장음표시 사용
161쪽
Cantores lirmno . Quod si materialiter , & non iuxta congruum
sensum quis verba illa Caeremonialis acciperet interim Cantores etc., non levis inserenda esset noxa reverentiae debitae Sacramento ; nam Cantores primos versus, cui capitis exigunt inclinationem, canerent , dum Episcopus , vel Sacerdos actu descendit ad infimum Altaris gradum , dc Diaconus collocat Sacramentum super Altaris Mhnsa , vel in throno. Sed non est hic sensus Caeremonialis, ben' vero alius longe diversus, scilicet, ut Cantores incipiant eam hymni partem , postquam Celebrans ad infimum Altaris gradum descenderit , & Diaconus suo functus munere ad ejus latus redierit. Quis enim persuadere sibi poterit a Caeremoniali praescriptum , ut vel Celebrans actu descendat ad infimum Altaris gradum , vel surgat ad versiculum illum, qui, dum cantatur , Omnes , capite profunde inclinato,Sacramentum adorant Merito hinc dixi per Caeremoniale vel certum non designari tempus , vel illud, quod sequitur post primos duos versiculos .
Is . Quamquam vero juxta Baul. X sententiam , quam & alii
sequuntur Rubricistae , & aliquarum Ecclesiarum consuetudinem ante inchoationem Hymni imponendum sit thus , ut thurificatio fiat ad ejusdem Hymni intonationem ς magis tamen expedire videtur , ut Celebrans genu flexus maneat ad primos duos versiculos, & interim cum populo circumstante profunde inclinatus,specialem cultum Sacramento exhibeat . Dixi magis expedire ; quia non omnino reprobandus est alter modus , a Baul Io traditus , & nonnullarum Ecclesiarum praxi probatus , ut tunc Didem Celebrans suam inclytat incensationem . diam Cantores inchoant illiani Ner-sictiliam Tantum ergo dic. Siqubdem Sacerdos genuflexus jam in net , ipsaque thurificatio , quae impedimentum ponit capitis inclinationi , est actus specialis cultus , licet diversus ab eo , qui praestatur a populo circumstante , eoque magis , quia , & ipse caput profunde inclinat ante , & post thuriscationem , licet ad integros duos illos versus nequeat in inclinatione persistere . Nullo tamen modo serenda est illorum opinio, qui putant juxta Caere moniale 'isco orum surgere Celebrantem debere ad imponendum thus , dum Cantores incipiunt primos Hymni versus , qui
exigunt specialem venerationem , nec proinde convenit , ut Celebrans surgat.16. Itaque Instructio praecipiens , ut thurificatio sat ad versiculum Genitori , Gemioque , Occurrit incommodis illis , quae , si aliter fiat, etsi ritus substantiam non laedunt, aliquam tamen distor
162쪽
I 6 mitatem secumferre videntur e simulque declarat, quod sorte in Gemoniali, et Rituali non satis expressum , occasio erat , Cur diversi diversa sentirent , & varia inoalesceret Ecclesiarum consuetudo . Verum , potius Lustructionis regula , perconctandi fit locus e Estne tam rigide ea servanda , ut reprobanda sit aliquarum Ecclesiarum praxis , in quibus Sacerdos surgit ad tertium versum primae strophae, ac thus imponit, ut ad primum versum secundae Sacramentum thurificet 3 Eadem laudabilis , & rationabilis est , aeque ac altera , de qua praesens sanctio . Cum enim ad secundae strophae
initium laus detur Augustissimae Trinitati , congruit maxime , si ad ejusdem initium genuflexus Sacerdos Eucharistiae tribuat honorem incensi. Si quaeras , qualis ex duobus modis sit seligendus fatebor me ancipitem esse : haud tamen ab eo discederem , quem Instructio praescribit . Quamquam non contemnenda iret sequens distinctio. Vel enim , intonato a Cantoribus ΗΤmno , cantum prosequuntur Clerici circumstantes , & populus ; vel eumdem Musici
Cantant cum versuum repetitione . In prima specie crederem litteraliter servandam esse Instructionem, ita ut Sacerdos ad integram primam stropham in genu flexione persistat : in altera vero specie , tuto servari posse alterum modum , videlicet , quod Celebrans ,
