장음표시 사용
181쪽
non ageretur,sed inter homines.Modus enim humanae certitudiatis humanis conuenit actionibus 8c causis 8c negociis,no iis quae cum Deo agilitur,qui est summaveritas.Et hanc ob gratiam etiaillud est quod ait Augustinus 8c Thomas,qui omne mendacium in cultu Dei esse perniciosum asserunti nimirum quia res cti Deo agitur qui diligit veritatem & abominatur mendacium. Quam Obrem si quis in professione sua 8c voto mentitur fere inexpiabile est.Ob hoc enim Ananias & Saphira Petri spiritu absumpti sunt
quia mentiti fuerunt Deo quemadmodum in illum obiecit Pe truS, non es mentitus hominibus sed Deo.Ob hoc in sacramentis non ab a sacrilegio admiscetur mendacium,ut si quis ficte baptizetur aut ficte confiteatur,violatio est enim sacramenti.Si in iliter qui scripturas ad mendacia scienter detorquet,quia Dei sacram violat veritatem & quod est in se Deum facit mendacem. Ob istam causam excanduit summus Ponti.in Pelagianos qui in ecclesiae oratione fatebantur inueniri nacdacia: horrescens enim ac detestans dictum.)bi is ferat inquit ad Deum orantem incti ri Μ arcus quo p Tullius in lib.de Diui .etiam ut ipsa naturae do ctus in hunc modum scripsit elegantissim ,Cum in omnibus re bus in asserendo temeritas turpis est, tum in eo loco maxime in quo iudicandum est,quantum auspiciis divini'; rebus religionil tribuamus.Est enim periculum, ne neglectis his impia frati de aut susceptis,anili superstitione obligemur.Ηaec Cicero,cuius testimonis iccirco adduxi ut cogitet prudens Iector,si homo paganus S cui de purissima Christi luce nitor ille veritatis pulcherrimus non imixit ita tamen syncere de religione diuorum ac cuI ru sensit ut quodcunq; non certum ess ct asseri temerarium 8c su perstitiosum censeret,quid facere debcat homo Christianus, qui audita summaveritate quὀd Pater veros quaerit adoratores,qui adorent in spiritu & veritate non iam in umbris & figuris quan to minus in mendacia, & falsis cultibus Si Paulus cultuin ignoti
Dei non probat Atheniensibus eo quod sciri debet id quod coli mus,quid dicendum quando & id quod colimus potest esse forte
non solum non colendum sed detestandunt Et vere despicit has doctrinas summa illa & pura veritas. Ad haec. nonne inuocantur sanisti di ab eis pro nobis or ationes ac beneficia poscinati,ser go tolerabit Deus quod inuocetur eius inimicus quasi amicus,vi apud se intercedat pro nobis,& id fieri ecclesiae suae testimonios
Si quis hoc absurdum non sentit,valeatiinecum ulterio non contendat Nola or
182쪽
tendat iam enim iudicari potest αλον.Equidem quum haec me,
Adde 8c aliam Drtissimam rationem.Ciam enim nullus pro bari valeat sanctus nisi ex operibus S gestis eius,continuo ut probatus est sanctus, etia probata sunt eius opera fuisse bona, quae si
non fuerint bona,vt isti tanquam posii bile admittunt,qina vera sanctitas sorte no fuit,cum in hoc errare potuerit eccIesia,ut aisit, nonne ecclesia etiam in hoc erroris Iabesceret,quod poneret in Iuni bonum,& tenebras lucem mi od si admittitur nonne pro pheticum,Vae,competeret in huiusmodi cultus autorem,ipsam scilicet ecclesiam Vae enim minatur per Isaiam Dominus ins qui dicunt malit,bonum: Zc bonu: malsi, ponentes tenebras,luce & Iucem,tenebras.iniis vero id in illam impingere ausit,imo in spiaritum ipsum Dei,quo regitur in huiusmodi,ut saepe dixi,nisi spi rius alictuis, Sc ab illo contaminatus qui semper illi aduersaturat 3, insidiatur calumniosisSime,ut digne vocetur Satan, Serpens,iabolust
