장음표시 사용
101쪽
ὲ02 Inst. Theol. Lib. VII. de Chr. Red. malo
minat hominem ad operandum, ut repugnet, illum non operari Secundum quod movetur , quoniam motio isthaec includit actum. Dicitur praemotio , quia praecedit actum Voluntatis , si non tempore , ast ratione originis , et dependentiae. Dicitur autem moralis , quia movet Voluntatem ad actum moralem ; et physica , non quia materialiter , et Per modum naturae ad unum determinans movet voluntatem , sed quia ex se est emcax independenter a quocumque consensu hominis. Sic enim rem explicat Gonnetus in cineo Theol. 'Om. tom. I. disput. IX. de cone. liberi. cum deer. praedest. Rrt. V. n. 67. Non quod forma naturalis sit, seu per modum naturae ad utrum determinans , sed quia ex Propris essentia , et ab intrinseco est sicax inde- Pendenter a quocumque creato Conlensu , quod est
se mmicum theolagice, non philosophice. v. JOanu. Perr. de Grat. art. II. S. 3o5. ). Sed id tamen non excludit liberum hominis consensum , qui inde sequitur Cum gratia concomitante. Unde per Τhom istas ordo sic procedit. Primo gratia suffetens, quae dat posse velle, et agere in sensu diviso deinde gratia essicax, quae physice praedeterminat voluntatem , et praebet reipsa
Velle , et agere ; et tandem ConsenSus cum gratia Con- comitante.
aliis similiter Catholicis objiciuntur ; sed serme semper Thomistae respondent adducendo distinctionem inter sen-βum divisum , et compositum. Itaque dicunt , quod sicut homo in sensu composito dum sedet , non potest non sedere , et hoc non ossicit libertati , quia in seu su
102쪽
diviso liber erat sedendi , et non sedendi r ita licet, posita gratia , impossibile utique sit hominem non agere , quia gratia efficax per physicam praedeterminationem includit ipsum actum ; tamen in sensu diviso , et absoluto homo potest non agere. Ita idem doctiss. Ioan . Perr. tract. de gratia S. M . Multa quidem hinc inde opponuutur , et resolvuntur , ut videre est thidem. Sed omnia omittimus.
ta4. Augustinianentium systema de gratia vicaci in multis convenit cum fruemale Thomistarum. In utroque admittitur necessitas physicae praedeterminationis pro praesenti statu naturae lapsae. Hauc autem necessitatem Augustinianenses simul cum Congruistis rejiciunt pro statu naturae tulegrae. Iidem Augustini avenses gratiae vicaciam repetunt a delectatione coelesti , quae si erit Vere ardens , gratia dicitur victrix , et essicax ; sin minus , gratia erit solum sussiciens. In eo autem hoc systema maxime differt a systemate Iamenii , quia Ha reticus iste dicebat , quod gratia victrix veram inducit necessitatem et sed in systemate Augustinianenlium , si a Meritur , quod per gratiam emacem insallibilis habe.tur esseclus, hic lamen nou ita necessario habetur , ut liumana litarias destruatur.
