장음표시 사용
81쪽
82 Ins/ TMes. Lib. VII. de chr. Red. Gratiabedientiae humanae subjungit gratiae adjutorium . . . resistit Apostolo dicentie quid habes , quod non ac-cπisti ele. Et cap. XVIII. Nullis mer tis gratiam Praeoenientibus , debetur merces bonis operibus , si
iant et sed gratia , quae non debetur , praecedit , ut stant. Et jam Pelagius prius adstrictus suit a Patribus Synodi Dispolitanae confiteri , gratiam Dei non dari
secundum merita noStra. Soluuntur objectiones ex Scrιρ turis.
roo. Varia objiciuntur a Pelagianis , et Semipelagianis tam ex Scripturis , quam ex Sanctis Patribus. Et quidem ex Scripturis modo se gerunt negative , infirmando scilicet testimonia, quibus orthodoxi utuntur pro suo dogmate firmando , et modo positive , adducendo nonnulla Scripturarum loca , ex quibus suum errorem directe conantur evincere. Primo modo agunt apud Augustinum lib. II. de Peccat. merit. cap. XVIII , ubi generatim ad omnia testimonia evacuanda , quae u nobis asseruntur , dicunt. Ideo qωμιιid bonae ooluntatis habet homo , Deo tribuendum est , quis et hoc in illo esse non potest , si homo ipse non esset'. cum Maro ut sit aliquid , atque ut homo sit , non habeat, nisi a Deo , ipsum meritum Deo auctori tribuendum est. Itaque Pelagiani dicunt , quod quia Deus est auctor naturae , sive creator noster , idcirco in Scripturis dicitur auctor omnium , qu au viribus naturae nos agimus. Ergo si ex Scripturis' gratia quandoque videtur praecedere, id intelligendum est de gratia Dei creatoris
82쪽
Pars I. da cratia actuali , ουδQuod si , dieutit Semipelagiani , uouam Redemptoris
gratiam necessariam dicere velimus , ea necesSaria est ad perficiendam fidem, et inde orera meritoria pro vita aeterna, non vero ad ipsitas vidui initium', quod est o-Ims imp'rsectum , et simplex douum naturale , quo
idonei reddimur ad accipiendam verae fidei gratiam. Et Propterea id nou adversatur vel bis Apostoli : Quid ha-bra , quod non acceρisti r nec liis similibus Scripturarum lacis.
Et quidem ad primum , quod est Pelagianorum, dicimus, quod velint , noli ut , admittere debent duplicem statum , et ordinem in primo homine Ada, naturalem scilicet , et supernaturalem ; secus enim totam Everterent Scripturam , praesertim Pauli Epistolas. Supernaturalis penitus fuit amissus per originale peccatum, quoniam prorsus Adam et pro se , et pro suis posteris, Privatus suit justitia originali : et etiam status naturalis yn multis labefactatus est. Sed fides , et initium fidei , pertinent ad statum supernaturalem. Ergo nullimode ex se , Solis naturae viribus , scilicet ex gratia Creatoris , potest homo hujusmodi fidem , et fidei initium ponere Sine nova gratia Redemptori S tam praeveniente , quam comitante. Et propterea Scripturarum loca , quae nos asserimus pm necessitate gratiae actualis , et quae Deo tribuunt nostrae salutis initium , in hoc sensu accipienda sunt. Et Sanctus Augustinus ad allatum Ρelagiano frum argumentum respondens ait. Hoc modo etiam il-Hd dici potest , malam miuntatem Deo auctori tris Buemdam , quia nec sa esse Potest in hom: ne , nisi homo esset , in qαο eSset.
