장음표시 사용
121쪽
. LIBER iustitie iure omittit Huic dicitur, er si mali fecerit. ne deperet tamen huic est bonus Ecclesiastes. Fit peccasti,ne adjcias ultra , sed cir de pri)tinis deprecare ut tibi dimitta itur. Et Dirinus. Haec scribo uobis ut non pecce sed etsi quis peccaueri aduocatum haberi
ipse e t propitiatio pro peccatis nostris. Haec igitur pars suum habet sacrmentum confestonis,quodpoenia
tentiae sacramentum appellatur. cHRISTus enserhabens autoritat summam,ut summus pontifex eramittendi peccatu, dedit hanc potestatem ecclesiae in sacerdotibus suis dicens. Quorumcumque remiseritis peccata,remittuntur eis. Vnde Cr Petro rogant quoties deberet dimittere, nunquid usque septies repondit etiarn usque septuagesies septies: quod fgnificae
inque ad consummationem perfectae iniquitatis, qua rdo non 'erit ulteriim homo uiator ,sed in extremum venerit duritiem Cr impaenitentiam contra Spiritum sanctum. Et in hoc statu duo sunt capita,quae praedicut euangelium , Primum est quod non moretur reuerti praeuaricator ad Deum. Propter quod er Sapiens diavLNe sequaris in fortitudine tua concupiscentius cordis tu et ne dixeris:Quomodo potuis aut quis me subj et propter facta meEDeus enim uindicos uindicambit . Ne dixeris peccaui, Cr quid mihi accidit triste ς Astisimus. n. est patiens retributor. De propitiato peceato noli esse sine metu, nes adycias peccatum super peccatu.Et ne dicas:Miseratio domini magnas, iniutitudini peccatom meoru miserebitur. Misericordia
122쪽
SECUNDUS. 6 aenis er ira ab illo cito proximant, ct in peccatores repicit ira illius. Ise turdes conuerti ad Dominum,e Vne differas de die in die: Subito enim ueniet ira illius, Cr in tempore uindictae di perdet te.Ap tolus eadem haec elegater er concinne his verbis prosequitur: Existimas autem .homo qui fucis ea, quod effugies iudiocium Deis An diuitias bonitatis eius er patientiae, σIonganimitatis contemnis s Ignoru quod benignitas Dei ad poenitentiam te adducit Secundum autem duritiam tuam er impaenitens cor, thesaurios tibi iram in die irae er reuelationis iusti iudicij Dei, qui reddet unicuique secundum opera sua. Hoc est primum quod praedicandum est e ut conuertatur ad Deum poenitentia Secundum est quod uere poenitea idq; constet per ipsos fructus dignos poenitenti qui sunt,primus coiritis,er dolor de praeterito,er propositum firmum erconstans ararediendae nouae uitae. Secundus,confesse ad aures sacerdotis, uice c H κ i s T i recipientis: Et tertius,Satisfassio pro peccato per bona opera charitatis e iustitiae,quae sun ieiuniakeleemosinae,er orationes pro modo delictorum. Haec dicitur secunda tabula
post naufragium ad recuperandam amissam iustitiam, quum semper obseruauit ecclesia Dei. comune est ammtem omnibus tam i qui permanserunt in accepta iunistitia, qui pertinent ad secundum euangelij partem , quam iis qui per poenitentiam liberati sunt a peccato, qui ad tertia attinet, ultimu Sacramentu s est extroma unctis,quae ab omnibus peccati er ueteris hominureliquiis ex hoc mundo homine ad Deu dimittit purM
123쪽
Lutheranae doctrinae desectio a catholici ' in articulo iustificationis.
