장음표시 사용
141쪽
Msit bona vita, desit etian vera doctri-M , quod negamus . Diim enim congre gantur ad res fidei decernendas . & proponendas toti Ecclesiae , eons regan rur in nomine Christi, & Christiis in medio e rum est , ut ipse promisit. Matthar cap.
23. vers. am Insuper Christus .Ioquitur per illos , & tunc repraesentant totam is Ecclesam, quam se nunquam deseriurum
Christus saepe pollieitus fuit . Quare prudenter Martinus v. in Coneilio Constanisti enfi inter eae tera , de quibus suspecti in fide examinandi sunt, hoe proponit. Utrum credant, quod quodlibet Conei ἀtium Generale universalem Ecclesiani re praesentat . Si igitur Conei lium Genera Ie universalis Ecclesiae auctoritatem habet , aequh in allibile est , ae universat s Ecclesia . ut supra probatum est , & qui
auctoritatem Concilii Generalis de medio tollit, totius Ecclesiae auctoritatem eadem opera di Isolvit. P aeclare igitur D.
Augustinus lib. t. de hapt. eo ut . Dona- β. eat . . s. P)ι n. rii Concilii sentenistiam totius Eccuitae consensioncm vo. cat a XVI. Demum Sanctus Paulus exori
quaestione de te alibus , non aliam tutam viam invenit ad eam finiendantia , u in ad Concilium Ierosolarnit num eam cserre . Hanc igitur viam, quam Pau- Ius nobis aperuit, in qua ipse praeivit, ingredi, & ipsum sequi debemus, omisnesqtie veri Christiani eam modestiam
inii: ait, quae in Iudaeis , & in Gentilibus a Luca af eap. Is . laudatur. P terant sanh Gentilcs a Concilio expostulare , cur libertatem sibi a Christo da. tam eriperet, cur haec humeris discipulorum tanquam necessaria imponerent , eam tamen mii sis necessaria viderentur, cuin sola in Christum fidis lassicere: ad salutem . Iudaei etiam opponere poterant
Scripturam Gen. 17. v. 24. dicentem tmosculur , cuius pνονι ii caro cre. Ita forte respondissent I.utherus , & Calvinus , si eo tempore fuissent. At notia ita Gentiles, & Iudaei eonversi et audito conciliaris decreti exordio visum es Spi-νDui Sancto , nobis , tantum hoporis illi detulerunt. ut absque ulla cunctati ne paruerint . inod seeerunt Apostoli ,
iecit subsequentibus seculis Ecclesia . cur
ia a-nωοῦ ergo si illi Coneilio miri exemplari divinus adstitit spiritus, non credatur adsiis stere e teris p Cur si omnes eius deereisto aequieverunt, acquiescere recusant aliqui Novatores Merith igitur Ecclesia Catholica Conei liorum Generallum deis creta semper accepit, atque ut hetreticos habuit . qui eorum auctoritatein infirma. re frustra conati sunt . . IV.
SoIvuntur , qua contra pracedens assertum militant .
XVII. N Riind obiiciunt. Ad Coneilia
1 Generalia soli vocantur Palloinres, A rchieo stoni . Episcopi, Cardinales et sed h om cs possent erraru ; imb& fidem . m ttire; ergo &c. min. Prob. primis in v teri Testari ento omnes deis
facto errarunt. Isara , 6. v. l . SpeeMI tores eiur . ei omnes , nescierunt univeris Fr eanes muti non Ualenter latrare , viden ιes vana , dormi entes , amantest
somnia. Ier m ae 6. v. ID A Propheta tisque ad Saee dotem eun is Detunt ἀμIum. decundo . tempore D in inieae Pas.
sonis omnes Apostoli fidem amisi runt. Hoe videtur Christus inruisse Matth. 16. v. at . dum ait: omnes vos scanda Itim patiemini in me in ista nocte . Seriptum est enim r Percutiam Pastorem , ω disperis gentur oves gregis r id. st M unitaιe Dei solventur , ait glossa interlinealis .' Tum quia Luca 14. v. 12 Uerba mulierum. renuntiantium Am .holis Resurrectionem Christi visa funt ante nIOs Aut delirais
mentum verba ina r ω non ered1dertineiIIij. Hine Christus Marci 1ε. v. 14. E κωρνebravit ineredulitatem eorum, ε duis ritiam cordis, quia his, quν viderant , eum restirνeκ3sse , non eνediderunt . Quarire in sola B. Virgine fidem remansiis creditur tempore Passionis Christit quod iudieare dicunt Candelam illam, quς cς-teris extinctis, sola non extincta illis Passionis diebus in matutinis relinquiis tur. Si ergo in omnibus Apostolis deis secit fides. cur deficere non poterit tria
omnibus Episcopis, Apostolis succedentibus t XVIII. Respond. nego min. ad priis
142쪽
dictum est Dub. praeced. s. 3. ex Augustino Iib. de nit. Eeetes cap. 13. , INO. rem esse Scripturarum sie arguere aliquos malos, ae si omnes essem mali . M se commendare aliquos bonos, ae si omneseMnt boni . Sie Paulus ad Philippenser . ait et omnes enim qua sua sunt quamur, non qua sunt Iesia Christi. Et tinmen , ut nuper observavi eum S. Au3. tractat. 46. in Ioann. in Eetlesia Christi aderant multi, qui euaerebant e squae sunt Christi. Imb Paulus ipse ea . a. dixerat, quosdam esse, qui annunciabant Christum ex caritate v. I 4. Respondeo se eundo dist. min. omnes seorsim ,& distributi vh sumti , concedo min. Gm nes eo lueti vh. de congregati in concilio , nego minorem . Deus enim euilibet in individuo Pastori non promisit insaIlibilitatem, quam tamen corpori Pasto rum , dum repraesentant in Concilio totam Ecclesiam , pollicitus est , ut di
Respondeo tertib . Dato etiam , quddPastores Ecclefiae ludaicae omnes errare potuerint, quia illis infallibilitas a Deo promissa non erat, non sequ tur, errare posse Pasiores omnes Etelisae Christi , quibus ipse suum Spiritum in aeternum mansurum , & seipsum in nudio eorum lare , dum essent in nomine siro congregati , spopondit. XIX. Ad secundam probat. nego, omnes Apos olos Passionis. tempore fidem . interius amisisse, alias omnes infidiaessui Ent. Non enim fides semel suscepta, nisi per infidelitatem tollitur. Quid au. tem absurdius, quam universis Apollo lis notam tu fidelitatis inurere quid magis iniurium Christo, εe Eeclesiae 3 Quς verb in contrarium addi icta sunt, solum evincunt, Apostolos in fidei consessione desecisse, ut perium, aut etiam in fide Viva , quae per dilectionem operatur: hse autem iuit dispertio, quam illis praedixit Christus et sicut enim percusso Pallore , t timidae dispersis tur oves, si e Christo perciliso, capto scilicet a Iudaeis , timore disperii sunt Apolloli. Hue etiam
reserri poteti Ritus Ecclesiasticus extingitendi omnes cereos, uno excepto, quia scilicet omnes A postoli fidem vivam auri.