Adde aliam rationem similiter vehementem, quae tamen priori coniungitur.Sancti proponuntur nobis ut speculum atq;
exemplum vitae ac bonorum operum,in quae intueamur,non si
tum ut collaudemus & admiremur glorificantes Deum in iIlis, Verilin etiam ut imitemur.Vita enim sanctorum t eleganter ait Hieronymus,& Augustinus,est interpretatio scripturarum.Do minus enim laetum ciscipulorum, quod in sabbato famelici confricarent spicas& comederent,sancti Dauidis, qui probatus erat in sγnagoga simili facto, defendit: quia pane propositionis esu riens non abstinuit,quos tamen edere non nisi iis qui praesto erat altari licebat. Ecclesia ergo quae probat sanetum, cilin id ex vita probet,& illam vitam consequenter imitadam proponat,in hoc nos periculum adeo magnum coinceret,quod mali mores & ῖ sta improba pro bonis ac rectis,ilia autoritate per ecclesiam faeta, lacile recipi a nobis possent,ac defendi ab improbis,cum scutquae dixerunt,ita etiam quae egerunt sancti nonullius autoritatis, sed magnae sint.Hoc autem adeo intolerabile absurdum 5 fidei morumq; disciplinam laedes ab ecclesia suboriri posse, c5cedere, proculdubio male pium est.Nem enim eadem est ratio sanctoru& praepositor unu horum enim doctrina,tantum illorum autem, etiam vita probatur.De iis dicitur. Super cathedram Petri sedet, quaecun* ergo dicunt vobis seruate oc facite, secundiὶm autem
opera illorum nolite facere.Sancti autem de seipsis praedicant
183쪽
quod Paulus de seipso etiam audebat imitarores nostri estote sis coni. Ot 8c nos Christi. Adde his quod sunt ordinum Sc regularum institutores Bata
lius,Franciscus,Dominicus, Augustinus,Bcnedictus,&ald.Tanquam enim Christi imitatores,euangeli cael ta purioris vitae Apeculiarium discipulorum Christi affectatores sua ipsoruin vita, atq; institutis 8c traditionibus sese nobis declarauerunt .ini3d si eorum fati ctitas vocetur in dubium,nec sit firma Sc inconcussa,
nonne simul eorum instituta labascen renone inuenientur huma ti' constitu riuculae,ut saepe irreligiosὰ ac temulenter blasphema uit Erasmuunonne vota quae ad perfectionem facere eleganter D. Thomas probat,superflua essent ac vana, & mendicito im- TM.Li. q.
probabilis,ut qui secundum Luciferum superbὸ sapiunt ia ctare in vulgus ccepere, andi cum imperitorum 8c infirmorum scalia datos Sed quid est sere aliud eorum quae iactant haeretici,adeo scelerosum itinc enim via patet sacrilegis obscoenisqῖ impuritatibus,
in quae omnia misere ac sacrilege incurrerunt ipli hominum spurcis,imi. iniare hoc potius mordicus retinendum est,quia contra religionem.&,quam oportet esse immaculatam,fidei veritatem,
ruam protestamur in Dei cultu,peccaremus,si Deus in ullo menacio colereturi quod fieret si coleretur in homine quasi sancto, qui non esset sanctus sed peccator, Retinendum inquam mordicus est,quod ecclesia errare non potest iii hoc,ex quo tanta prougnirent assurda, etiam idololatriae cultus horribilis,quod absurdii haeretici non sentiunt,quia haeretici sunt, ac de veritate nihil pertinet ad illos. Ad haee,ut quod dicimus etiam alia ratione iuuetur, Docetis.
