, cuius ni illerto plurali raten seu mi illitudinem serri an tui . habent ergo secula citim e propriam ac peculiarem sibi extentionem.

IN PHYSIC ARIST

reas eiusdem natura vi simili cile, ac se mutuo penetrare o se inficiemur Nati curi necessalia non dene R I r.e

Arrum Praeterea, si materia non est suoptransenio, vique propria, extensa vel ira soli .iber, ora a sua, iratura inclitii: ibilitatem postulat vel quo e caeci ii id merens, t. luia tua aut x ad uadua sit. Sic e tur prin una sequita materram n illo paciq. liuiduam reddi poste alici rei a natura propria decideret si posterius, ni iti obstabit, quia nanus lateria aliquas varios in extera: as, Lyci . sectiles ii beat citro a 'ha Osos tu ne ant. Dici non videtur inficiandum , materiam Pri . ani ocilas 2 Gliantitate e tentio: aena ac diui ibilitatem fortari.

ARTICVLVS II.

MATERIAM PRIMAM NON NISI bene uioli Muris radio extensam ac

C Ontraria tamen sententia vera est. Ariastotelicae doctrin. consentanea, nacta tuetur maior a melior Philo phorum pars cap. 7 lib. s. En Iacad. l. Averro a m

duam redderes , teriam Oiai accidentia,

censuri, drarii bile elle. R THCVLVS III.

tensas ordo natim dispositit, at te via ina ex zma aliam, illi T ita illa rio oti uult..tis, tu , Mi

66쪽

I ID. I. CAP. III. EXPLANATIO.

3. f. him est , eiusmodi partes . alioqui implicitas eonfitias explicate, Metiola es minii ad

s a. lui que ait bus quantitariis respondere

ite 4 rari a materiae tam inter se. quam

inuicii.ι re ipse dist iactas, sed negat uillna , eas ei te tui . ad quaiat rati Leneficio. Atque unco tet si, uti iecun dicit gumenti cui quatenus a iura it p. ιι matelia non Hj ii pocuantita uitatu linem si tiri, Occurronduin, veruntia uideri esto, si scamo i ii miti titudine e

si stantiali, quod γ canth .abere partes c par te uoci si ii anaatera Omnen qua ivitatis effectum' graicione seraremus , non aio eam eum partibus CX ensis concipere fas erit, nisi Deus e ui in Gia cir crum aliquo modo, id est, iis a te asionei quam vocant ne Padman ,1 1 p. .lt quod, rumicra postit, non ces latiuulaei; erte i l. A. tertium , dii ii si balitatem praestari male ii a quantitate, . a. tuat aliquo modo a materia diuerso caui, genere Mazeria namque icut in genere cairsa ibi cliti . t i, ut Q. φ quantitur, ita ei omnes a Lectiones et cra t. spropria, atque adeo diu iratem conter

sibi itarem a quantitate dari si uidem caula forma a potior est; unde tu ais hiodi appellitiones ipsis tormis absolute debentur, attribuundurque. 'Ad quartum, mater an haud iccirco dici Ad .ard. noti est ab se extensam quod natura sua poseat es diuisibilitatem, extensionemque a se

moueat, et recte probat argumentum nec Item propterea qui od di Tereus sit, ut divi dxi vel in i uidua existat Re enim vera nunquar . sine ex ensio in diuasibili cate cohaeret, aut vilis naturae viribus cohaereae valet' sed quia licet ex se apta iit ut extendatur, eam tamen extensionem non a se, sed quant talis accella obtinet. Κεφάλαια γ. CAP v III. s di myώκ, νε α λυω-ααρί- eriam a fuere quis es a mon an , -γαρ st κῶ dγι - . ς Μ λι- non esiae, c/D. Vter' en/-: eo M. ,9nii iuης ξ γ ζψ Wσηλ ei es cotentre e raris mutar.