serunt, uno Christo e emo, in quo sto non fuerit fides , sitit tamen quidquid est γε ectionis in fide, ut docet D. Th.
s. p. quas. 7. rt. s. σι 1. inamquam Rupertus lib. de Divinis Veiir cap. I. asserit, extinctos cereos priores significare Prophetas 1 Iudaeis interemtos, ita Ium autem, qui ad breve tempus absconditur. Christum in Passione occultatum. Nuncium autem Ressuriectionis visum est deliramentum aliquibus Apostolis , nona. omnibus; Christus exprobravit increduis litatem quorundam , non omnium I unde
Et certe exprobrandi de incrudelitate non erant Petrus, sic Ioannes, qui audito numcio cucurrerunt ad monumentum . XX. Addit tamen Canus ιι b. 4. ea . . t etiamsi Apostoli tune temporis fide caruissetit, nihil contra conclusionem h heretur. Dato enim, quod omnes Ap stoli fidem amiserint, ut sentit Augulti innus tractat. 1O3. in Dann. Nondum tamen perionam Eccletiae gerebani r hanc enim tunc solum g rere primo cς perunt, quando Christus Ioann. .. v. I. ω eis Spiritum Sancium eontulit dicens ,se etit misit ma Pater , ω ergo mitto vos. Ηοe eiam d/κisiet, inju vir , 6' dixit eis: aeeipite Spiritum Sanctum , ut o
servat idem Augustinus lib. s. da ba
tismo conινὰ Donat. cap. 13. Si ergo tunc,
cum Amitoli gerere personam Ecclesiae csperunt , Spiritu Saneto imbuti suerunt, quo gubernati , a fide nunquam erraveis runt: cur idem dicendum non erit dei Episcopis, ae Pastor ibiis , dum in Coninciliis generalibus personam gerunt E clesiae FXXI. At inquies. Episcopi in Conclisliis congregati nomines sunt ἡ crgo Poterunt utique , de fallere, de ulli . . ONego enim consequent am. Aliud enim est de humanae nati Dae imbecillitate diis putare, aliud de Divina Gratia, de speciali Providentia , qua homines caetero- . quin fallibiles, in veritate fidei continentur ; tota namque fidelium concio homines sunt: Prophetae item , de Evaage liliae honi ines erant, sed quoniam Spi. Illum veritatis accepere , in salsam fidei αλ . d
143쪽
doctrinam venire non ''terant. XXII. Replicabis primb. Undh eon. stat , Conciliis prossim. in suisse perpetuam , & nunquam de suturam spiritus Sancti assistentiam Si dixeris , ex illo Matb.
eluditur assistentia Christi nedili Conetis Ito Generali, sed etiam Provinetali, imo cuique pio et tui in Christi nomine eongregato. Deinde unde constat, e turria
esse congregatum in Nomine Christi, &tistitimhi Ex hominibus fidem sanat habentibus, & ea quae saetenda sunt, fa re Secundo. Dato, adesse divinum pactum, undet constat, hoc esse absolutum , de non potita conditionatu.n, idest . si qui Con-eilium componunt Episcopi non recedant 1 via Dei, non scandalietent 'opulum 1ege Quia enim hoc non implevit ν pulus Levitieu , id eh dieitur Maiaeh. a. m. a. irritωm feesis pactaem Levp. Non erro precish ad Christi proidis in attende ii oum est , scd ad eorum moris, an stilucet vita cum dign late eoneors sit. XXIII. Respondetur ad primam imsan tiam , Promissionem iactam Conciliis Generalibus de speetati Sancti Spiritus ases stentia in negotiis fidei decernendis , constare ex iisdem locis, ex quibus con-Bat, promissum suisse Spiritum Sanehim Universali Ecclesiae, quam Comilium Genera Ie repraesentat, nimirum Clirillum a daturum Eeelesiae Spiritam veritatis, qui suggerat ei Omnia, & maneat eum ipsa in aeterrum . de cum ipsa suturum Christunt usque ad contuitimationem saeculi . Quae testimonia supra ea ndimus. Quare Apostoli hujus promissor, is ben E eo scit . in Concilio Hierosolymitano positi, firmarunt decretum hoe modo : ι i. sum G Spiritui Sancto . lla nobir. Hi ne non unice talis proniissio deducitur ex
loco citato Mattheν eap. as. verum, quia Innocentius aci. ἐιs.. e. De quibus, Synodus 6. at . r. , dc Chalcedomniis ephi.