Doctor blasphemiam propriὸ accipi pro illo scelere quod fidei Tho. i.,. .
consesbioni opponitur: cui dicto adiunge,quod quae etiam insan iustiti '' Ehos, id est,in eos quos ut sanctos colit ecclesia irrogatur contumelia,vere blasphemia est,ut idem.S.Doctor eleganter docuit,quia contumelia san ctorum resultat in Deum.Si contumelia in Lanctos,in Deum redundat,ergo & illorum laus,conuersa ratione, redundat in Deum.Sicut igitur contumelia in eos fidei confesSiorri opponitur,ita econtrario laus illorum fidei professionem ha bet.porro in fidei professione inueniri mendacium , iam ut rem horribilem catholici detestantur.non ergo patitur Deus hoc eris
roris in sua ecclesia,ed quod fidem suggillaret. Adhaec quod etiam nonnihil mouere debet fidelem homine, dixit ipse Dominus verbo sancto suo,ego vobiscum sum usq; ad , C con
184쪽
consummationem saeculi. Est autem nobiscum per prouideriam suam, ergo& omnia quae necessaria erant prouidit, quae erant decentia procurauit.Vidit autem quod post Apostolos erant f turi multi sancti in ecclesia sua,digni memoria dccultu Sc imitati5e,tum propter seipsuin qui vult florificari in sanctis suis,tum propter ipsos sanctos quos vult S a nobis honorificari,tum propter nos,praeter causas praedictas,ut haberemus quos imitaremur si quis dignus,etiam sanctὰ aemularetur ut similis illis fieret,na plures sanctorum,aliorum factis atq; excplis excitati,hac via profecerunt.Vidit autem quod ad haec necessarium erat habere certi, de eis fide,ut tuto 8c secure possemus haec agere.Sicut enim pro
uidit multis sanctis per ipsas scripturas ubi canonizati sunt,& nocertitudine humana quae incerta est, sed diuina, ita & in hac parte non debuit eius prouidentia defuisse at as,quin Sipsi par, ter certissima certitudine fidei scirentur sancti. udd si haec certitudo non venit a iudicio ecclesiae,iam nullita est.Defuit ergo hie prouidentia.Dei,quod est blasphemuin concedere,& absurdum N- est recipere,quod eorum quos ecclesia celebrat,quida sint sancti certitudine diuina,& quidam certitudine humana, quod est trussa S contra ipsius ecclesiae usum,quae, sub uno catalogo indistin -ctὰ implorat sanctos, nulla disserentia notado illos,ut minor cer titudo signetur de quibusdam,quam de aliis:& hoc magnum est argumentum di signum.
Certa signa quod ecclesia in canonidatione
C Sunt vero S praeter haec, signa multa quae huic, veritati adsti putantur,ω prima quide, quia nunquam deprehensum est
liac in re errasse ecclesiam,quod non accidit in iis in quibus erra re potest.in iis enim compertum est de DIsam fuisse saepenumero ac fefellisse,ut ipsemet de se confitetur,quod linam non pateret plus satis.Secundum signum est quod nullus vere pius,ni fallor, animo cogitauit assenties quod de lacto errauerit ecclesia recipiens alique pro sancto qui no sit sanctus. Na tale cogitationem indignum piaculum arbitratur. de ideo pii viri excanduerunt in Erasmum&Lutherum, qui in has impias venerunt cogitati nesβ effutiverunt.Sed non esset tale piaculum, si errare posset ecclesia,talis cogitatio, Videlicet quod errauerit in certo aliquo.