surgat , dum iterantur duo ultimi versus primae Strophae ad imponendum thus , & iterum genu flexus , Sacramentum thurificet ad P. Genitori, Genitoque . 17. Quilibet autem ex hisce modis in more sit , ritus tamen idem semper esse debet, ut sequitur . Surgit Sacerdos, & cum eo surgunt dumtaxat Ministri , qui suam ei operam praestare debent. Sunt autem Thuriserarius , qui thuribulum porrigat ; Diaconus , qui Naviculam ministret ς Subdiaconus, qui elevet fimbriam Pluvialis dexteram sibi a Diacono traditam , ut Sacerdos sit expeditus , dum imponit incensum . Postquam se omnes erexerunt, nul
lam genuflexionem faciunt , quia a loco non discedunt, sed Sacerdos, ministrante Diacono Naviculam , dc Subdiacono elevante dexteram Pluvialis fimbriam , imponit ter sine benedictione incensum ,
mox genuflectit cum Ministris Sacris in infimo gradu Altaris Acolythus vero in plano prope Diaconum ὶ , & accepto thuribulo de
manu Diaconi , triplici ductu incensat Sacramentum , praemissa ab omnibus profunda eidem reverentia , quae , absoluta incenSλ- tione , repetenda est, Diacono , & Subdiacono elevantibus interim Pluvialis fimbrias . Incensatione , & reverentia peractis , Diaconus sine osculis recipit de manu Sacerdotis thuribulum , & Thuriserario tradit . Ηaeic tamen loci notandum est , quod si Sa Diqiliges by Coral
163쪽
cerdos surgit ad 3ν. Genitori , Genitoque, impositio incensi , traditio thuribuli , thurificatio erunt actus continuati sine ulla mora unum inter , dc alterum . Si vero ad tertium versum primae strophae , post impositionem incensi, tradendum non est illico Sacerdoti thuribulum , sed cunctandum , donec per Cantores module tur initium secundae strophae Genitori, Genitoque etc., & ita pariter fieri oportet, si imponatur incensum , vel dum Musici repetunt ultimos versus primae strophae , vel bum inter unam , alteramque stropham organa , dc instrumenta ponunt, intervallum , etsi interea commode posset thurificatio peragi ; nam in utroque immorandum tantisper est , ut thuris honor Sacramento deseratur , quando simul secundae strophae concentu laus datur SSinae Trinitati . I 8. Notat Instructio non esse dicendum Panem de coelo etc. hymno absoluto . Curnam Omittendus t non semner solet orationi post hymnum praemitti Ita est: bene tamen hoc solo in casu praesens sanctio jubet , ne dicatur. Valida occurrit ratio , quia non statim subsequitur oratio de Sacramento , sed post hymnum immediate sunt intonandae Litaniae Sanctorum , cum precibus , postea vero a Sacerdote dicuntur orationes , et Collectae in Libro ad hunc effectum typis edito praescriptae . Id adeo verum est , ut in Sacramenti repositione , Cum ea ratio cesset , quia Litaniae cum precibus praemittuntur , postremo cantatur hymnus , & immediate leguntur Drationes , quarum prima est de Sacramento ; eadem distriactio jubet, quod dicatur Panem de coelo etc. qui omittitur in expositione, ut infra 3I. Num autem extra Urbem , pro qua dicta non est lex , vel etiam in Urbe, dum, praeter Orationem quadraginta horarum , publica fit Sanctissimi Sacramenti expositio, idem versiculus erit quandoque omittendus Discrimine est opus ; vel enim post h3mnum dicuntur Litaniae , aut aliae
preces , quibus , & non immediate h3mno γ Orationes succedunt;& hoc in casu , cum eadem sit ratio , eadem etiam servanda erit Instructionis regula : vel sine Litaniis, & precibus; aut si hae dicantur , ultimo loco cantatur lirmnus ς & illico sequuntur Orationes et & cum ea ratio Cesset, ab universali more non erit recedendum , quo semper orationi praemitti solet, ac debet P. Panem de coelo . I9. In Urbe autem ea regula omnino servanda est, quia ex pra