ad Lonem de by.iodis locum illum inistelligunt; ad id . qu)d contra opponitur, dico , locum illum probare assilientiania, Spiritus Sancti, etiam Synodis Provincia libus, qliando tamen congregantur in
nomine Christi . Sicut autem in nomIM 'Principis comitia meunt , cum eius au ctoritate indicuntur , εe probantur ἔ sie Concilia Ecelesiasti ea in nomine Christi eonveniunt. estin auctoritate Christi, vel ejus vicarii coguntur. Quare ut dicemus ν siest Concilia Provincialia eoaeta
praeter auctoritatem Romani Pontificis eris rare possunt, εe de facto erraverunt, ut Concilium Cypriani et iti si eius auctoriis late cogantur , de decreta probentur, eris rare nequeunt. Christum etiam esse in medio cuiusvis pii eςtus in nomine ipsius, non dissit ei nur e non tamen semper ad docendam veritatem , cem non semper alhune finem congregentur , sed ad eos fines , Ob qtuis congreg ntur , maxime si sint ad salutem n celsiarii . Specialius t men est iu medio Concilii Generalis, in quo agitur de fide totius Eeclesiae. quam se nunquam deserturum aperte promisit. Porro, ut certi simus. Concilium esse scongregatum in nomine Christi . nobis sat esse debet, quod sit eoactum ex or dinariis Eeclesiae Pa:ioribus, auctoritate
eius, ad quem sp eiit , de quorum fide
nobis oppositiun non conitet; quamvis eonim internε filum veram non haberent, non tamen p rmitteret Chii:ius, ut aliis quid contra fidi in decernerent, ac lo tam Ecclesiam in s uuin erroren pertr
XXIV. Ad Deundam instantiam dico. Christi promissicines de sua Eielesia , dcconsequenter etiam Cone illis ab omni e rore tuendis, esse absolvias . & a nulla conditione 'ndentes , constare , quia absolute illi promisit Spiritum veritatis in ei mansurum in aeternum ; se illi adfuturum vique ad consummationem seculi; contra eam portas inferi non praevalitur is . Neque est sim te de pacto inito eum filiis Levi. Pactum en in illud , si in cut de cςtera , temporaria erant , sicut L cx, M sacerdcit um , ac proinde aliquando omn a haec a iis renda er ni , Regnum, Lex ,& Sacerdotium . At Regnum Christi aer ruun est: regnabit in domo Iacob in Hernum Lueae t. v. 3 a. Lu A aeterna est. Psallia. 4 . v. x s. ipse reget nox in secula. Sicerdotium aeternum , Psal. Ios. . 4. , Tu es Sacerdor in aternum . Ρa
144쪽
O δενἐam eis pasum sempla um. Ce tum autem est, Ecclesiam sine lege, sine sacerdote , & doctore , esse sine Christo , & Spiritu veritatis a Si ergo Christi Eeclesia in aeternum est mansura, manebit in ea Christus, & eius Spiritus,& proinde etiam in Pastoribus, & Doctoribus , dum collecti eam repraesentant. Licht enim iniqui eisent in moribus, non deesset Spiritus Sanctus quantum ad gra. tiam gratis datam, esto non adesset quant m ad gratiam gratum Deientem , seu iustis antem . Hare enim non est necessaria, ut Pastores vera dociam, fle Miseramenta confictant , verique Pastores sint, ni st eum Donatistis, aliisque hqrruticis sentire vel mus. XXV. Obiiciunt secundδ. Concilium, in quo Iudaei definierunt , Christum no esse Messiam in te Re promissum , sui L' Concilium Generale s constabat qui ope ex Summo Sacerdote, & praeeipuis Iu daeorum pastoribus , ut Io: a ., & Mamsi 14. colligitur: Atqui i tui Iudaeorum concilium erravit .& quidem in re, quς at fidem spectabat , quaeque maximi m menti erat ἔ ergo Conmlia Generalia e Tare possunt in rebus, quae ad fidem per
Re ondet Camis I b. s. rv. MIνim. , Concilium illud Iudai eum firmare notius nostrum assertum , nimirum Pontifices ,& Pastores , etsi malos, in eo illis sua, M se ipsis non loqui, sed ex inotione Spiritus veritatis . Cibn enim post Iongam , variamque eoncilii disreptationim, C/iphas, qui , ut summus Pcntiscκ e m cilio praesdcbat , sententiam, cui omnes serme consenserunt, pronuntiasset Io: 1 t.
ti , quae a biimmo Pontifice eom: rob ta sitit , Se vera erunt , εκ ad salutem utilia, ut divini ius suggesta, de ob eam
aulam , quam ab Evangelista didici-
mus , quia scit Ioel Teclesiae Pontificissant.. XXVI. Respondent seeundd alii, Conisellium illo, quamvis Generale , errasis se r non inde tamen sequi errare potuisisse alia Concilia Generalia Iudaim a nisteriora , & mill id minus errare posse ea, quae apud Christianos fiunt . Erravit eis nim Iud rum. concilium, de quo agitur; quia habitum est eo tempore, quo Iudaeorum Synagoga desierat esse infalis libilis i in fallibili ras namque illi eo cessa fuerat solum ad tempus, idest unque ad Christi adventum; tune enim Synagoga desinere debebat , & Eeelesiae Christianae loeum oedere. Eo enim tempore, quo Ecclesia Christiana eaepit in Christo. ad iudicandum eum esse Messiam,
Iu aeis non erat necessaria Synagogae inis Di tibi itas, eum hbe ad oculum demon .strarent tot, cte adeis evidentia miracula, quae in suae missionis confirmationen Christus operabatur.