Novae autem huiuspernitisses doctrime inuematores,primam quidem veri euangelijparte magnopere alterant,et prophanunt: dus uesi postremas in suo euangelio nouo penitus amputant, scilicet quia in illis sagus nostisa coisi tit. Rogus forte quonam practo bis amputent, et illam primam prophanent Audi, Ipsi uniuersaliter pronuntiant,foloide hominem iustifcar ut quanquam alia cum fide co rara visure metum, paenitentis,animus bubdendist legi De ea tamen non facere ad iustificationem,saltem praeparati ris,sed id solam contendunt. Quod idem est ac diaceresdem non fidem, Crsic reuera etiam fidem ab cere. ire te cogites. Vniuersa uerb lorum doctrina iis hoc fundatur. Fingunt legem separatam esse ab euanu gesto mo pugnare cum illo:Et legem quidem primum
ostensam esse ibi ii ut quis eam faciat, sed potius ut
ipse homine perterrefaciat uolente tendere ad Deu, Cr obtinere salutem perviam legis,eris storum opeαrum. Nam lex nquiunt,o tedit praeuaricati iram Dei Cr furorem. Homo enim,aiunt, ibi si conscius, uideabit semper se non satisfecisse legi,nec quidem satisfacere p4Finnde concipit iram Dei in se ac furorem, sic totus terrore succutitur. Quamobrem huic hominim perterrefacto, Cr suorum conscio peccatorum . nedoeret) ex alia parte ostenditur euangelium Dei Crpraedicatur id O homo misersi His in lege actum ψι
124쪽
S E c V N D V S. 6 conuertere ad euangelium Dei, in quo est certisalus:crede erum Crsarius eris certi sime:tenes aer satis erit. Volunt enim quod euangelium nonis, lex, que contineat legem, imo ipsam legem penta. ris issi destruat Cr afroget.quod est contra uerta c H a ri' ipsi αμηLPer euagesium quis iussi. ali μή r,σ moritur lenint non obligetur; unde lex est.' hil habet ulterius iuris in Hum , quia cΗn I sT Vais delet penitus omnia peccata sua quaecunque feceri ta rustificatimem, quam post,modo Mem retineat.., Frigum ergo christianum hominem quasi pstum his
mediam,videlicet, inter legem Cr euanqflegem respiciat, per opera eius siluis: si ri Mesi diunum se cor tuat morte, σμb maledicto legis quia inueniet nunquamst fecisse legem.Si autemri ictu ad cristis et v M per folam fidem, c accio rustitim c Η Rr s.τr, Cr opera eius, videlicet 4 pis aer dicat Iegi minanti fibi mortempropter pec ἡ te iam non timeo, non enim sum ulterius subres ubgratia. Ecce Dominus meus Iesus Rus mea 'redo, ipse me liberauit a lege mortis cir peccati, qui mea ino omnium peccata ulit, pro transtres foribus etiam rogauit: Eti epro me, Cr pro omnis impleuit omnem legem, Cr omnem im stitiam. se ergo tu lex, quia ego uiuo, non in operia 4 tas meis,aut per te legem Cr per mea opera ,sed per
c H R I s T V M per opera iptas,quae apprehendo
125쪽
f . LIBER fationibMium ascripturis urgentur calmose fimo .se,pleni cauissis,admiscentes fulset ueris,eritatum cum statu egem cum lege, iustificationem cum iustificatio αne,Cr denique opera cum operibuε confundentes. Hoc enim in loco ut agnoscas deceptionem prudens Iector, isdera quod quae Apostolus de lege Moseos, et eius efficacia docet, sit trahunt ad legem cHn rs TE. hoc
oti quae iste de Iege scripta in tutulis lapideis,quae non est ex fide, isti ad legem scriptam in cordiis nostiris
transferunt,quae lex ex fide procedit.Et consequenterea quae conueniunt homini non iustificum, transferunt etiam ad iustificatum. Non iustificato enim conlιenitrion posefacere legem,Cristi esse legem datam,ut cognoscat peccatum,et illius dominationem, ut currat ad
C H R I s T v M medicum,m medicinam. In quare maxima est,eν fere tota eo rum fallacia.
D e fidei Lutheranae efficacia. In sen de Anabap.
