장음표시 사용
121쪽
- 122 Inst. ThesI. Lib. VII. de chr. Red. crvisasti alum est , nihil agere possumus diguum pro statu Supernaturali. Et id patet ex contextu. Etenim in libro
de Gestis Pelagii cap. XIV. a1. 34. idem S. Doctorseribit. θsa sdes initium est, unde bona ostera
inciρ iant. Ad ulliuium respondemus, quod quumvis omne , quod a Deo habemus , gratia dici debet , ex co quod uultu injus habebamus , ut Deus nobis impertiretur , sed ex Sola sua bouitate tribuit : lamen cum duplex distinguatur hominis stulus , vaturalis scilicet , et supernaturali S , idcirco quae primum spectant , d:cuntur dun i naturalia, Sive Creatoris ; quae autem ad alterum directη sunt , Proprie appellantur gratiae Redemptoris , quia Eunc statum ex Adae p ccato penitus amissum , iterum acquisivimus per Christi Redemptionem uti sunt gratia actualis Sivei praeveuiens , sive comitans , Sive suffieieus , Si Ve efficax , et gratia habitualis , sive sanutificaus. Et inde patet , qaod etsi omnibus ista , praesertim actualis sulfi :ieus , imp'rtiatur , non propterea dici debet donum naturale , sud gratia Redemptoris. Ad verbi autem D. Tliomae dicimus, quod S. Doctor loquitur de gralia sMctificulate , non vero actuali. Et id in viseste patet ex eadem quaest. X xl V. de verit. art. XI. Et item ex libro III. contra Genl. cap. CLIX. ubi ait. Deας quantun in se est , Parmus est Omnibur gratiam dare ; ouil enim omitas homines salvos flari, et ad cognit onem Meritatis uenire. . .
Sed illi soli gratia ρr,antia , qui in se sis gratiaei ny ed. mentum praestant : sicut sole mundum illuminet,s , in cul am is utatu ' ei qui oeulos clau-
122쪽
43. Ex eadem oppositione principii Catholicorum ,
et Protestantium circa origi uale peccatum , pariter ac dictum est de gratia actuali in prima parte , opposita quoque fluunt dogmata circa gratiam habitualem , sive Sauctificantem. Catholici , quia tuentur , originalem ju- Pliam in Adamo non fuisse velitii e sentialem proprie talem naturae humanae, sed donum illi a Deo superadditum , quupropter ex Adae peccato penitus quidem amissum suisse statum supernaturalem , Sed quoad naturalem , suisse lautum sauciatum I idcirco quoad Christi Redemptoris gratiam sanctificautem credunt , et dO- con l. l. Qind gratia isthaec intime inhaeret animae non vero exterius imputatur. II. Quapropter docent, Per ipsam gratiam hominem vere a sordibus purificari , et fieri justum , ac sanctum. III. Εisi illam esse donum Dei , nihilominus in tuli dono accipiendo hominem non Solum passive se gerere , sed active quoque , libere Coo
Perando gratiae actuali. IV. Verum non ita animae in haerere, ut non possit a tu illi per novum peccatum. V. Eumdem non esse aequalem in omnibus; quinimo et auxeri , et minui posse. VI. Et quoniam nemo vera Cer-
123쪽
124 Inu. Theol Lib. VII. de Chr. Red. Gratiatitudine scire potest, num omnes necessarias dispositio nes posuerit ad illam assequendam , inde sequitur , quod Demo fide divina credere potest , se vere esse justifica lum. Tandem Ecclesia Catholica tenet , opera meritoria vitae aeternae esse Ductum justificationis. Et quia opera ista augeri possunt ; inde quoque docet , gloriam aeternam non esse omnibus aequalem. Et haec omnia declaravit Concilium Triden linum sess. VI.149. Protestautes contra ex opposito principio, quod gratia originalis amissa per originale peccatum pertine-hat ad hominis essentiam , necessario inde , ut innuimus SS. 53. . et 54. in in sequentes errores lapsi Surit. Primus error , ex quo veluti a suo principio , caeteri fluunt , est Quia peccatum originale est veluti quaedam mala substantia in homine inhaerens, omnes humanae iacultates non inserviunt , nisi ad peccandum : et propterea omnes hominum actiones sunt totidem peccatu, Sive manifestationes peccati originalis. II. Nulli mode homines possu ut se disponere ad justificationem positive cooperundo gratiae actuali , sed passive tantum se gerunt. III. Quia originale peccatum est pars essetitialis naturae corruptae , nulli mode ipsum auferri potest per justificationem. IV. Et proptiam justificatio non est iu-terior , sed tantum exterior. V. Scilicet non vere in se homo justificatur , sed solum ex meritis Christi leguntur peccata , quae semper actu persistent , et ipsi Christi justitia imputatur. VI. Et quoniam justitia Christi
est Semper eadem , nec minui, nec augeri potest'; idcirco hominis justificatio i et sanctitas est aequalis in omni bus , et Semper eadem , quin possit augeri . vel minui.