XX Ull. Neque opponas. Etiam dia ante Christum concilia Iulaica errare. , ut patet in Coneillo oo. Prophetarum , qui omnes errarunt, ipso Deo protestanis te . sc m silia spiritum inendaeeim in ore
Nam res pondeo primδ , Prophetas ira Ios , ut dicit ibi Scriptu a , non fuisse Proph-ras Domini. Deinde concilia noci ex Prophetis, sed en sacerdotibus coge hantur , non ad indagandum saturum exutum belli, sed ad decernendum de lege. Tertio Coaeilium illud ab Achab Re e. non a summo Pontifice eoactum fuit; non ergo mirum , si erravit. XX v I l. ob=ieiunt tertio Patres. Pri
Secundo Sanctum Augustinum lib. a.
145쪽
a'. asserit, eo nia plinarιa priora a gustinum nomine plenarII Concilii non posterioribuν emendari. intellexisse Concilium Generale , sed Nais Tertio S. Leonem , qui epist. ad tionale , aut Provinciale , vel etiam Anatolium, & 34. ad Martianum, & Generale, & maxime si illegitimum sit. ad PMItberiam , agnoseit Chalcedonensem hoc enim potest per subsequens emen is Synodum legitimam fuisse, & tamen non ri. sieut Concilium Ephesinum secundum dubitat, ei attribuere ambitionem, & in- fuit per subsequens Calcedonense legitiis
eon siil tam temeritatem. Ex his ergo sic muin emendatum. Vel loqui non in rein discurrunt: Iis caetibus non adest Spiri- bus, quae ad fidem, aut mores pertinent, tus certus veritatis, quorum nullus selix sed in rebus tantum,quae sunt puri facti , est exitus, qui pro astruenda fide lauda- aut ad meram disciplinam pertinent. Et rari non potiunt, qui nonnunquam a po- tio est, quia emendationem,de qua agit,dO- serioribus cartibus emendantur, qui eK eet,tune per concilia posteriora fieri, quan in ambitione, & inconsulta potius temerita- do experimento aliquo aperitur,quod clauinte , qudim ex veritatis amore procedunt; sum erat: Id ver, locum habet solum in reis talia sunt Concilia Generalia 3 ergo &e. bus facti, aut merae disciplinae , non υ XXIX. Respondeo . Ad S. Gregor. ro in rebus fidei , circa quas totum non Naeti anhenum distinguendo et & loqueba- habet experimentum . Caeterum qu 1ntitur de Conciliis sui temporis, concedor fecerit Augustinus Concilia Generali aia , de Contiliis generatim , Nego . Incidit ex hoe colligere licet, quod dum Cy-
ergo Napian nus in tempora inter Con- prianum in suo et rore de rebapri Landistilium Nicaeniim primum , & secundu . haereticis excusat , affert pro ratione s , Concilium Generale , nimirum Constan- quod Causa illa nondum erat in plenario tintipoli lamim , quo tempore Ariana im- Concilio definita, cui absque dubo Cy. p ei.is ν rassabatur. Passini ab illis Con- prianus paritisset, ut videre est Itb. a. de cilia culebrabantur , dc aliqua etiam a Baptismo cap. ag., Iib. 2. c. s. , lib. a. Catholicis r cumque eX talibus Couciliis .eonιν. Cresconium c. , & alibi. nullum vidisset seliecm exitum , & ad . Ad S. Leonem dico, eum in Concilio quoddam Concilium 1 Procopio vocare- Chalcedonensi damnasse ambitionis, & in-tur, desperans, ex illo aliquid boni ilia consultae temeritatis canonem 1ν. , eo tan a Turum turbatione eventurum , T quia ambitione Anatolii Episcopi Conis
scripsit praealtata verba. Non tamen pro- stantinopolitani, subdolis , repugnantibus inde aspernatus esset Concilium plenarium, S. Leonis Legatis, promotus fuerat illeae pacificum , s tunc obtinere potuisset. canon ; & insuper continebat falsa , niis Quomodo enim a spemari poterat Conci- mirum Romano Pontifici collatum fuisse Iia, qui orat. 22. Nicaenos Patres dicit primatum a Synodo Nicaena, & non ra. i spiritu Sancto fuisse in unum coactos; tione dignitatis Sedis, sed ratione antiis ει Constantinopolitanae Synodi, in qui quitatis Urbis, quare in hac parte Con. Macedoniani Spiritus Sancti hostes insen- cilium Calcedone illa erravit , at in hae fissimi damnati fuerunt, pars m na fuit parie nec fuit OEcuinenicum , qaia , RO. Ad Aligustinum dico , eum in primo inano Pontifice reprobatum . Ioco argumentari, non absolui F. sed ex suppositione Maximini, qui utpote Aria- s. v. nus, Concilii Nicaeni auctomati nihil deferebat, e contra autem Augustinns Ari- TOIυuntur argumenta eκ pratensis minense , quod Ma Ai minus Probabat , Concilι erum erratis . execrabatur 4 Cum ergo ex Conciliis, quae alteruter non admittebat, nihil con- ΣXX. Biiciunt prim d . In Canoniis cludi posset, frudenter ait et nec ego Ni- bus , qui dicuntur Apostoli caenum, nec tu Ariminense prostras ἰ e- cI , nonnulli sunt Crrores et reprobantilinque ati rem ex Scripturis conficiendam enim tanqua in irritum , & ntillum datum provocavit. ab haereticis baptisma . Can. 43.