103쪽
104 Iust Theol. Lib. VII de Chr. Red. stalia
25. Franciscus Suareκ ex Societate Iesu Τheologus defensor Ludovici Molinae ad vitandum Tlleologorum Catholicorum offensionem adversus Molinae doctrinam circa gratiae essicaciam, illius systema aliquo modo temperavit et gratiam scilicet congruam excogitavit , ut sic non a solo homine , sed a natura quoque gratiae , illius haberetur essicacitas. Et ex inde factum est, ut illius Sectatores Congruistae appellarentur. Itaque in hoc syst mate prorsus rejicitur physica praedeterminatio Τhomistarum , Augustinianentium , et rejicitur propterea quaevis
gratia eX natura sua, sive ex sua entitate, essicax , quae per se necessario flectit voluntatem. Nullum per Congrui- stas datur discrimen verum sive enti talis, inter gratiam essicacem , et sussicientem. Quaevis gratia ex intrinseea sua virtute praebet hominibias veram , proximam, et expeditam iacultatem agendi, et quidem nullis exclusis Circum-
Stantiis, ita ut si homo velit, semper illi assentiri poterit. Si ergo assen litur , et inde ab actu Pimo , ut dicitur , transit ad actum secundum , scilicet a polentia ad a-eium , Semper quippe sub auxilio gratiae praevenientis , et comitantis , tunc graliu , quae dicebatur sussiciens , set estica x : quod si homo resistit , tunc gratia ex culpa hominis remanet sussiciens. Ergo in hoc. Systemate ex solo libero arbitrio pendet , ut gratia sit vicax , uia
ero remaneat susscietis.126. Quoad vero uaturam hujusmodi gratiae susti- cientis , illam non acqualem in omnibus dicunt congrui-
104쪽
Pura I. de cratia actuali. l05 Slae , scd a' iam alia esse maiorem , et robuStiorem sed quamcumque tamen sufficietitem ad producendum essectum , si homo velit , licet non cadem sucilitate. Quod si Deus absolute vi lit , ut aliquis 'convertatur , et fiat salvus , uti reipsa seeit cum multis , tunc talem gratiam illi impertitur , cui per sui praescientiam certo cognoscit, hominem insultibiliter , sed libere assensum uesse. Et en gratia congrua , aptata scilicet circumstantiis suturis , in quibus scit Deus , quod insallibiliter ,
homo assentietur gratiae. Hac ratione , dicunt Congruistae , quod firma stat doctrina Catholica contra oppositos errores Pelagianorum , et Novatorum , quonis min nihilo laeditur nec supremum et absolutum Dei dominium , nec liberum hominis arbitrium. Non illud , quoniam cum vult , Deus congruam gratiam impertitur: non istud , quia Dei praescientia futurorum non laedit humanam libertatem , sicut non laedit qui videt , quae nctu libere sucimus. Etenim si aeternus est Deus , et aeternitas est interminabilis vitae tota simul , et perse cta possissio , ipsi o invia sunt in actu , quae respectu nostri aut suerunt , aut erunt , et propterea non ideo
nos iaciemus , quia ipse praevidit , sed inlius ipse praevidit , quia nos iaciemus. Unde , sicut , iterum dico , qui videt aliquem actu quidquam libere operari , certo Videt illius operationes , nee sallitur , quin tamen in minimo laedat illius libertatum : sic Deus praevidet , Sive actu videt, hominem suae gratiae respondere , quin homiliis libertas laedatur. a T. Quoad vero constitutionem Congregationis de MVS , qua oppositores dcunt , quod damnari debe-
105쪽
106 Iasi. Theol Lib. VII. de chr. Red. Gratiabat lim systema, 'Ioann. Perr. tract. de gratia S. 337 dicit, quod ut sabulosa reiicitur , et in i affert verba Innocentii X. die a 3 aprilis 165 .aa3. Quamvis in hoc systemate iacilius videatur teneri medium iter catholicae Ecclesiae inter errores Polagianorum , et Novatorum , quoniam contra illos asseritur gratiae necessitas tam praevenientis , quam Cou- comitantis , et adversus istos manifeste adstruitur hominis libertas et Et quamvis propterea Congruistis aeque faveant Scripiturarum testimonia , tam illa, quae extollunt Dei gratiam , quam quae docent humanam libertatem ; et sic pariter Ecclesiae decreta , quae hac super re ediderunt Patres Concilii Tridentini tum in defensionem gratiae , quam in favorem libertatis : lamen hoc VStema , forsan magis quam alia , multos habuit oppositores , etiam ex Catholicis Theologis. 329. Et haec breviter exposita flut de modo , quo nostri Theologi explicant mysterium nostrae aeternae Salutis respectu gratiae , et liberi arbitrii. Non asserimus cujusque systematis nec rationes , quibus unumquodque nititur , nec objectiones , quibus oppetitur ; nec item nostram pateticimus opinionem , ut liberum prorsus sit unicuique vestrum , studiosissimi Iuvenes , sequi quod magis vobis arridet ς et quia non est animus altercandi in negotio lam inextricabiti.
106쪽
Num Deus eunetis hominibus suam gratiam ad salutem necessariam impertiatur.