Igitur hanc animi conceptionem, fidelis latenter liabet ex tide, quae
185쪽
quae in hanc existimationem impellit eum,Ex leo enim impium arbitratur putare quod erret,quonia & hoc inenti habet impres sum,scilicet quod non possit errare,quando intus rem secum tra ctaim ex intimis iudicat,& non ex his quae extra.Et utinam quae nunc loquor quis i lector intelligat,nam Sc comprobabit in se ipso.Tertium signia,quod inhac re aliud sentire,& asserere quod errauerit Ecclesia,proprium fuit semper haereticorum,qui ut de rogent autoritati sanctorum quos aduersum se militare perspiciunt,& ipsorum dogmata,etiam opus habent derogare sancti rati.Unde non mirum quod Thomam nostrum negent esse sanoctum a cuius doctrina conladiuntur.Et hinc est quod ipsi etiam inuocandos esse sanctos & venerandos negant,Sanὸ enim videt quod quorum non sit certa sanctitas, periculosa sit eoruin inuo catio ac veneratio: 8c hoc rectὸ: quanquam alus de causis,sed fri uolis, se moueri dicant. Quare qui dicunt Ecclesiam in proba tione sanctorum errare posse, R ita statuunt incertam esse sanctorum gloriam quos veneramur, fauent procuIdubio huic dicto haereticorum , qui aiunt , periculosam esse sanctorum inuocationem. Nam verit sic esset, ut Beatus Bonaventura recte dixit in re proposita, ut inferius manifestabo. Quartum signum est quod haec est una de summis N grauissimis causis, quae iccirco summis Pontificibus determinada seruatur.Non enim ob aliam gratiam, nisi ut certam Sc fidelem determinationem accipiat propter verbum Domini R orationem sicut ipse testatus est. Rogaui pro te Petre,ne deficiat fides tua:quod N plane accipi tur ex Decretali. Maiores, de Baptismo. Quintum signum est quod Ecclesia non orat pro san ctis, sed iniuriam arbitratur in fini Deo dc sanctis si pro eis orari permitteret. Orat autem pro omnibus quanquam probabiliter iustis , imo etiam pro sanctis ipsis , antequam canonice probati sint, aut saltem quadam
communi omnium existimatione tacite, sint quodamodo canonietati ob euidentem sanctitatem . Ex quo more persuadetur E cclesiam certam esse nec humana certitudine certam,cui possisit subesse falsum quod qui ab ea probantur ut sancti, non in
digent suffragus nostris,sed econtra nos eoruin potius, Et ic circo ad eos dirigit supplicationes , quod si dubitaret aut siti spicaretur quovis modo de eorum certa salute, profecto non
Daudaret illos suffrag as, di hoc mihi potentissimum argumen tum videtur. Adde Augustini sententiam iam inter Theologos detritam,quod infidelitas est orare pro sancto, quod exponens. C ii B. Borra Notiu fretum tisi precipuἡ
186쪽
BOnauetina. B. nauetura sic ait.Sicut nullus debet de sanctorum gloria dii bitare,ita nullus debet pro eis orare,si enim pro aliq uo Oret idetur praesumere illii no esse in gloria,quod est infidelitas: Haec ille.
Doctorum sententiae pro ecclesii, quod in cano
nidatione Sanctorum errare non posit.
, T TEnio nunc ad autoritates Doctorum atq; sanctorum. Pria V mu aute assero.D.Τhoma propter excellentia, cuiuS elegis doctrina nullis nisi indoctis aut haereticis,ac valde suspectis dii plicet. Ipse enim in duodli.ix. .xvi.ea propones quaestione , trucanonizati tanquain sancti,sint in gloria quod en- quaerere,VtrueccIesia in canonizatione sanctorum possit orare, disputans in utraml partem dc arguens,incipit duo componere argumenta,
di,ut semper solet, primu pro parte Disa,videlicet quod ecclesia possit errare,deinde duo pro parte vera,videlicet quod non possit errare: Post haec docens,determinat veritatem,pro qua secun do loco argumentatus est.Sic enim consueuit semper praemittere argumenta pro falsitate: Post determinatam autem veritatem,soluit argumenta priora pro falsitate adducta.Quae autem pro veritate attulerat,quia concludebant,insoluta dimittit,ut semper si let quando bene concladunt,alioqui consueuit etiam ea soluere,