124쪽
Pars II. de cratia habituali , sire sancti ante 125 VII. Iustitia semel apprehensa , nequit a milli. Τandem. Cum Novatores solam fidem necessariam dicunt ad hujusmodi justificationem , per sdem non intelligunt , nisi veram fiduciam , quod Deus nobis non imputat peccata , sed tegit justitia Christi. Igo. Exposita doctrina Ecclesiae Catholicae de gratia
habituali , seu sanctificante . nec non erroribus Protestantium circa eamdem , opus nunc est illam confirmare , et hos rejicere , et refellere. Sed ut aliquo ordine in tanto negotio procedamus, in tria cupita hanc dissertationem , quae ad fidem pertinet , distribuimus. In primo disputabimus de causa , et principio justificalionis. In secundo de illius natura , et essentia. Et in tertio de proprietatibus ejusdem.
De eausa , et principio iusis ationis. ibi. Quamvis justitia multiplicitur sumatur , Nunc amen accipitur pro transitu hominis a peccato in Statum justitiae , et sancti talis coram Deo , et a peccatOre , et inimico , fit mi amicus. In hoc sensu itaque tola procedit quaestio de gratia habituali , seu sancti
15 a. Quod autem ad hoc primum caput , pertinet dubitari non potest , quin principium , et radi 1 iustificationis sit fides , quoniam Apostolus ad Hebraeos cap. XI. v. 6 at . Sine inde autem impossibile en placere Deo. Credere enim oportet aecedentem ad Deum
125쪽
l26 Ias . Theol. Lib. VII de or Rod. Gratia quis est, et inquirentibus ss romunerator ait. Si ergo
per fidem Deo placemus , et nonnisi per fidem possu Vmus ad illum accedere, utique ex fide proximam originem habet nostra justificatio. Diximus autem proximum , quia pii uel pium , origo , et radix remota est gratia , sine qua nec fides , neu silet mitium haberi potest , ut de side demonstratum est contra Pelagianos,
et Massilienses prop. III. 6- . Sed maximum tamen discrimen est inter C lbolicos, et Protest untes circa Verum sensum , quo accipienda sit. Calliolici per fidem hic intelligunt firmum assensum veritalibus a Deo revelatis , et maxime Mysteriis: Haeretici autem intelligunt vivam fiduciam tu Dei misericordiam , qua firmiter credimus , per merita Christi nobis peccata tegi , et non imputari. Et propterea dicunt , sdem , qua justificamur , esse notitiam.claram promissionum, et etiam Mysteriorum , qua nobis applicamus justitiam Chri sti. Et indu quoque factum est, ut solam fidem sussi. cere dixerint ad justi scationem , rejectis bonis operibus quoniam passive solum homo se habet tu hoc negotio. Contra ipsos ergo sit de sde.
Fides , quae est initium nostrae justisicationis . non est sidueia in Dei promissis , sed notitia Mysteriorum , et Irmus assensus doctrinae a Deo reoelutae.