cripto Astructionis dicendae sunt Litaniae , & Preces , frout in Libro edito prostant , nec eas variare in arbitrio est . Praesidum eat, Fi temporum circumstantiae aliquam exigant variationem , id
164쪽
praecipere . Addit distractio et 'tiri libro Puramente , senza a ranaimmi Iazione doυrri usarsi in quamnque altra es ostrione dei Santissimo , che si succia particolare et At ampliatio hujusmodi ad
omnes expositiones non ita accipienda est , ut non liceat aut easdem Litanias , et Preces penitus omittere , aut iisdem substituere Litanias Lauretanas, aliasve preces ex adprobatis. Sed ita est intelligenda , ut si fieri velit expositio ad instar orationis quadraginta horarum , licet eadem ad longe brevius tempus perduret; vel si in aliqua expositione particulari praemittendae sint Litaniae Sanctorum cum suis precibus , hae recitentur prout jacent in Libro , ita ut nemini liceat aliquid addere , vel omittere . Et haec cohaerenter
ad S. R. C. Decreta, quae Litanias Sanctorum , Ac Lauretanas recitandas iubent sine ulla additione , vel mutatione , ut videre est in hac nostra collectione sub num. 226. sib. I 6. 38. 6 . 7 7. 7s9. IO65. I 263. Is 6 I. I 63s. I7s3. I 862. 2oso. Potest etiam intelligi de iis , quae notantur in Libro , & omnibus expositionibus magis , minusque solemnibus ex causa publica, vel privata, communia sunt.
Alius certe esse nequit eorumdem verborum sensus. Nam, etsi Romae frequens admodum sit expositio Sanctissimi Sacramenti vel ex piis fundationibus ; vel ut novemdiales , & triduanae preces praemittantur Sanctorum Festis; vel ut Deo in iisdem Sanctorum Festivitatibus specialis cultus tribuatur r raro tamen recitantur Litaniae
Sanctorum ; sed , scientibus , & probantibus Praesulibus Ecclesiasticis , vel Litaniae Lauretanae, vel pro Agonizantibus, vel aliae preces ex adprobatis dici solent. Ita fieri haud liceret, si vim legiss ro Urbe naberet, & in sensu rigoroso accipienda esset ea nostrae sistractionis ampliatio ad omnes Sacramenti expositiones .ao. Extra Urbem vero tam pro expositione quadraginta horarum , quam in aliis quibuscumque licitum erit alias preces praemittere , & recitare, dummodo tamen ex approbatis sint: di , ne aliter pro arbitrio fiat, Pastorum solicitudo vigilare debet . Benedictu, XIV. Constitutione: Inter omnigenas a. Ecbruarii I7 φ. praecipit : Orationes Praeter cas, quae in Ecclesia recePtas Stint, noniadmittantur , et Alexander VH. in Constitutione Pias solicitudi-ms etc.. t. 23. Aprilia I 637. jam pridem pro Ecclesiis Urbis edixerat : Omvrbias , et singulis utritis=tio Cleri Superioribtis almae Ur fis Proh Motur, ne in eorum Ecclesiis , dum Oscia Dioma cele-L an Iur , vel o sinum Ancharistiae Sacramentiam manet sta Positum , quidquam Cantiari Permillavi ρ aeter ca orba , quae a Erctet laris , Mel Missali Romian O .... praescribuntiar, el qtiae sallom a Sacra Scriptura, aut Sanctis Patribus destit ta sint , qtiae tamen Priu3α Sacra Rituum Congregia tione mecialiter vProbenttir , excluSi
165쪽
modulis illis , qui choreas , et profanam ρotius , quam Ecclesiasticam melodiam λιtantiar . Non agit hic Pontifex Alexa nder deprecibus recitandis coram Sanctissimo Sacramento vel in expositione , vel antequam Sacerdos cum eo benedictionem populo imperti tur: verum de versiculis vulgo Mottetti, qui in solemnibus quibusdam expositionibus cum instrumentorum sonitu cantari a Musicis solent: sea eadem potiori jure extendi ratio debet ad preces coram Sacramento recitandas , quae ne dum Romae , verum etiam ubique aliae esse non debent, praeter eas , quas Ecclesia praescribit, vel longaeva consuetudo rationabilis , atque laudabilis tacite , vel expresse , consentientibus locorum ordinariis , probavit. Vide, quae hac de
re supra notata sunt ad 3. niam. I 3. I . I S. I 6., et I 7.