83쪽
84 Inst. Th=sl. Lib. VII. de rar Red. Gra Ad alterum Semipelagianorum eadem est reponsio Nam etsi initium fidei sit opus imperfectum , non vero ipsa fides tamen, quia ad fidem dir 'clum est , quae est medium pro vita ' aeterna . ipsum etiam spectat ad ordinem , et Statum Supernaturalem , ad quem penitus amissum per originale peccatum , ut iterum acquiratur , necessario requiritur gratia Redemptoris: nec proinde aliter stare posset doctrina Apostoli. Quis is discemnit p Qωd habes , quod non acce itii Z Unda Augustinus in lib. de Praedest. Sancta cap. V. ait. Prius dixit : Quis te discernit 8 Et deinde , id habes, quod non acceρisti ' Posset qυψρε dicere' mo insatus adoersus alterum et discornit me Mas mea , justitia mea. mi. Posilive autem sic Pelagiunt ex Seriptura nos urgent. Zach. cap. I. v. 3. habemus. Convertimini ad me , ait Dominus exercituum , et con etiar ad oos , dicit Dominus exercituum. Item Malech. cap. IV. v. 7. Reoertimini ad me , et revertar ad uos , dicit Dominus exercituum. Ergo prius nos con eria. mur oportet ad Deum , ut Deus per gratiam convertatur ad nos : et propterea nostra opera , licet naturali honestate , debent praecedere gratiam. Et id praecisis verbis asseritur Proverb. . cap. XVI. V. r. , Scilicet. Hominis est animam praeρarare, et Domini gubernare tinguam. Et hoc imum habemus ex innumerissume locis librorum novi Foederis , praesertim ex Evangelio Matth. , et ea Apostolo Paulo. Apud Matth. cap. XXV. v. x5. Christus comparans Deum Patri timi
lias , dicit: Et uni dedit quinque talenta , alii duo,
84쪽
Pars I. dae Gratia actuosi 85atii Mero unum , unicuique secundum Propriam νω-
tutem. Ergo Deus sua dona , scilicet gratiam , impertitur juxta nostram naturalem virtutem. Et Apostolus ad Bomanos cap. VII. v. 38. de sopso dicit: Velle adjacet mihi : Per era autem bonum non inpento.
Ergo , dicunt Semipelagiani , initium udei est a nobis,
et gratiae est perficere : Et propterea gratia consertur , si non de condigno , saltem de congruo. Haec , et omnia alia sacrae Scripturae loca quae opponi solent a Pelagianis , et Semipelagianis , omnia Pro certo ponunt , quod praecedat gratia , quae dicitur Praeveniens , quae nulli deest , ut suo Ioco dicetur. Unde Concilium Gidentinum sess. VI. cap. V. sic ad omnia respondet sua insultibili auctoritate. Declarat prae-
ωraa S. synodus imitis justiseationis exordium in
adultis a Deo per Christum Iesu- , praeuenients gratia , Suaaendum esse , hoc est ab ejus pociatione , qua , nullis eorum existentibias meritis , MOcano tur ; uι qui per peccata a Deo auersi erant , Per ejus excitantem , atque adjuMantem gratiam ad conuertendum se ad suam imorum justifcationem , et etiam gratiae libere assentienia , et coo rando di Onasur ; ita ut , tangenta Deo cor hominis per Spiritus Sancti illuminiationem , neque homo φse nimi omnino agat, ins rationem illum recipiens , quine qui illam et abjicere potest, neque tamen sine gratia Dei m ere se ad justitiam coram illa libera sua Doluntate possit'. unda in sacris Literis cum dicitur : Conoertimini ad me , et ego convertar ad Mos , libertatis nosιrae admonemur. Cum re Ond
85쪽
8s; Itist eo . Lo VII. de Chr. Red. statismus conuerte noς . Domine , ad te , et conversemur; nos grasia praeveniri confitemur. Patet ergo , quod verba rach. Convertimini ad me ole. et illa Malech. Revertimini ad 3ne etc. nos admonent de nostra libertate , qua possumus respondere gratiae , recedere a viis iniquitatis , et reverti ad viam sa lutis , supposita sero per gratia Praeveniente , et comita te. Conuerte nos , Domine. Et xic pariter verba Proinverti. Hominis est animam pra arare , scilicet respondere gratiae praevenienti , et Domini est gubernare linguam , scilicet adjuvando cum gratia comitante ad operandum , et eliam oum gratia uberiore perducendo 'ad silicem exiluin. Verba autem de variis talentis apud Matth. cap. XXV. bene quoque eodem modo intelligi
possonte Scilicet , quod Deus , secundum nostram viris tutem , quam adquirimus respondendo , et cooperando gratiaQ praevenienti, imperiitur deinceps g lias uberio,ves. Et sic pariter denique intelligenda sunt verba Apo- toli ad Romanos cap. VII. Velie adjacet. mihi et c. scilicet r in mea potestate est respondere gratiae praeveniens , et sie velle bonum e sed in meipso non est Porseire , Verum opus est majoris gratiae auxilio.