In secundo autem Ioco dico, vel A Item in Concilio Eliberiiaqo reperiuriis
146쪽
tur errores ἰ ram pluribus Canonibus vetat. ne quibusdam Reis , licti ex animo pet nitentibus . detur etiam iis ultimo vitet discrimine Saeramentalis absolutio et quod haeresim Novatianam sapit. Itemcan. 36. Vetat, ne Imagines in parietibus pingantur , contrarium sieEt usum probet Ecclesia Catholica . Praefatos autem Canones . tanquam Conei lii Geneis
ratis habuit antiqua Feelesia ; nam Cain nonibus Apostolicis usa est tota Eeeleissa orientalis . Fliberitanis veth plurex occidentales Ecclesiae . Respondeo prim5 , negando , praeeita tos Canones editos fuisse in aliquo Concilio Generali . Qui enim Apostoli ei dicuntur, nil aliud liint . quim collectici faela ex variis Synodis. miat in oriente per tria priora secula eoacta sunt. Eis liberitani verh sunt Concilii Pron vineia Iis in Hispania celebrati a xxx. Ep s pis anno 313. , vel potius Collectio Ca- nonum ex Synodis illis seeulis in Hispania celebratis. Secundδ respondeo . Canones dictos Apostolicos apud viros eruditos nullius eia se auctoritatis , maκ mh ob Canonem 4s eitatum , nisi forth Onon ille intelligatur de baptismo dato non , quibuscumisque Haereticis. sed a Pauliani stis , qui baptirabant non in nomine Trinitatis .eliique iis seculis Ecelesiam Christi 'dabant; hoe enim modo Canon ille nullum continet errorem . Neque etiam errorem eontinent Canones Eliberitani . Negant enim pri md quihusdam reis , etiam in mortis arti loabsolutionem et non tamen , quia Eliberitani Patres censtrerint, Ecelesiam non posse a quibuslibet peccatis absolvereis pqnitentes , ut contenderunt Montani stet. de Novatianir sed disciplinae causa se statuerunt, ut quibuldam gravissimi sceleribus eommittendis, pςnae adeb gravis timore custodirentur. Negant secunis do , Immagines in parietibus pingi: non quia pium earum cultum damnent: sed se Christi, aut Sanctorum Imagines Idololatrarum ludibrio exponerentur , aut saltem, ne quibusdam fidelibiis, ex gentilitate recenter converss , essent ori ἐiculo a
XXXI. Objiciunt seeundo Concilium
Ephesinum secundum, 'nod filii auctoritate Romani Pontificis congregatum is suitque generale. de tamen erravit suboscribendo Eutichiano errori . Rursas Ariminense suit Conei liun Generale, tum quia constans com Epitaeopis r Tum quia eius veluti pars erat Concilium Seleuci ense, quod ecuem tempore , & eadem mus 1 in oriente cel brabatur. Atqui hoe erravit. Primn .erasit enim ex Symbolo vocem rialem quam Nicaena synodus contra Arianos inseruerat. Seeundo, quia II te. ronymus adversus Liaemeris 3 ait . per ipsum, Arianismum fuisse invectum ilia universum orbem et Ttine i inquit Ni-eana fidei damnatia estnelanista est , an t m Mit tot aer orbis, or Arianum se esse
miνatus est. Tertio , quia Episcopi , qui subseripserunt deereto A rimi nensis Synndi. praemissa tamen facti poenitentia, suis fuere sedibus restituti; quod signum est. eos subseribendo errasse. Respondeo, de Coneilio Ephesino II.
iam supra ε. x. eonelusiona fecunda diis Oum esse, quod fuit quidem generale .& auctoritate Romani Ponti fieis convocatum , non ab eo tamen confir tum .imb reprobatum ; idedque potuit errare. de de tacto erravit , ut benε dicit arguens. Insuper, quae in Ephesino II. acta sunt. contra ordinem, & per vim fuere ab Episcopis extorta. Primd enim, Dioscorus contra eanones , 1 Theodosio liniore praesidentiam extorserat. Item vetuit, ne Flavianus, qui Eutichen Coninstantinopoli damnaverat, suffragium se ret . Insuper Episcopi, qui eidem Conincilio interfuere, afferuerunt postea inis
Concilio Chalcedonensi , se vim pacta fuisse , militibus, qui Basilicam, in qua
celebrabatur Concilium , occupaverant a Alia ibi eontra ordinem gesta narrant Hi florici. Falli ergo poterat Concilium , in quo res non secundum Canones age bantur, nec Episcoporum suffragia liberi
De Concilio autem Ariminensi miram est, quod hue producatur tanquam Coninei lium Generale, Se legitimum. Fuit e vim 1 Liberio summo Pontifice reprobatum , ut legitur an epist. ejusdem ad Eliseu.1 Macιdanianisum apud Socrat. Iria
147쪽
ε. λβ. e. I a. t ob quod exilium passus est, ex Socrate Iib. 2. bi l. eap. 37. Et eoactum suit dolo,& vi a Constantio Α-riano; Episcopi Catholiei, qui inviti ilis Iuc eonvenerant. fraudibus circumventi, minis adacti , subscribere eoisi sunt . Uno verbo. Concilium Ariminense t tius orbis scandalum suu . in id ergo mirum si erravit Aliqui tamen in Concilio Ariminensi distinguunt , initium . quo Concilium li- herum fuit; & tune Patres pro N.caeni I
fide contra Arianos pugnarunt, ut ex es νum epistol/ pre viginιι Episeopos ad Conissantium quae refertur ex integro apud SoZomen. ι b. 4. hist. eap. 12. a &progressum. Et smh elim minis Constanistii , morae taedio s Arimini enim
detinebantur diutius, nec ad sua revemti permittebantiit ; tum denique Ari notum fraudibus circumventi, quis aqu- .m non t, ωι Murus voeabula , subsantia videlicet gratia , omnes tibiquo Episcopi inter se .sderent , ut legitur
lae sibi Oh latae, Episcopi alias Catholiis et , consenserunt . Qua in re sustinent aliqui, eos ni in errasse in fide , animo saltem , sed solum abstinendo a voco is , idest substantia , putasse tollere dissidiorum causam. Sed cum revera, ab lato Uya nomine, filium non amplius e . dem , sed simitia substantiae eum Pa tre se fateri cum Arianis ipsis , compertum esset, io tali eonsensu errarunt in fidei eonsissione , idioque totus orbis