CAPITIS PERTII A P LA NATIO.etram Luere. Ingrediti, ad distoluenda; parmenidis melim rationes, etsi nullum ha-b ni momentum , adeo in sint cardi sophisticae ut non Da Odo falsum astumant, sed i irim uiana piam argumentandi nec uacii. iri cruent. Prius tamen Melini diluit atronem, quo is milior sit, ac magis mei in nullanicia trabea cinicultatem. Erat autem illa in liunc penem -- containa, ut Simplicius alii ita I et rores collisi int: QMd lii id genitum est, habet princi

67쪽

, i, IN PHYSIC ARISTO T. 1,

rem Parmens s an mum nondum aduerterat.

haos u/rur. qui ens onum esse in ruiunt necesse essumere,on filum M Grs. Unum . de quo Te zccatur Ernificare sed θυιdproprι es, oe quod rur e est unum. 1ccs dens nam Meobsecro al/quo dicitur, quare aen er/t, cui/d quod es, acciti eru dor ab eo, quo es, diuersum est. Aliqua di, Deinde hoc usque J Melissum insectatur, quod collegerit, id trioa est, constare infinita mole, eo quod careat principio videlicet temporis, cum tamen multa et ulmodi principium non habeant, ouistia finita non sunt ni maum ponebat non dari principium temporis aut generationis, siue sib-ltantialis, siue accide. itariae; sed rei, id est magnitudii iis duntaxat, quod aperte veritati repugnat. SEM/m rem Nego Melisso hanc consecutionem. Id , quod est , nabet finitam molemci ergo est expers motus. Nam esto alio demigrare nequiret, cur eodem loco cieri non posset, ut coelum, rati, tim I u3d ita equa et Vertigine circumuolumi r. alti et si nunquam secundum se totum sedem mutetue,es,o, , Deinde licet motu ad locus agitari in possibile ret, cur alterationem non subiret, saltem ran, o Ae n. trone suarum partium Hoc posterius membrum iccirco videtur Aristoteles Atecisse . quia, γ, e . Vt pie Um item to capite quinto sexto demoustrat, corpus infinuum moueri loco non potest. d Sed neque en vim J Postremo Melissum irini' ignat quia intulerit id, quod est , esse unum cum fieri nequeat, ut omnia sint, num specie , quidem a I.imili hominem ab equo specie distingua, Ac licet inquit, non omnino ab suid .rm videaturi, asserere omnia e . qitod est , id est . subiceto, se a materia num elle , ut vereres Physici , Thalec Anaxim nes Hrraclitus aliique nonnulli arbitraticis, e . di sum, asserentes nihilominus res naturales dii ire accidentibus habereque rationes diuersas agr- risios/les mare tamen Omnia eius deni esse rationis , extremae dementiae est A luerte non admitti hie ab Armrein isteriae stote e Omnia entia ex materia permixtione constare, cum multiscin locis, 48 lib. huius operis

operie, I: Mutapli res aliquas a materiae tace absolutas in una uerso dari concedat. Loquitur ergo dedi

tantum, quae veteribus pervestigatae, Minuentae fuerant hoc est, de rebus Pitylicis. Neque vero harum Omnium candem specie materiam esse opinaturi, ut immo lib. de Coelo ostendemus; sed earum duntaxat, quae sub una orbe continentur, in quarum litipectione omnis pene an 'quo rum cura ludium consumebatur.

Idem contra Parmens mi Conlata rationem Parmenidis , quam asseries captiose collige Te ras a falsi petitam esse, Denim sic ille argumentabatur Quidquid est praeterens,est nomen, i duces . nihil est sessio quid uidest iraeter ens nihil est id autem ovi, d cst, num est ergo' V i

68쪽

tii LIB. I. CAP. II EXPLAN ATIO.