a I. Ex hac sanctionis regula , quae praecipit Litanias SSrum tam in expositione , quam in repositione coram Sacramento , comprobatur quod alias diximus, videlicet non implicare , si , Sacramento exposito , non omnes preces ad eum dirigantur. Id certe innuit invocatio SSrum , quae fit in praefatis Litaniis. Cur autem , si id verum est, in solemni expositione quadraginta horarum velari Imagines Praescriptum est: & tam in ista , quam in omnibus aliis expositionibus , ne in Altari exponantur Reliquiae , tam Instructio , quam Decreta jubent At longe dispar ratio est. Ideo enim in Altari non sunt exponendae Sanctorum Reliquiae , quia ad praesentiam Domini haud decet Servos proponere venerandos: Imagines vero velantur in Oratione quadraginta horarum , ut quaelibet removeatur occasio distrahendi mentem ab unico objecto , quod proponitur adorandum et in aliis vero expositionibus haec regula quoad Imagines non est tam rigide servanda r imo congruit quandoque exhibere detectas , ut eas intuentes iacilius excitentur ad Deiparae , vel alicujus Sancti apud Deum intercessionem implorandam , ceu alias vidimus. Ast nulla est lex , quae vetet preces ad Sanctos, & Dei param dirigi , imo ex Ecclesiae instituto ita fieri debet,ut Deipara,& Sancti preces nostras tamquam mediatores porrigant Christo Domino , qui nobis opituletur , vel AE terno Patri exhibeant, ut per merita Christi nos exaudiat. Quamobrein a Sanctorum invocatione ad praesentiam Christi tantum abest vel minimum periculum injuriae, quinimo summus honor obvenit praesenti Christo supremo pro omnibus hominibus apud Patrem Mediatori , per cujus merita dumtaxat utiles nobis sunt intercessiones Deiparae , & Sanctorum . - 22. Sed eo reψertendum , unde digressi sumus . Absolutis Litaniis cum Psalmo , Sacerdos adhuc genu flexus recitat adjunctas pre Diuiligod by Cooste
166쪽
ces , populo respondente . Cum ad earumdem finem pervenerit: dicturus Dominus et Miscum , & Orationes, Surgit, nec tamen novam genu flexionem facere debet. Ita nostra monet Instructio I senia an fare nuουα genrasessione I Ita etiam S. R. C. decernit in una Vim his dis a. Augusti I 698., dc in Ravennaten. 6. S Ptemhris ejusdem -- ni In hac nostra collectione num. 3338. et 33 C.) Quoties enim surgit vel pro imponendo thure,vel pro recitandis Orationibus, nec loco movetur , nunquam ab eo repetenda est genu flexio, quia imposito thure , & recitatis Orationibus, denuo genuflectere debet: Ministri autem sustinere quidem ante eum debent librum , non autem cum ipso suris gere , dum junctis manibus dicit DominuS Uohiscum sic. non se .conis vertit ad populum , & quin manus extendat, iterumque jungat palmam ad palmam , prosequitur orationes. Ut enim notat Gavantus pari. a. tu. I 3. liti. o. ad Riabricas Missalis et extra missam distin tur se Ner orationes manibus jtinctis et sed ad verbum oremtis inclinatur caput versus Sacramentum. Orationibus absolutis , iterum genuflectit, brevi cum Ministris in Oratione moratur: mox omnes surgunt, dc in plano Presbyterii utroque genu cum profunda capitis inclinatione genuflectunt; & illico se erigentes accipiunt bireta , quin capiti imponant, sed recedentes nudo capite e Presbyterio , illud operient , dum e conspectu Sacramenti recesserint, & in Sacrarium pergunt ; dundosi cosi principati est' orarione dolio quartini' ore t ut monet praesens sanctio in fine. Scite notat Cavalerius et Hic autem, ritus communis etiam erit Ecclesiis extra Romam Pro eodom, et simili casu. 23. Priusquam huic capiti finem imponamus, quaedam sunt enucleandae quaestiones , quae versantur circa conclusionem Gaiationis . Brevis ne , an longior haec esse debet Opinantur nonnulli brevem adhibendam esse , immo id certum ponunt. Hos inter Ca- ialerius ad hunc locum , & Tutamus in Appendi c. ad Diarium CDPil. et Ecclesiast. ωρ. 3. num. 7. Inde autem potissima, ut ipsi arbitrantur , ratio , quia tantummodo in Missa , & horis canonicis longior est adhibenda ; in aliis tamen functionibus semper brevis . Atqui in Minati Romano innumerae sunt Orationes , quae , licet sine extra Osticium, & Missam , Iongiorem conclusionem habent , immo in eadem actione aliquae brevi,aliaque longiori concluduntur . In Canone vero Missae omnium orationum brevis est conclusio. Propi xea regula , quam ipsi ponunt, Omnino fallit; & quatenus tenenda sit, universaliter certe non obtinet, suasque patitur limitationes . Si ea valeret, dc sine ulla exceptione ultro foret amplectenda , corrigendae essent orationes , quae in Rituali seroaepe occurrunt, quia Diuiti reo by Corale
167쪽
omnes sunt extra Ossicium , & Missam , & protrahenda conclusio illa.