scandalo motus, ac miratus est. Sed de hae satis . XXXI l. obiiciunt terti. . sextam Synodum , ni nitrum Concilium Constantinois politanum III. . anno 68o. habitum ad versus Monothelitas, suisse verὶ genera-Ie, de passim voca i sextum o Ecumeniis eum. I tu enim praefuit Agatho Papa per suos segatos , Leo II. illi id confirmavit, ut ex ejus πίοιλ ad calcem Concilii posita . Eiquc icuius Orbis Eccletiae eo senserum . Atqui istud erravit: nam igne damnavit Honorii Papae eps Iolas ad Semeitim, & ips Hom rio , ut liaerctico a nat laema cinit. Cium tamen Ηca orius , nee haereticus Monoihelita fuerit, nec eius litterae hane haeresim sapiam , sed
dispensationem, vel Nonomiam ς prohibebat siquidem , ne una tantain , ut v lebant Monothelitae, aut duplex , ut aia serebant Catholici , diceretur in Christo voluntas et idque cavebat Honorius,
ne Monothelitarum e Miserarentur animi, quos ad fidc' perducendos spera bat. Quare Catholici, tum Honorii epistolas , tum ipsum Honorium ab omni prorsus haeresi liberant. Ergo &c. In solutione huius d ficu uatis divisos invenio Theologos, & Eruditos. Barcinius putat, Acta sextae Sν nodi fuisse , corrupta ,& loco Theodori Episcopi Constantinopolitani intrusiim sui ae Honorii nomen, & omne id , quod contra Honorium in Actis, quae nunc habemus . legitur. Haec tamen responsio voluntaria videtur. Opqrtuisset enim , quod corrupta fuissent in decem locis , quia in totidcm Honorii fit mentio . Insuper in omnibus omnino exemplaribus , etiam in iis , quae missa sunt ad Leonem II. Romanum Pontificem , quaeque ipse confirmavit, & eriam ex prcsse cum damnatione Honoria . Quod nec ipse , neque Legati Romanae Sedis , qui hui e Synodo interfuere , hanc fraudem detexerint , quae omnia incredibilia sunt. Propterea
Respondent cum Bellarmino , sextam Synodum de facio errasse in condemnaintione Honorii, neque hoc praeiudicar infallibilitati Conciliorum Generalium , quia fuit error in re , quae est humani facti , non in re , quae iii Iuris Diυι ni et
Hoc ust, quae ad fidem, aut mores per tineat. Supponit ergo haec solutio, COucilia etiam Generalia crrare pollis quaestionibus humani sicti, non vero Iuris, & maxime Divini . Nec intrum s aiunt quae litones en: in Iuris dirimuntur , aut clipti ira , aut Traditione . quς cuin nitamur Divino Tu stimonio, in fallibilia sunt; quaestiones autem facti e Nhumana relatione, & iudicio, qnae sal libilia sunt. Ita Bellarminiis lib. I. at
148쪽
Neque hoe est praesem iud cium n
strum privatum iudicio praefati Concilii , quasi melius intelligamus nos litteras IIo norit , quam illi. Nam hoe non ex nobis dicimus t sed iam dictum accepimus Ioanne IV. in Apologia pro Honorio
ad Costaminum Imperatorem Heraelii fi- numr ubi eonqueritur de iniur 1 Hanoxio irrogata a Pyrrho, ipsum ad suum, sensum trahente ἔ S. Max mo Martyre, primo in Dialogo cum Pyrrho ι ubi Pyrintho obj ieienti et Quid habes de Honor Iodicere , qui ad Pradeeesserem meum feriis benν , unam Domini nostri Dis Christi υο-Iuntatem apertὸ dogmati Dit Respondet Sanctus Maximus: Quis epistoIa illius
fide dignus erit interpres ' Qui eam eκ persona Honorii rompoDit y . . . an Co santinopolitani de eoνde suo Io uentes 'Sccundo. in ep. ad Marinum . quae inter
Anastasii collectanea extat, ubi vindieat Honorium ei labe Haereseos. Ab Anasta. fio Bibliotherario praefatione in sua ad Ioannem Diaconum callectanea , tib Se Apologiam Ioannis IV. pro Honorio ,& Honorium ipsum strenuh ab Haereside L ndit . Hae e responsio probabilis est . Attamen , quia cogitur eoncedere , qudd eris raverit etiam Leo seeundus, qui dictam Synodum sextam , de Honorii damnati nem expressh confirmauit et de in eodem uerit etiam errore octava Synodus et &insuper quia praebere videtur arma Ianissenii Dc sinioribus , nimirum dicendi , Summos Pontifices damnasse multas pr postiones, ut Iansenti, errore facti, vel quia in Ian senio n. n su t, vel f sunt, ad eas damnandas proccssisse, ex iis non benE intellectis , quod vἰ detur trahere quae itionem facti ad quae itionem iuris . Ideo ut ab hoe discurretidi more, quam long E possunt us , recedamus XXX l Il. Tutius respondendum existi. - , Synodum sextam iuste damnasse
Honorium , non tamen ut haereticum electione , Et formalem , sed vel tanquam. haereti cortim ni inia conniventia saut
xcin, vel qua indulgentia culpabili muneri suae Sc dis de suit, de nascentem hae- τι filia non compressit. Iloe pacto, dc ab omni errore etiam in sacto liberamus
Synodum sextam , & Honorium ipsum-
ab errore In fide . Pro hui in explicati ne suppono , Haereticum dici posse duis plieiter. Primb proprie , nimirum sententia , ae electione prava , de pertinaei. uae ad sorinalem haeresim neeellariam ene , nemo nescit. Alio modo lath , qua pario praesumitur prudenter haereticus , vel in haeresim propendens, qui cu ri hae
reticis communieat, qui cum debeat eo misprimere , non comprimit , scd savere viis detur . 3e in scriptis suis it, aequivo 'E,εt obscvrh loquitur , ut det antam P aeis sumendi , cum Haereti eis sentire . His fundamentis Synodus sexta prudenter iudicavit , Honorium ad Monothelitarum is partes accessiis . Ita prababiliter sentio, salvo tamen meliori iudicio . Interim sindimenta huius solutionis exponam . Q ubi enim iusium in tivum dederit Honorius sextae Synodi. eu n Monothelitam praesumendi, in dieant eius epitiolae . q ia.