53. Hanc propositionem ad Fidem pertinere , constat ex sem. VI. can. XII. Concilii Trideolini , ii qui
126쪽
Pars II. de Gratia habiluole. sice sonti eo te l27
statutum est. Si quis dixerit , fidem justi antem nihil aliud esse , quam Iduciam Dioinae misericordiae peccata remittentis Proρter Christum , pel eam fiduciam solam esse ; anathema sit.
i5 . Prob. Sid prius notandum. Quia etiam Catholici , praeter fidem , inter celeras dispositiones pro justificatione necessarias, agnoscunt quoque spem , seu siduciam in Dei misericordia , hic pro majori clari luto opportunum erit nolure , quodnam discrimen sit inter fiduciam Novatorum , et Catholicorum. Iluque fides , seu sducia Novulorum non est subjectiva , seu homini inirinseca , nec prolude ullum veram , et intimam relationem habet cum Christo , cujus justitiam apprehendimus , sed est tantum objectiva , et extrinseca. Et quidem Calvinus in lib. III. Instit. cap. II. illam assimilat ollae , quae in se continet aurum. Quapropter sicut nulla intrinseca relatio est inter ollam , et aurum, ita nulla pariter est inter hominem , et Christum apprehensum ; et sicut pretiosum semper remanet aurum, et vilis semper olla , ita semper purissimus , et Sanctissimus Christus , est , et semper impurus , et peccator
a 55. His praenotatis , sic ex Scripturis pro b. Marci cap. ultimo v. i5. et seq. Christus Apostolis praecepit. Euntes in mundum uniuersum praedicate Evangelium omni creaturae. Qui crediderit , et butizα-tus merit , saluus erit. Sed Evangelium , cui cridere debemus , ut sic per justificationem salvemur , continet doctrinam revela iam , et maxime Mysteriorum. Ergo
initium justificationis non est fiducia in Dei promissic-
127쪽
28 Inst. Theol. Lib. VII. de Chr. Red. Gratianibus , sed assensus doctrinae a Deo revelatae , etsi quoque in Deo ipso nostram Spem reponere debeamuS. Haec autem scriρta sunt , ut credatis , quia Iesus est. Christus Filius Dei , et ut credentes , oitam habeatis in nomine ejus. Rursus in Act. Apost. Cap.
VIII. V.. 37. Eunuchus petens Baptismum , sic Philippo suam prosietur fidem. Credo Filium Dei esse Iesum Christum. Tandem , ut caetera omittamus , Apo stolus ad Bom. cap. X. v. 9. ait. Si confitearis in ore tuo Dominum Iesum et in corde tuo credideris, quod Deus illum suscitapit a mortuis , saluus eris.
Quid clarius , ut per fidem , quae est initium sutulis , non debeat intelligi fiducia Novatorum , sed firmus assensus doctrinae a Deo nobis revelatae , et max ime Bedemptionis Mysterio 2
i56. Prob. Theologica ratione. Universa Ecclesia semper a sui primordiis ad Baptismum disposuit instruendo Catechumenos in doctrina Mysteriorum , praesertim Dominicae Incarnationis , et hanc ipsam doctrinam vult, ut profiteantur cum ad ablutionem accedunt. Ergo ex
vera divina Traditione fides , quae est initium et radix justificationis , non est fiducia protestantium , sed asseu-sus etc. Deinde. Fiducia in promissis Dei pendet , et quidem proportione directa , a notitia , quam habemuS de Divinis persectionibus , et maxime de summa bonitate , et charitate , qua eo usque nos dilexit , ut suum consubstantialem Filium dederit pro nostra Redemptione , et saluto. Sed cognitio isthaec habetur per sidem Catholicorum. Ergo fiducia Novatorum est effectus fidei et propterea non ipsa , sed fides , quae est noli liu
128쪽
Pura II. de Gratia habituale, ure saneuscante l2s Mysteriorum et sirmus assensus doctriuae a Deo revel tae , est initium justificatiouis.