Soloitntur obieetiones ex Sanetis Patribus
3oet. Multa testimonia, sanctorum Patrum objicivnti
Pelagiani , et praesertim Chrysostomi , Augustini . et
D. Thomae. Nos pauca ex his solvenda asserimus. Itaque dicunt. Chrysostomus adeo Clare , et saepe . doces ,
initium silet esse a nobis , et propterea gratiam , Si
86쪽
non de condigno , saltem de congruo , ut Vasqueg disput. LXXIX. cap. IV. non dubitaverit asserere , Chrysostomum substinuisse doctrinam Semipelagianorum. Et merito quidem e eleuim Chrysostomus Hom. XVII. dicit. Hinc admonemur , Deum suis in nos benefetis nostras non Praerenire Doluntates , sed a nobis in- cmiendum esse. Nunquid clarius loqui poterat in favorem Semipelugianorum p. . Io3. II. Sanctus Augustinus in opus . conira Por-
fyr. apud de Fulgure in , loquens de Religione Christiana , inquit: Salus hujus Religionis , Per quam
solam Oeram salus vera, Meracitergus Promutitur ,
nulli unquam defuit . et cis defui, dignus non fuit.
Ergo ex Augustino gratia consertur dignis , scilicet praeviis hominum dispositionibus. io . III. Id ipsum , et sorsan magis clare, docet Αngelicus Doctor. Etenim q. XXIV. de verit .art. r. ad a. dicit. Quamvis g atiam , quae opera merisoria facit, non possit Aonio ex libero arbitrio acquirere ; ρσ-test tamen se ad gratiam habendam Pramarare , si feceriι, quod in se est, Et en in verbis doctrina
u. Et quidem ad objectum Chrysostomi loeum dictimus , quod licet ibi , et etiam alibi , videtur extollere
liberum arbitrium , quin simul mentionem faciat de necessitate gratiae praevenientis , ex eo id factum est , quia nondum exorta erat haeresis Pelagianorum adversus gratiam. Caelerum , quod S. iste Doctor semper pro certo Posuerit necessitatem gratiae praevenientis , patet manifeste ex aliis suis Homitiis , maxime ex Hom. IV. in
87쪽
88 Iit Theri Lo VII. de chr. Raed. cra caput II. Epist. ad Ephesios , in qua dicis Ne benaiciorum magnitudo extollat te . oide quomodo te reprimit : Gratis, inquit , Per fidem. Deinde ne rursus liberum Iracturium Perimeretur , nostra etiam adhibuit , atque iterum illud idem sustulit , et hoc non ex nobis. Num enim Ides , inquit , ex νObis 8 . . . Illud ipsum donum, donum Dei est , nequis glorietur , ut nos erga gratiam gratos reddat. Nunquid rectius de necessitate gratiae praevenientis Sentire poterat Chrysostomus p
Αd Augustinum quod pertinet, dicimus , quod ipsa
idem in lib. II. Retriam. cap. XIII. respondet ad objecta verba , dicens: Hoc non ita dixi , tanquam ex meritis suis quisquam dignus fuerit, sed quemam modum ait Apostolus : Non ex operibus , sed ex Mocante. Rom. cap. IX. . Tandem ad verba Angeliei Doctoris dicimus , quod idem ipse d et, quo sensu accipienda Sint, scilicet semper sub auxilio gratiae praevenientis. Etenim in leci. III. ad caput I. Epist. ad Romanos dieit. Hoc φsum , quod aliqui faciunt quod in se test, converrendo se scilicet ad Deum , ex Deo est movenis' Ma φωrum, secundum illud Threh. V. Converte nos , DUmine . . ad te , et convertemur. ,
88쪽
De naIura gratiae actualis remeetu cooyerationis hominum.