rum quae recitantur in Canone , ac proinde pertinent ad Missam. 24. Arridet magis illorum sententia , qui , ut notat Biastis in Hierurgia liti. C. veta. ConcmSis , num. 4. IO. , existimant e abhreolandam CSSe CONCUSιonem , quotiescumque ariteceis denter non dicitur Dominus vobiscum ς σam non satis firmam cenisset idem Biastis, quia aliquando contrarium evenit, quod videlicet, etiam praemisso Dominus vobιSCum , Oratio habet conclusionem brevem ; & casus datur in absolutione de iunctorum , in qua Oratio brevi conclusione terminatur . Unica exceptio , quam ipse piosertad regulam infirmandam, satis non est: quamquam Ac aliae addi possent, illaque praesertim petenda a tribus Oration: bus , quae dicuntur a Sacerdote . priusquam Sumat Sλcrum Christi Corpus . Si
quidem in pia conclosio brevis est , in aliis protrahitur . Neque
hic est perconctandi locus et curnam diversa sit conclusionis ratio
in hisce Orationibus ad invicem in eadem actione connexis , &Curnam orationes omnes juxta Rιtuale longiori conclusione termi nandae sint, quibus praemittitur P. DOmιuuε vobiscum , non item quae in absolutione defunctorum dicuntur Id nostrum Institutum non patitur. Satis nobis est adnotare , quod discretiva pete da a Q. Dominus Nobiscum, ad effectum corripiendi , vel protrahe di orationis conclusionem , locum habere nequit in casu nostro , quia tam in expositione , quam in repositione Sacramenti praecipitur longior conclusio , licet in expositione praemittatur orationibus v. Dominias Ῥοδιscum, non item in repositione , ut ex Libro tJpis edito , qui modum exhibet ea in actione servandum. Dicam potius cum Bisso , neglectis Quaestiunculis et In hoc erit al- tendendus modus loquendi Missalis , et Breviarii in prosertis locis , et praecipue Ritualis Romani , in quo haec Marretias sa Pe conia tingere solet. Hac posita regula, quae non fallit, neque est opinionibus obnoxia , recta consequitur , in expositione , & repositione Sacramenti pro Oratione quadraginta horarum longiori conclusione Orationes esse absolVendas . . .as. Non eadem tamen regula ita est interpretanda, ut In omnibus expositionibus indiscriminatim adhibenda sit longior conclusio , quia talis est in Libello edito pro Oratione quadraginta horarum . Diversi namque distinguendi sunt casus . Vel res est de Oratione recitanda post Processionem, & ante Benedictionem in Festo SSmi Corporis Christi , nec non occasione aliarum expositionum, quae per annum fiunt; vel de conclusione adhibenda in Oratione quadraginta
horarum : erit in illis brevis, longior in ista . Unde petendum discri Tom. n. P. a. IDiuiligod by Corale
168쪽
27 men , cum eadem sit actio , idem obiectum p Quaestionem hanc durimunt Rituales Libri , nec deest discriminis ratio . Eam affert Bauudryus lib. 4. CV. I 6. artic. 3. num. 2. Postquam is regulam generalem posuerat de servanda breci conclusione in Festo Corporis Christi, et quoties populo impertienda est benedictio cum Sacramento , excipit orationem quadraginta horarum , quae longiorem exposcit; quia in sacra hujusmodi actione praecedunt Litaniae Sanctorum, Psalmus,& Preces , quibus adduntur orationes , prout in Breviario Romano.