3o. In hoc capite absolvendo eosdem habemus ad . Versarios , quos hactenus resutavimus. Quippe Pelagia ni , qui gratiae necessitatem negarunt , necesse est ut aspernantur hanc quaestionem, num scilicet omnibus Deus Suam gratiam conserat , an vero nonnullis denegetur. Novatores autem cum Iameninis , ut manifeste apparet ex ipsorum systemate supra a nobis exposito et resutato, quia a sola gratia independenter a nostra cooperatione Voluntaria nostram repetunt aeternam salutem , veluti inutilem rejiciunt collationem gratiae sussicientis omnibus illis , qui Christi Redemptionis Ductum non Siquentur. Quinimo , ut supra dictum est, Omum Peccatorum , et Insidelium operationes totidem esse peccata , et quidem mortalia , impudenti audacia non dubitant asserere. 33r. Sed quoniam nee etiam hae super re Convenit
inter Theologos Orthodoxos , idcirco duplicis generis
Sunt , quae in hoc capite disputantur. Alia enim pertinent ad fidem catholicam ad Minus Novatores , et Jau- Seniuas ., Et alia non ita. Primi generis sunt. I. quod omnibus justis vere , et eliam relative ad circumstantias, Deus susscientem gratiam impertitur. ΙΙ. Quod eamdem sussicientem gratiam tribuit quoque peccatoribuS non Obduratis , ut a suis laeccatis resipiscant. Alterius aulein seueris sunt, Ι. num eamdcm gratium vere sussicientem
107쪽
l08 Inst. ThesI. Lib. VII. de Chr. Red. Gratia Deus tribuat etiam peccatoribus obduralis , et obcaeca iis . II. Num idem dicendum sit etiam de Infidelibus negativis. Sit ergo de fide contra Iausenium
Deus omnibus justis suam gratiam ,ere sufficientem im-Pertitur . eι Praesertim timente Praeceριο , qua Praescr*ta legis Dei immediate serMare ρossint , pel majus proportionatum auxilium a Deo impetrare.
i32. Prob. primo ex Scripturis. Ecclesiastici cap. XU. v. I6. SCriptum est. Si oOlueris mandata se vare , Conservabunt te. Ergo tu nostra potestate est
servare praescripta legis. Sed ut superius S. α6 do
fide demonstratum est , sine actuali Dei gratia nihil es- sicere possumus , quod sit meritorium pro vita aeterna. Ergo eis. Id clarius docet Apostolus in privis ad Cortulli. cap. X. v. 13. dicens. Deus , qui non Patieturoos tentari sura id, quod potestis , sed facieι etiam Cum tentatione Proventum , ut Possitis resistere. Si id omnibus , maxime convenit justis , et quidem urgente Praecepto: 133. Prob. II. Ex decretis Coneiliorum. Itaque Coo cilium Aruusicanum II. can. XXV. declaravit. Hoc etiam secundum fidem catholιcam fideliter profitemur, ct credimαs , quod acceρια per Baptismum gratia, omnes baseti ii , Christo auxiliante , et cooperante, quae rad salutem animae pertinent , possint , ac δε- heu ut , si fideliter laborare ooluerint , adι lare. Et Patres Coucilii Trideultui sic loquuntur Sess. VI. cap.
108쪽
Puta I. de Graia actuali inqXI. de observat. mandat. etc. Aemo temeraria illa , et a Patribus sub anathemate ρ Lbilia. voce utis debet in , Dei praecepta homirii justificato ad obserpandum esse impossibilia. Nam Deus i ossibilia non jubet , sed jubendo monet eι jacere qαod possis , et petere , quod non possis, et aluoat ut possis. Et hoc ipsum definitum est ibidem can. XVIII. Si quis dixerit , Dei ρraecema homini etiam justifcato , sub gratia constituto , esse ad Observandum impossibilia , anathema sit. 13 . Prob. III. Ex sanctis Patribus , quorum instar sit Doctor Augustinus , qui in lib. de Nat. et grat. cap. XXVI. i comparans Deum medico ait. Deus cum per Mediatorem Dei, et hominum Iesum Christum irituaIter sanat aegrotum , et Miscat mortuum, idest justifcat , in tam , et cum ad Persectam sanitatem , hoc est ad perfectam ouam , justitiamque perduxerit , non deserit , si non deseratur , αι ρωμ er , juraeque pisat.