io5. Dei gratium actualem tam praevenientem , quam comitantem, absolute nobis necessariam esse ad quod inque opus homum ordinis supernaturalis , et etiam iidi uitium fidei , jam de fide demonstratum est contra Pealogianos , Semipelagianos, et Iansenisas. Item ex consutato systemate Protestansium patet quUque . quod ad opera salutis aeternae perscienda ex doctrina fidei Catholicae requiritur liber noster assensus ipsi gratiae actuali, et ita quidem , ut semper in nostra polesiale sit assentiri , vel dissentire , uti expresse dus nitum fuit a concilio Triden lino sess. VI. can. IV. Itaque sicut de fide est nihil sine gratia nos essicere posse in ordine ad vitam hea iam , ita de fide quoque est , quod gratiae dissentire possumus , ex quo fieri potest , ut gratia Suum non sor
IO6. Inde iactum est , ut duplex semper distincla sit gratia actualis , sussiciens scilicet, et effcax. Illa dicitur , quae ex se posset quidem sortiri effectum , ve rum non Sortitur ; haec vero , quae cum effectu conjungitur. Ista definitur per actuale Dei auxilium , quo voluntas actu vult, et operatur bonum certissime , ob
insuperabiliter , ut dicit Augustinus lib. de cor. es grae. cap. XII, sed libere , non necessario cons. Fulg. capi VII, de grat. et praedest. . Et sussiciens ab eodem do
89쪽
M Inu. Theol. Lib. GL de chr. Red. Gratia Fulg. definitur per actuale Dei auxilium, quo voluntas potest vel operari , Vel petere , et oblinere a Deo majora auxilia , ut operetur , et tamen libere dissentit. sor. Item duplici modo gratia essicax considerari potest , intrinsece scilicet , et extrinseco. Dicitur intrinsece essicax , si ei sui natura , nullo habito respectu ad extrinseeum liberum hominis arbitrium , necessario produceret effectum. Essicacia autem extrinseca , quae dicitur connexionis , praeter emaciam intrinseram, respieit etiam liberum hominis consensum. Io8. Quod in primo sensu omnis gratia sit vicax, res per Se patet, quoNam perseetissimus est Deus , qui nihil ex parta sui imperfectum essicere putest. Et propterea si gratiam confert pro assequenda vita aeterna , ipsa , quantum in se est, sussiciens et essicax esse deis hel , secus nee Deus voluntate antecedenti vellet omnes salvos , nee Christus pro omnibus esset mortuus , et illusorie prorsus Scripturae nos invitarent ad recedendum a malo, et sequendum bonum. Ergo, ex ptis Pelagianis , et Socinianis , qui nullain , vel quasi nullam ad millebant gratiae necessitatem , nemo est, qui intringeram gratiae Pssicaciam non agnoseat. Ios. Sed unde repetenda est extrinseca gratiae G eaeia , sive connexionis cum suo enctu 2 Eu magna, diruilis , et duplicata eontroversia. Prima est inter Haereticos et Orthodoxos, secunda inter Calliolieos ipsos. Haeretici emaciam repetunt ex sola natura gratiae inde- pendenter omnino a nostra voluntate , ita ut illi non
possit homo dissentire , si velit ; et Callioli ei rρ
tunt a gratiae natura simul et libera hominis assen.
90쪽
Pors I. de cratia aetuali sitione. Sed non eodem modo tam illi , quam isti suamea ponunt sententiam.
Iro. Lullierant cum Calvinistis r ununt hanc gratiae efficaciam in vera sive physica vi , quae talem inseri agendi necessitatem , ut nullo modo illi resistere possit humana Voluntas. Jansenius autem reponit in coelesti delectatione , quae sit sui natura superior et necessario victrix oppositae delectationis carnalis, et terrenae, et cui propterea homo nullo modo potest resistere. Nos primo consutabimus Haereticos , et postea eSponemus varias sententias Calliolicorum , ut quisque , prout sibi magis arridet , sequatur quam voluerit. Itaque contra.
Lutherum , et Calvinum sit de fide
Via Usa . ut nulli mode Pendeat quoque a Moluntate hominum , qui illi assentiri , aut disseruire ρossint.
Io. Prob. IIaee doctrina expresse definita fuit a Conc. Trident. Sess. VI. can. IV. his verbis : Si quis dixerit liberum hominis arbitrium a Deo motum , et excitatum nihil cooperari assentiendo Deo excitanti , atque vocanti, quo ad obtinendam justificationis gratiam se disyonat, ac praeρaret; neque Posse dissentire , si oelu, sed Maluti inanima quimdam nihil omnino agere , rner equa Paliare se habere I anathema sis. Et propterea ad fidem pertinet. II. Prob. etiam ex Scripturis. Innumera propem