I Reter ea quae de Me illa sua sola dogmatizat, de
ceptam referens illier iustificationem Cr fatim tem cum tandem nihil minus quum sola,cu declara atur,o mamoadiecit hoc aeque perniciosum dogma, squisee habet,contra conscientia agere nonpot. Quod fuerum est,Ergo B. Pauluου frustra admonebastui tem infide ne caderet, Cr eos qui receperant gratiam De ne frustra recepilbent. Sed ut rem secretam et admirabilem uulgo infimo proponunt iitroduxerunt in auditam quandam differentiam inter fidem er Mem, quam hactenus theologia ecclesiaesanctae nesciuit. Per
suadenteiumstultis esse quando Idem, quamβλμ
126쪽
s E c V N D V S. 64berefingunt, eos qui istis adhaerent, qua suae ipsin rum praedestinationis certitudinem accipum G quod excidere amplius non possisnt:quia iafri de apprehenderunt cHRIs TvM,Crcuncta illius meritu. Undem oportet eos quicquam operari pro salute ed solumodo liber siter, ut decet filios. Quin Cr omnino se queritur necessario bona opera exista ima eorum me sola,quam tamen nolunt dariposse absque charitate,ethonis operibus, er nihilominus ipsum solam respicia Deo, nautem charitatem , ut faciat illa mirabilia; quanquam nec ipsi inter se ino nec ullus eorum de his unquam secumst constanter loquutus. Sed nos cum trulis in proprio dialogo haec tractamus fusius Nunc si lam quantum pertinet ad praesens opus, satis si de Medictum.
De charitate Lutherana in proximum.
Docet hic homo an os ueste Deum influa lege charitatis teneri nos diligere magis proximis, quam nosmetipsos imb ut uidistis dixit Lutherus Ombinia debet operari homo pro alijs,Cr non probe. Ouod miror Cr quosdam , qui uidentur de nostris, conari defendere.
UT omnia bona quae a Deo datu sunt nobis,conculcaret iste haereticus,dixit Omnes uirtutes morales er scientiae peculativae, non sunt uerae uirtutes Crscientiae,sed peccata Cr errores. Nunquid non satis est hoc recitasse,ut etiarn appareat confutatum solio Ioco erissud notandum, quod ut magis posset μμ iis
127쪽
LIBERMEpere, coepit bic homo astutus ab initio, in uos per perseuerauit, detrahere naturalibus scienti Aer uituperare scholasticani theologiani, suadere ab unoquoque post scripturam intelligi recte absque ullo adminicula doctorum. Frustra ergo dixit Apostolus Ephes , quod Spiritus functus dedit quosdam quidem Aposto tos,q sdam prophetas, quosdam doctores,sic ut haec secta docet) quilibet me doctore melius scire potest. Verum ita oportuit illum inprimis hoc suadere, ut homines dementaret, ex itas. ret.
E Xplodunt ergo er meritu Sanctorum er chriaestianorum ab ecclesiiusua. Et vere meo periculo hoc ualent facere a sua ecclesa:quia extra veram eos Hesum non est meritum.In ecclesia uero Dei perastiosi fimum est dogma, auferre merita bonorum er Sarmctorum uirorum, quae uniuersa ecclesia perpetuo comer omnes Theologisancti,qui ea desacris huteris educunt. Sed ait Lutherus bl hemaris in artici suis 4. s. er Pro meritis S. Petri ne ullum quidem obesum darem ut me adiuue seipsum iuuare nonpom. test.Et iterum furens. Sicoclum uiderem apertum,Crpossem illud lauatione unius festucae promereri, nolle facere,ne ausim dicere: Ecce promera Haec ille. Normne hoc est proprium Luciferi uerbum, erfui seminis nequams Tantum odij contraxit in hanc uocem,IJeritum,cum iam des em erit.Et hic religionem fingunt, cum magnust facturosiniuriam diuinae grati si quis PQ egerint propter regnum coelorum, praedicam,
128쪽
SECUNDUS: 6 scum tamen laudet eunuchos Dominus qui semet psios propter regnum coelorum castrauerint. Sed de his etiam proprio libello tractaui. NIitto bic de meritis supererogationis. Si enim omnia prorsus merita dammnant,quanto haec magiss Hic tamen nunquam uides re biponsum esse ab eis verbo c H κ i s et i dicentis . Et squidsupererogaueris,reddam tibi: Nec B. Paulo, qui i. cm non teneretur praedicare euangelium sine stipenad Rut magis tamen lucraretur, illud praestitit.