rura prima relecta fuit act. 11. , ac se.
eunda as. 23. ejusdem Synodi; Ex quibus colligitur , Honorium literi iussise ,
Saeras duarum operationu n , oce S, atque
in hoe morem gessi ila Haereticis 3 qui nul-
um fermonem de eatero de una. veI dua bus operationibus moveri cupiebant ἱ ut
scribit Sergius ad Hanorium. Porro, oui voces illas usurpari vetat , quibus proni patur Haeresis . 8e Cith, Dea Fides con fir natur , proculdubio Haereticis favet. Enim verδ hab ti surrunt a toto orbe, ut supra dieebamus , Arianoruin fautorea Patres Ariminenses , quia Arianorum suasu voee mmousion , & abstinuere . Habitus etiam esset Neliorianorum.
fautor, qui vocem Do para de B. virgine vetuisIet, sciit Et Eutielmanorum, qui ex duabus , At in duabus naturis Chria sum subsistentem diei noluillat, vel ab his votibus abstinendum iuisisset . Hinc Samodus Lateranens s sub Martino I. iuite damnavit Eelesim Heraelii, de Typum Coastantis; quia haee edicta unam , veIduas operationes silentio somprimebant ,
quamvis errorem Monothelitarum expresse non satcrentur. Cum crgo nihil munus egerit Honorius, i uitὸ a Synodo sexta damnatus suit . Eo pacto , quo juste damnarctur , qui licet crrorem Calviniis starum ci rea praesentiam Christi in Eucha-xtilia non assereret, vetaret Minen, OR Fcal s
149쪽
sentia amplius Ioctui. Neque simile diei debet de sincto B filio. qui Maeedonianis indulsit . ur si-Ientium de Spiritus Sancti di , initate seris
varetur , qud eos ad rectae fidei conseia fionem revoraret . Nam ut se ibit San
mullo modo repugnare , aut contra nitiysint. Quare qudd per aliquod tempus eos dispensaret i eonfitenda etiam v e. prudentis eteonomiae suit. Sicut prudentis reconomiae fuit . ait Gregorius , qudd Iudaeis ad aliquod tempus pro Christo vox
Num concederetur. At de Honorio hoc dici nequit, ni vidimus; nec enim Mo- nothelitas aliquando compressit, aut i Pugnavit , nec pro geminae operationis voce, aequivalentia voeabula sitbstituit . Idehque Haereticis favere iust ε vitiis est. XXX lv. Qubd verδ Honorius ut so malis, & ex elcctione Haereticus damnaistus a Synodo sexta non fuerit, probant ea , quae supra adduximus, ex apologia Iea.. 4. , ex S. Maximo , & Anastasio 'Bibliothecario. Hane autem suisse de Homolio Concilii mentem , nul Ius poterit tutior interpres esse, quam Leo II. Congilii confiνmator. Is enim in litteris confirmatoriis de Honorii damnatione I
quens, ait: Nις non or Honorium, qui hane 'solieam Eeelestam , non solio Iica traditionis dictνι ua lustrarii in .sed pro .
rbana proditione εmmaeu Iatam maeulari
permisit. Ubi non ait, mi eialavit . sed -acusari permisit, conniventia scilicet, di favore haereticorum; & elarius Epistol. ad Ervigium Regem Hispaniae de eodem argumento scribens , post relatos alios foris malis haer sis in Synodo sexta damnatos,
etionis ν aetam, suam is Pria σ Gribae fuisses. δι, maculaν, eonsensia. Et ad Episcopos Hii paniae magis se explicans, ni . mirum quomodo traditionem Honor vis maculari consenserit, aut permiserit, ait: Cum Honorio, quν flammam Haretici det. maιιν, non uν docuit δολι/cam aucto.
ritatem , ineipientem eκtἰηκἰρ, sed n glirendo eonfovit. Non ergo cum Mon
thelitis annumeratus est 1 Concilio II norius , qu a talis iudicaretur sententi I& electione; sed quia MInothelitam se
exhibuerat tonniventia , favore , de negligentia. Sed de hoe satis. XXXV. obiiciunt quartd . Septimum Concilium Generale definit , pium esse eultum . qui Sacris Imaginibus exhibetur. E contra verb Concilium Frane
sordiense, quod anno γν . habitum est .& eui adsuerunt Legati Roman. Pontis. & 3- . oecidentales Episcopi . damnavit decretum in Concilio Nieaena seeundo , sed septimi Synodo Generali latum dei
colendis Imaginibus ἔ ergo erravit , aut Concilium Nieaenum secundum, aut Franis eo sordiense , utrumque Universale . Respondeo, errasse errore facti Conelialium Franeo Hrdiense t quod tamen Generale non fu t, eum nullus orientalium .