Ita laud. Auctor artic. 12. num. 6. t fit itinc dicit mrajor m conclusionem , ut in sine Litaniartim : et n. I a. dicit etc. Psalmum Deus in adjutorium etc. Oersus , et orationes , ut suPra cum concluSione
longiori, ut in fine Litaniarum . Porro in mea lario Romano conclusio adnexa orationibus post Litanias , & preces, longior est. Adstipulatur Rituale Romanum , quod longiorem conclusionem ponit post Litanias, & preces dicendas in Processionibus Rogationum, aliisque ad petendam pluviam, serenitatem, ad arcendas tempestates, &C. Ita pariter , ut vidimus , disponitur in Libello Summorum Pontificum jussu edito, quo in sacra illa actione uti omnino debemus. Quamobrem, si modus loquendi ritualitim Librorum attendi debet, composita res est, neque ullus superest dubitandi locus , aut ullum auctoribus , qui secus Opinantur , effugium . 26. Igitur etiam in nypothesi generalis regulae, quod extra Μissam, & horas canonicas Orationum conclusio sit abbrevianda, prout sere omnes de sacris ritibus Scriptores tenent; conditionem tamen adjiciendam esse dicimus: nisi a /ter in Missali , mei lario, Rituali , aut Peculiari aliqua line sit dispositum . Hinc patet, quomindo sati fiat alteri quaestioni forsitan excitandae r num videlicet occasione tanntummodo orationis quadraginta horarum longiori con- Clusione terminari orationes debeant: an etiam in quibusdam aliis expositionibus, quamvis quoad has ratio sumenda esse videatur ex eo , quod Riturale Romanum praescribit in Festo Sanctissimi Corporis Christi, rn quo conclusio brevis est Iuxta praemissa facilis , dc expedita est solutio . Vel enim Litaniae cum precibus praemittuntur , prout in Libello vulgato pro Oratione quadraginta horarum et quat libro Pura nenis seno a una mutaetione Moratisarsi in quamnqus altra evotietinnst dei Mntissimo , che si famia Particolam : veluti notat Instructis, quae tamen expressio intelligenda est juxta modum alibi declaratum in & hoc in casu longior adhibenda erit conclusio e vel minime praemittuntur ; sed post hymnum vel sola dicitur oratio de Sacramento , vel aliae adduntur ae Superioribus praeceptae, vel pro opportunitate; dc brevis erit con Diuiti eo by Corale
169쪽
quam longior est retinenda . di . Ubi autem brevis servanda est conclusio, & una tantum dicitur oratio de Sacramento, eritne retinenda sormula Ritualis rQtii omis et regnas Per omnis Saecula saeculorum , vel potius alia i pisis , et regnas in saecula Saeculornm Varia est Ecclesiarum consuetudo ; sed multo Sunt plures, quae postremam retinent, quaeque proinde est usitatior. Si meum , qualiscumque sit, sensum promere licet, aeque alterutram adhiberi posse crederem, cum utriusque formulae idem omnino sit sensus. Nec diversa videtur S.R.C. senistentia , quae in Sarzanen. sub die I . Iulii 1687. respondit, Ut semvetur Rituale Romanum circa conclusionem orationis r Qui vivis . di regnas per omnia saecula saeculorum , vel Qui vivis , & regnas in saecula saeculorum in repositione SNTi Sacramenti . Novissime vero in Catianim. cum expositum fuerit inolevisse abusum recitam
di post finem ultimae orationis loco : Qui MiMis, et regnas etc., longiorem formulam; sub die Io. Septemhris III 8. respondit: orauio nem ρraedictam his perbis et Qui vivis, & regnas in saecula &c. conia citidi debere In hac nostra collectione num. 299 I. et 3762. in Nesit, qui secum reputet, Sacram Congregationem posteriori hoc