Solseuntur obiectione .r56. Ob. Matth. cap. IX. v. 2. Christus ait Paralytico: Consis, Ili, remittuntur tibi peccata tua. Ergo fiducia est fides , quae justificat. Id ipsum confirmatur iualiis locis , et praesertim ab Apostolo ad Rom. cap. IV. v. 13. ubi de side , qua Abraham Geneseos cap. XV.suit justificatus , ait: Contra Nem credidit et c. Et V. IO. si rePromissione etiam Dei non haesitauit diffidentia , sed conjortatus est Ide dans Floriam Deo-Ergo fides, qua justificatus suit Abraham , fuit fiducia in Dei promissionibus , nou vero fides historica. u. Ηis, et similibus Sacrae Scripturau locis 'responsio patet ex dictis superi S. soa . Etenim si fiducia est effectus fidei , uti sides est asseusus auctoritati Dei revelantis , procul dubio tu ratione , qua crescit notitia divinarum persectionum , quae habetur per fidem , seu amensum doctrinae revelatae, tauto firmior erit
fiducia. Quapropter fiducia dici potest securum Signum naturae fidei interioris. Et inde sactum est , ut cum tanta fuerit fiducia Abraham , ut quasi in vera Contra dictione Speraverit , supra modum fuerit illius fides , Sive aMensus notitiae , quam per revelationem habebat de Dei persectionibus , et maxime de illius Veracitate , et potentia in stulta , quasi ex unico Filio , quem occidere jussus erat , innumera progenies esset sutura. Ergo
tuitium , et radix justiscutionis Abraham suit sides Carim. s
129쪽
l 30 Inst. Theot. Lib. VII de chr. Red. Grosiatholicorum , non vero illius effectus , ut est fiducia Protestantium. Et id ipsum dicendum est de verbis Chri
sti ad Paralyticum: Confri , mi , etc.
di adultis sola Ides non si eit ad iustificationem , sed aliae necessariae sunt dispositiones. 15 . Ad sidem quoque perlinet haec nostrae propositio. Etenim sic a Conci Trid. stas. VI. Can. IX. de
finitum suit: Si quis dixerit , sola Ide impium; justifcari , ita in intelligat, nihil aliud requiri , quod
ad justifcationis gratiam consequendam cooperetur, et nulla ex parte necesse esse, eum Suae uoluntatis motu PraeParari , atque di Oni . anathema sit. 153. Prob. ex Scripturis. Ezechielis cap. XVIII. v. 22. habemus: Si impius egerit poenitentiam ab omnibus peccatis suis , quae operatus eSt, et ciastoderit omnia praecepta mea , et iecerit judicium , et justitiam et Mita piset, et non morietur. Ergo ad Salutem , seu iustificalionem , praeter fidem , requiritur quoque Poenitentia , et observantia legis Domini. Idipsum legimus apud Lucam cap. XIII. v. 3. : Nisi Poenitentiam habueritis , omnes similiter Peribitis. Et eadem poenitentia simul cum baptismate absolute omnibus praescribitur a Principe Apostolorum cap. II. V. 38.: Poenitentiam agite , et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi, in remissionem peccatorum vestrarum, et accipietis donum Spiritus San-
130쪽
Purs II de Gratia hobiluale . ske sanoli ante laleti. Et ile eode in sacrameuto Buptismalis JOumiis cap.
III. v. 5. Christus ait : Nisi quis reniatus fuerit ex
aqua , et Diritu Sancto, non Potest introire' in regnum Dei. Sed adde, quod ad fidem necessario requiritur Charitas , unde Apostolus ad Galutas cap. V. v. 6. scribit: In Christo Iesu neque circumcisio aliquid valet , neque ρra utium , sed fdes , quae Aer charitatem Ῥeratur. Et ad Corinth. cap. XIII. v. a. r Sihabuero omnem Mem , ita ut montes transferam , charitate n autem non habuero , nihil sum. Sed silentium prorsus imponit Protestantibus Iacobus Apost. in sua catholica Epist. cap. II. v. l . dicens: Quid
proderit , Iratres mei, si fidem quis dicat se habere , OPeria autem non habeat Nunquid poterit f-des saluare eum p Et . ibidem V. ι .: Sic et ides, si
non habeat opera, mortua rat in εemetipsa. Ergo etc. 159. Prob. ex Sanctis Patribus. Cum per se luc lentissima si ut allata Scripturarum testimouia , opus 'uidem non esset ad coufirmandum illorum sensum Divina Traditione , quae habetur ex doctrina Sauciorum Patrum et nihilominus nonnullos adducimus , ut potius cognoscamus , quaenam aliae dispositiones , praeter fidem , ad justificationem requiruntur. Itaque Augustinus lib. de nat. et grat. cap. ultimo. n. 84. ait et Charitas ergo inchoata , inchoata justitia est; charitas Provecta , prouecta justitia est: Charitas magna , magna justitia est. Et tract. IX. in Epist. Joannis: Stimulat timor , sed noli timere, intrat Charitas, quae Sanat , quod vulnerat timor Ergo ad justifica-