uidest piaeter unum, C: n la i ac proinde omnia Vnuru sunt. H. Oc ration em ait Ar tot lassa

tum iri e quia cum e S matris nodi, dici bleat dei bsta ilia, d licet, occid it , i, M it te t. iiDer ii rizb attri . peti nil ac si uno lul't.iXM Odo . ea ni uoce circeretur. Vnae ara, pro- 'b itio pta oris I 'Ogii iri veracit, accepto eo te pro sal, itantia accidentabas, sed .m inii noti totis ictu celen Sui iam, a veritate abcrrat; cli a se statuit accidens, rion unum in no sunt, ut: uolebaot, sed plura simplacater atque unum aliquo modo UzPore analogica nitare. n aurem concudi J Oitendit rationcm illam vallo e concludere quia seruata eadem argu menta di formula reque alia sum pr. antecedenS veram erit, o consequens falliam. Si enim pona-

mugonMua esse alba, de aloum sigmficare virum, id est univocam obtincre rationem, ut re vera Ob cq iiii et sic licebit aruumentari. Ecquid est praeter album est non album at non album ii ii est. v e hvpothesi cons Lit ergo quadquid est pr ter album narcit; sed album est unum , cum sit uiuo cuni ergo alba via inta iuuiri eruiat, non vera plura in qua argumetuatione id, quod antecessit, esum est: qiit post: emo colligitur saltauara. e Neque enim Io: tendit furara adli ic nihilominus plura alba, qtia alba non erunt continuat --e num siquidem albor nivis dactis discreta erunt. Nec vero eandem habebunt ratior em quia natura alboris distincta erat a natura subrecti recipientis. Erat inquit, distincta, non quasi dand is fit albo aliquis e Iubiecto abiuncitias, sed quaa non eandem vendicabit essentiam, quam subiectum.

. in quo in baeret.

haos igitur J Iterum Parmen idem inci sat alia ex aliis texens prolixa 'iadam disputatione.quae Ad hunc syllogismum rediga potest. Necelle est Parmen idem si sibi constet nomen entis pro sola substantia acciperes ex alia vero parte fieri nequis, ut ita sumat, vana est igitur, hepta erus argumentario, maiorem minoi em propoliti laena multis modis illustrat tandemque concludit nullum Parmem ii emigium reuia qui ita si ut fateatur accipi a se eas pro substantia, quae nulla ex parte Eluidi poti t. asserat ille uniuersam ex in diuiduis partibus constare, quod Zeno Eleates eius diaci Pu

69쪽

. tota S, Pa illine labro de ii C: aniliuidi siue Aristo reles, ii io Thcopli rast 1, iue alii Poetispiam ei libri auctor merit ad aera a Parmeniaein V nonem disput. 3 lii Delii inse Iutar. Veram ea promis etiarunt Quae reprehensione lim:. minus indigeant azQueat lcguater est a terunt, ut manus dare viderentur i l .HO ouidem Parme ii ii, Xenocrate autem Zenoni. N in cum I 'armenides colli ea et ii en unum ii Ga licet, omnia eis unum i gabat Plato conci lic)nem, inquiens hi l e en scii mi fcate milii oc iccita proin d ea quae sunt. unu in Ulle cum et an id qiu, incia est sic: Quod ab en te diueri in cit. Ita cli dialobat Plato non eras. id eit, materi in prinia in f v. Pori livinus, Philopo nu aer c,rim i ru, ais ens, sed re teranon 2AS; negabar aut a mala. rmenidi noli ens lilii esse, quia materia prinia allis uidest Xenocrates vero Zenoni Unc debae, pii se .lonit trifauem in patus indui d a ecari, ne sectiones aut in infinitam progi edere; tur laurini illii iam desinerent. Hos ei-ti rob hanc cari iam coas it hoc oco Arrstoteles, pluia i lianc pia tentiam strapturus praeserturi

70쪽

, , LIB. I. CAP. III. EX PL A NATIO. ijs

CAPITI QUARTI EXPLAVATIO.