Decreto unam tantummodo sermulam adprobasse , altera repudiata, quam exhibet Rituale Romanum . Non enim quaestio erat de dictione in brevi. conclusione adhibenda, Verum de abusu longiorem recitandie idcirco Sacra Congregatio de abusu eliminando solicita , brevi conclusione jussit esse utendum , illam proponens, quae usitatior est, quin aliam rejiceret, quam habet Rituale Romaniam . Quod si censeas unam potius, quam aliam adamasse , non ero multum dissicilis. Forte etiam explicare voluir, siquid erat ambiguum in praecedenti Decreto , quo servandum esse Riluale Romanum edixerat. Quid autem ex his consequitur Illud certe , quod utraque formula juxta Ecclesiarum consuetudinem adhiberi potest, sed illa magis , quam longaevus usus , praesertim in Urbe vigens , probavit , quamvis in aliqua non substantiali dictione discrepet ab illa Ritualis Romani
ἀ It Celebrante non doura usare la sede camerale , secondo ilis Decreto della Sacra Congregagione de Riti, ma un banco chedi, neppure abbia te braccia) con il postergate ornato di panno ros-B so , o d'altro colore decente , in cui sedera insieme colli Minin stri Sacri. Molto me no douranno mai usare te sedi e camerali nel-
170쪽
ω ternite , Compagnie , e Congrega gioni laicali , tria sederanno s .n pra uia banco con postergate senZa bracci a lati , e seneta alis culi' uso de cuscini , come pure senZa gradi ni , e senZa genuo sessorj d' avanti; qual banco dourii cu oprirsi di panno , e nonis di feta , e sar: onninamente siluato suori dei Presbiterio , in Μ quei casi, che assis teranno alle Messe , e Vesperi soseiani , o Che., net Presbiterio si celebri dat Clero at cuna fungione sacra , se, condo ii replicati Decreti della Sacra Congregarione de Riti ,
B particolamnente pel Decreto generale emanato sotio li 13. Maron ro I 688., sotto te pene espresse di sopra , e comminate ne, is Se vi saranno occ. , E di pia ordiniamo &c. che sono ii XXII n XXIII. Mons ignor Primicerio pero sederi dentro it Presbiteriois at lato deli Evangelo in uti banco coperto di panno net suo abi-n to prelati Zio , Come s ' δ detto at num. XXII. i. lubet Caeremoniale iscnPorum lib. I. CV. I 2. ΠΠm. 23. : Mamuum oblongum COOPertum at quo tu te , aut Panno amari a latore Distolae , in 'tim sedeat Sucerdos celobrans cum D/acono , et Su/diacono : cohaerenter ad hanc Caeremon latis regulam S. t. Congregatιο die I s. Ianuaris ibit. in Perusina edixit: Sacem dotem , Diaconum , et Sthdiaconum solenmiter celebrantes PISse , et debere sedere in banco , dum cantatur Gloria. & Credo , etiam.
si sint Benesiciati , uel Cmpellant . prout sedent Canonici , et seroatur in omnibus Ecclesiis Catho ali s , et Collegistis, non obstante qualibet consuetia fine sin hae collectione num. 289. Unde , juxta hoc Decretum Catalanus ad hunc Caeremonialis locum,
et Meriatι ad GaDantum in finiris. Misses. Part. a. tit. a. num. 2I. notant: Numquam concedenda est x des brachiata Celebranti , neque alια sedes Ministris ; et haρc Araxis omnium Basilicariam Ur- his , et omnium fers Cathodralium , ita ut Canonici Missam ce- Iobrantes , non soliam coram DiscoPo , nulla utantur Seri , sed seu er aliquo scamno oblongo tu to , oel Panno CoVerto , immo et etiam absento Discopo , in stodem scamno sedeant , et qui Cms Per a latere Distolae . Idcirco carpunt HYφolythum a Por- tu , qu P. I. δεο Missa solemni num. 4. 4 utina scamuum, SO-lummodo adhibendum esse contendit oblongum scamnum ad formam Caeremonialis , si coram aliquo Cardinali , vel proprio Epi-piscopo solemnis celebretur Missa : secus vero censet parari posse tres sedes nobiliores, dummodo sedes Celebrantis sit distincta, ocillae Ministrorum non sint brachiatae . Respuunt etiam opinionem Bis si , qui tom. a. list. S. β. a. putat, quoad scamnum , vel sedem variam Ecclesiarum consuetudinem esse servandam.