ad illud voeatus fuerit, seu interfuerit , sed sol sim Naticinale , non iuris 3 no enim dogma in septima Synodo de Imariginum veneratione statutum impugnavit, sed soldm in Deli, qu i Patrcs Franco fordienses putavcrunt, N eae nos tribuis se Sacris imag tribus eundem Latriae eultum . qui soli Dei ficae Trinitati tribuendus est . dicenio anathema ei, qui conintrarium sentiret, ut patet aperte ex Cainnone secundo dicti Concilii Frane 3 soralisens s. in quo sie habetur: Allata es in
do , in qua freiptum habebatur . ut, qui Imagin bus Sanctorum , ita ist de ea Tri
nitati μνvitium , aut adorationem πον impenderent, anathema iudiearentur. Qui
supra Sancti mi Patres nostri omnimo iis
adorationem, fervitutem renuentes . contemserunt, atque consentienter cond-mnaverunt. Hoc autem ex scripto mei
doso Nicaeni II. , quod habebant prα manibus, decepti pronunciarun . Nicaenum enim II. nusquam Sacris Imaginibus eundem, quem Dei ficae Trinitati , cultum, & adorationem decrevit aubdautem ita fuerit, ex eo collig tur, quoia
detecto ab Decidentalibus geritiario Nicenae ι I. Synodi sensu , o.nnes Occiden ales Ecclesiae pro o Eclim ni . a iIum Ieceperunt, eiusque defiuitioni dς cultu Dii Z l by e
150쪽
cultu Me. Imaginutia subseripserunt. Alia Conciliorum prie tensa errata emineervant Haeretiei , a quibus reserendis , de solvendis supersedemus, ne prolixi si mus; maximh eum videri possint apud Canum Iib. s. eap. r. ω ωItimor tilla ia
atiosque, qui hae de re tractaverunt. Nos interim ad alia sigrediamur . . v I.
XXXVI. Ieo quarth . Concilia nono Generalia, non probata a Summo Romano Pontifice , certum a gumentum pro fide, & moribus non sa-ciunt , magnae tamen auctoritatis sunt, adeo ut temerarium sit eis non acquiescere . Prima pars probatur , quia absolute errare possunt , ideoque non sunt
prorsus insallibilia eorum iudieia . Quod si hoc diximus supra de Cone illis Geneis xalibus a Romano Pontifice non confirmatis , multb magis de particularibus diis ei debebit. Huius veritatis testis est Concilium Carthaginense sub Cypriano , quod
suit nationale celeberrimum , legitimum, Episcoporum lxxxv. . quorum plerique Martyres , aut Consistores erant , ut ex epi sola Dpriani ad Iubaianum a Setamen erravit. Secundo. testis est quinta Synodus Romana sub Symmacho , &resertur II. distina. e. Cencilia , ubi dicitur , Concitia Saeodotum Ecclesiastreis
doricus Rex congrcgasset Synodum annoso 1., ut det his, quae contra Symmichum objiciebantur , iudicaret; Pontifices, quibus allegandi imminebat occasio , Iurae serunt, ipsum , qui dicebatur ampetitus , debuisse Dns iam ιοnvoeare e fetente , quia eius Sedi primuin Petri Apono i m ritum, vel Principatus , deinde secuta iussionem
Fotestarim, lice prius acqui cu urunt, q iam Thcodoricus denunciai sit, ipsum quoque Palam in ceti uenia D nοιο voluntatem
Dam litteris demon vase , & litteri e hibitae, lectaeque fuerunt. Hoe in Sya do quarta Romana dicta PaImari.
Qubd si eap. ad abolendam extra de haretieis excommunicantur omnes illi ,
qui iudieantur haeretici ab Ecelesia Romana , vel , Concilio Provinciali ; aut
Dioecesano et Ibi non est serino de dogmate, sed de Persona Quia licet synodi partieulares non possint constituere o . vel declarare dogmata fidei, omnes obligando , ita ut qui eis refragetur, per hoc sit haereticus , & excommunicandus nisi sorte id faciat ex eommissione Apostolicet Sedis, ut secerunt Arausicana II.. & Tole tana I. Synodi tempore S. Leonis, Se Complutensis tempore Sixti IU. vel cum Seiadis Apostolicae approbatione, quomodo iam ctum fuisse in Conei liis Mileuitano. & Carthaginensi testatur D. August. epist. o. 9 I.
ria adeo sit facilis. de elara, ut in ea doctores conveniant, quomodo Concilium Αntiochenum iudicavit olim de haeresi Pauli Samosateni apud Eusebium lib. r. hist. cap. r. : Cuius iudieium 1 Dionysio Rom. Pont. , de tota Ecclesia acceptatum fuit. λPossunt tamen judicare de Persona , ni mirum , an aliquis inciderit in haeresim manifestam , ipsumque declarare excommunicatum . Ad quem finem eollectum .suisse creditur Coacilium Aquileiense stempore Ambrosii, ubi nil aliud definiis tum suit . nisi Palladium quendam verum esse Arii discipulum . Quod judicium, esto non sit prorsus insallibile , sussiete
XXXVII. Quod vero Concilium paristiculare , non expresse confirmatum , sa. ciat aratimemum adeo probabile , ut te merari ii n sit ei non acquiescere , planum est , tum ex citato canone ad Molendam, ubi Lueius I l. declarans eos, qui iudi cati sueruiit haeretici a Concilio partic lari, esse excommunicandos, indicat, ex illo non leve argumentura pro fide suini posse . Tum, quia Concilia particularia.
perraro in fide falluntur ilicet falli potasiata quare ex innuuieris, quae a iacun do secuto celeta ita sunt , eκccpto CO cilio Astieano sub Cypriano in inateria rebapti Eandi haereticos, vix ullu n invenitur legi uine coactum , quod crraverit