Consepenti um fuit suae iustificationi er fia
des etiam thesaurum ecclesiae negare, idest , c Akrs Ti sanguinem Cr S. Marorum, confessorurum,Virginum,ac Viduarum merita gloriosa, σφpenitus sufferre indulgentias. QNamuis autem de in dulgent s mirum in modum uarie er inconstanter laquutus fisculpene in omnibus, Attamen insuis ultimis libris adeo blasphemat, ut nuquam tum Satanti . Non nego, hunc de indulgenti' tractatum habere non nullus quaestiones,quae inter scholasticos diua pace et charitate tractari possent,cum solummodoscholastiaci de his diss utauerint,nec in cunctis coueniunt. Quod uero non*potestis ripae indulgentius donare,nec effe thesaurum meritorum per ipsum dispensabilem ad subleuadum,aut liberandum a poenis,uel in hac uita uel in Purgatoris, non nisi haereticus er haeretice ualet alserere, cum manifeste sint conciliorum cr fuminmoram Pontificum determinationes,et uniuersalis in hoc ecclesiae consensus.
129쪽
Consequens item erat sanctorum merita negantem orum simul inuocationem contemnere. Quod quanta humilitate Lutherus faciat, ex eo pomtes accipere, quod ait. Ego aeque bene per c H st i ras T v M ad Deum ire audeo, ficut S. Petrus cir Paum lus. Et iterum, Quod me ita humiliarem, ut non acceraderem ad Deum, sed Sanctum aliquem pro mediatore
ponerem d non debeo facere . haec ille. Nolo hic quae de fandi ima Dei Matre effutivit se impius, recitare,quis non in alijs ustis sermonibus ostentasset se,cuius erat feminis filius, in hoc solo certe se proderet Luciferi serpentis alumnum, Cr germanam prolim. Diesi fatis de his in sibinostro de certa gloria Sunctorarum, Tames eo usque impia nec ullam dis turione deberent ingredi: sed cogit temporum iniquitas.
P quam quicquid est funisitatis in terris suis ne
phandis dogmatibus perturbavit, quodsuperem rat etiam in coelum ascendere, ut idem faceret, non omist. Sanctos enim omnes,etiam ipsam glorio finia Virginem priuauit beatitudinis gloria, asserens nutarum sanctorum adhuc potiri beatitudine,etiam secunta dum animum,nihil moratus quod haec opinio aduersetur deterni nationi conciliorum, ritibus fucrofanae tae ecclesiae, qui pertinent ad canonietationem eorum atque cultum. Sed nos de bis proprios libellos cori scripsimus,m particularem nondum Hilum,qui huc proprium tranat urticulum.
130쪽
Consequenter ergo Sanctorum canoninationibMarroganter Cr impie detraxit. Vnde er inter suos damnatos articulos hic legitur . Si non credam Thomam Aquinatem esse fractum Deta Papa cano nietatum non sum haereticus. Uerum de hac re gloriosus nostrae aetatis Maror Episcopus Roffensis elegater illum confutauit: Ego etiam in libris aeditis de hoc disserui fidioribus uerbis. Oepit hic homo adorationem ac uenerationem sanctorum contemnere,quasi rem quae secum gereret pericultι idololatris, uel quia possumus adorare sanctos pro non sanctis,Vel quia etiam si sancti fuerint,non putat adorari posse,aut ulla venerarione coli,cum scriptum sit: Dominum Deum tuum adorabis, o isti Luseruies. agasi uero nos eadem adorationeer cultu ueneremur Sanctos,quo Deu ipsum. Et quasi diuina prouidentia non sat ecclesiae suae in canonieatione functarum ne fallatur ut non fit periculum adorari non sanctum pro non sancto, cum sequimur Pontificum canones. Sed homo usque quas persitas, functitati inimicus,aliter loqui non poterat. Nam de gloriose istam benedicta Virg. Matre Dei quid non est obloquutus,homo linguispurcipimae, semen frpentis,et filius maledictionis Sed quomodo peperciiset Matri ore suo illo faetido,qui adeo maligne ad Eersus Filium istum sanctorum sanct inire,cr ipsummet unctitatem ersanctificationem ausus est Audi.