Solountur nonnullae Iansenti di euitates.
135. Ob. Multi sancti Patres , praesertim Augustinus , aperte dicunt , saepe deesse justis gratiam qua culpam vitare possint. Ergo elc. Et quidem , ut celeri omittantur , Chrysostomus Homit. XXXI. in Epist. ad Hebraeos n. 3. haec scribit de Principe Apostolorum , qui ter negavit Christum. Negatio Petri non tam erat mcordiae , es negligentiae , quam ex eo , quod Deus eum deseruerat. Ergo Pxtro , et quidem justo, i ut
109쪽
ito diu. Theol. Lib. VII. de chr8 Red. Gratia etiam urgente praecepto , defuit gratia sussiciens , qua a culpa se immunem servaret. Et hoc ipsum dicit Augustinus serm. CXXIV. de temp. n. i. Qud est homo,
sine gratia , nisi quod suu Petrus , cum negaret Christum p Ergo ex S. Augustino Pelm defuit gratia... Ex his , et similibus Sauctorum Patrum testimoriniis non aliud deduci potest, nisi quod possunt Iusti
suam justitiam amittere , nisi semper cum timore , et tremore suam salutem operentur , non vero quod non possint ex desectu gratiae. Et id non solum' nos conis cedimus , imo i t sortiter propugnamus adversus Novatores , qui dicuut , justitiam Semel apprehensam , non
amplius amitii posse S. M. ). Et quidem , si de fide
luemur , juxta desinitionem Concilii Tridentini sem. VI.can. IV. , quod possit homo Deo excitanti dissentire , utique de side quoque propugnamus , quod potest justus suam justitiam amittere, uti reipsa ab eodem Conc. ibidem can. XXII , et XXIII. desinitium suit. Ergo
doctrina Catholicae Ecclesiae est , quod , mazime urgente praecepto , non desit justis vera gratia sussiciens, qua suam justitiam servare possint , non vero illa gratia esscax Novatorum , cui non possit homo resiStere, et inde necessario non possit delinquero. Quoad vero Chrysostomum , dicimus, quod per ve M iu objectione allata non intelligit , Petro defuisse gratiam susscientem , ita ut non potuerit , si voluisset, resistere leutationi , sed defuisse gratiam robustiorem , et essicacem , et id quidem sui eulpa , ut qui superbierat nimis sdem suis naturalibus viribus , uti ostendit imprudenter respondens Christo , qui de proaimo
110쪽
Pura I. de Gratia actuali bili
periculo monebat Apostolos. Etsi omnes scandalizati fuerint in te , ego nunquam scandalizabor Matili. cap. XXVI. v. 33 . Et quidem S. Doctor immediate subdit. Erudiens ut humanam sciret menSuram ; et non reρugnaret iis , quas dicebantur a Magistro , neque magis , quam alii , altum sveret. Ad Augustini testimouium dicimus, quod apocryphum communiter existimaturi Caeterum mens Augustiui clare palet ex lib. de uult. Eccl. cap. IX. ubi dieit: Quis enim dubitauerit, quod ... si potuisset Petrus ιer Dominum non netasset y
PROPOSITIO XI. Fidelibus Peeeatoribus non obduratis non deest Dei gratia sussciens , qua , si Melint , possunt a Peccatis ab-εtinere , et resistiscere.
336. Prob. Quoniam Concilium Arausiconum II.
n. XXV. S. i 34 non loquitur de solis justis , sed
de omnibus baptizatis , procul dubio illius sententia intelligi quoque debet saltem de peccatoribus non obduratis et et propterea ad catholicam doctrinam pertinet haec nostra propositio. Sed et id confirmatum fuit a Concilio Trident. seM. VI. cap. XIv. de lamis etc , ubi Patres loquentes de peccatoribus dicunt. Qui rem ab occepta justimatismis gratia per peccatum exciderunι , rursus justificari poterunt , cum eaecitante Deo per Poenitentiae sacramentum , merito Chri-εti amissam gratiam recuperare procuraverint. Sine