V a Butem diculet Phasic. J Postquam aduersus eos depugnauit, qui unum immobile fecere

principium eorum Opin rotaem , ut a Physicae principias deflectentem euertit. Nunc disput tionem aggreditur cum iis, qui vel unum, vel plura principia mobilia statuerunt, quo Physicos ap--ellat, pi opterea quod nati: rara licuti priores Philosophi non sustulerint, sed magis a lema accommod. te locuta citat. Commemorat autem initio latitu capiti diropnatos phantis in genera, quor tam alii vitum posuere materiale principiam rerum Physicarum, ut viatim e tribus superiori biis clemen- , aut tale quida Ledium duo vero contraria vices Olma , ut raritatem, dentitatem, ut uno Merbo comp ectamur xxuperan tram det Ct Ozem iiii 2 enina vocabul 1 omnia contrariorum genera notat Aristoteles atq; ita cum Platorre quadam ex parte consenserunt, nempe quo ad prin-eipiorum numerum. Alii, Io permistrone aut coarrone in quodam phaero, sine Chao item se-dietione res fieri opinati sunt. In stilibus iterunt Anax Imauder, Empe iocles . e Anaxag yras, quOrum tantes placitam, ut ipse exponat, contendet en non fuit Emipedocles enim secreti nem illam periri stionem perpetuam esse innaxagoras leniet tantum secretionem fieri aiebat. Praeverea Anaxa toras in illa congeries in finatas mitrum partium , atqite inter se contraria collocabat Empedocle, quatuor tantum vulgata elementa Al a Ximander vero adnarxtionem quandam infim tam fac re bat ab ea 7 res ad aliorum generatione an secerni pronunt Iabat. Ex quo patet cur idem unum S plura inuexiit eda aetati r Nomii unum, quia unum Clam, . seu consili ionem ponebari plura,

b S, at em esse . n. t. 'iaati Diax. gQiasse trien ta in suam verisimili ratione confirmabat. eam rei l cres ita .uat Aristoteles, proponat': primis . A quaed militiis uiidam rata. Eo rum primum erat 1. od omii ium Philoloptiorum consensu rarum habebatur, nempe natiuo nihilii ei, Vnde concludebat nil ai denuo gigni sed generationes este committation 2 accidinia fias Irae alterationes. Alterum fundamen cum erat contraria , ut vel sensibus psi, notum trariis fibri . t calida ex Digidis, si ianuia euiccis Ex quo rauebat Omnia omnibus i ne se. z. t Ar ur Ex intinita S indigesta rerum i virium in gerie quam Deint Honi To-

sitione mani istum est nati iri r quidquid ergo rit,icente it fit auteni ex e latrar O , t item ex .h pothesi r urice alit ergo occo'. rari nianente in ipsa re qua gignitur auri Hali uo Fod inerat in contrario ex ' o S gnitur. Non ex contrario manente, ut experientia loci quod mera in contrairo hoc a it m non videtur ei Q quadquam aliod quam uicit fristarum partium similium rei qua prodiicitur, rici ridem narres delites obant ii re Ila p sim Ceni V nem eis t. Principia igitur reium Pitylicari in Ian iniserit 1lle ci rhus i. Ita metia quia rem nani ex alia seu videmus intulit Anaxa oras innex. 14s 2 ilis omnia, ita Vt in qualibet re infinitare: erit rerum omni lim, quae ex ea fieri os tar, particuli. Ait . . et da merirem ab co tantum . quod i a pia abit nil aret, maneret, nomen acciperes V. g. d C acitiam si lila es in ea essent quia ar. Porro hanc atronem ideo non dili est hoc loco Aristode es, iunia ex ς, qua id progressi dicenda sulat partii negocio cCn furari potest. Breuiter autem dissoli retii ab eo, qua diae it 'iuidquid sit. ccente ac ii, vel emespctetitia fieri hoc est vel ex erat L 1rm: ali ua praedit in t ignem ligno, vel ex naateria prima ut eundein ignem ex materra, 'liri liS so in Orat. 'c de nurn qu Idoti d oritui fera ex ea te actu , tanqA.imi contra i , quod ii, Gonto nota cerat et ero potentia, uri abiecto, quod stabi es coiittan Sest. Ita ge i et .m ruit a milito. s ut aso Iacaiebat, ex eo quod 1 contrarao prae s ut id arrieri non et se i sis illam corporuin itii fili i . naateriam primam. Ex quo peripicuum relinquitur, ibi oporter e conibus cuncta teste: oportere tamen ornia naturale contineat artate in materia, carus potentia euocautur, ut suo

SEARCH

MENU NAVIGATION