si qua forte media opinio esset,quae magis placeret,aut si Drte ves' letis utraml partem ut probabilem, quali in re dubia, sustinere. Ergo pro falsa parte in hunc modum argumentatur,ut cuilibet poterat in promptu occurrere.Nam iis motus est Caietanus, Aquicunt hanc falsitatem accipiunt.Videtur inquit. S. Doctor, quod aliqui possint esse in inferno de iis qui sunt in ecclesia canonietati, nullus enim potest esse ita certus de statu alicuius, sicut ipsemet de se: quia quae sunt hominis ,nemo novit nisi spiritus homunis qui in ipso est: sed nemo potest esse certus de seipso trum sit in statu salutis,dicente EccIesiaste, nemo scit virui an dignus stodio vel amore,ergo multo minus Papa scit de alio queml cano-nietat.potest igitur in canonizando errare.Et hoc primo.Secim
do sic arguit: Quicunq; in iudicando innititur medio fallibili,. potest errare: sed ecclesia in canonizando sanctos innititur testimonio humano,cdm inquirat per testes de vita 8c miraculis: er go,cum testimonium sit fallibit videtur quod ecclesia in can nietando sanctos possit errare,hoc se do pro falsitate. Tum pro veritate primum,sic argumentatur: Ab ecclesia non potest pro umire
187쪽
uenire error damnabilis: quod aute veneretur tanquam sanctus, qui fuit peccator,& eius opera consequenter reputentur iusta, quae vere essent peccata,esset error danabitur ergo ecclesia in talibus non potest errare.Et hoc est primum argumentum,& valiadum pro veritate.Adiecit A secundum sic.Augustinus diciti Si inscriptura canonica aliquod medacium admittatur, mutabitur fi des nostra,quae ex scriptura canonica dependet: sed sicut tenemur credere ea quae sunt in sacra scriptum,ita illud quod est communiter per eccIesiam determinatum,unde haereticus iudicatur,qui sentit contra deterniinationem conciliorum,ergo commune iudicium eccIesiae erroneu esse no potest, ergo idem quod prius. Post haec autem,quaestionem resoluit eleganter,in hunc modum: Allia
quid potest iudicari possibile secundum se consideratum, quod
relatum ad aliud extrinsecum impossibile inuenitur.Dico ergo quod iudicium eorum qui praesunt ecclesiae,potest errare in qui busliber,si personae eorum tantum respiciantur: Si vero consideretur diuina prouidentia,quae ecclesiam sumit spiritu saneto dirigit, Vt non erre sicut ipse promisit,quod spiritus adueniens doceret omnem veritatem de necessar as ad salutem,certum est 'udd iudicium ecclesiae uniuersalis errare in his quae ad fidem pertinent impossibile est,unde magis standum est sententiae Papae,ad quem pertinet determinare de fide quam in iudicio prostri,quam qu rumlibet sapientum hominu in scripturis opinioni,cum Caiphas quamuis nequam,tamen quia pontifex, legatur etiam inscius pro phetasse.Inal ins vero sentetins quae ad particularia facta pertinet, Vt quum agitur de possesitoibus vel de criminibus & huiusmodi,
pol,ibile est ecclesiani errare.Canonietatio vero sanctorum me
dium est inter haec duo: quia tamen honor quem sanctis exhibe mus,quaedam professio fidei est qua gloriam famstorii credimus, pie credendum est quod nec etiam in his iudicium ecclesiae errare positi. Haec. B.Thomas ad literam. Quare miratus sum supra modum quod ex his verbis collegerit Caietanus tanquam certa Thomae sententiam quod verὰ ecclesia in his possit errare,cum tamen dicat Thomas tam expedite, pie credendum esse quod non possit errare.Nunquid ergo suadeat.S.Doctor credendum esse mcda icium Si enim verum est quod potest errare in his ecclesia mcdacium est consequeter dicere quod non possit errare S cum Thomas hoc ipsum crededum pie esse concludat .pie igitur esse crede dum medacium docet Doctor Angelicus.iniis ista dicat At inquiet aliquission dixit Thomas hoc deuecessitate fidei crededit
188쪽
ici,nam ad quaedam compellimur: necessiitate,ad quaedam vero solii in pietate. At haec alia quaestio est, nodum enim hoc agimus, an hoc sit ex pietate credendum an ex necessitate,sed hoc mihi satis nunc est euincere, nullum falsum esse ex pietate credendum. At vero sunt,qui ea quae credi suadet pietas, nolint credere tamd. N cum non credant nihilominus dicunt pium est credere,sed noco glinur. ii id est hoc aut , nisi quod ipsimet testimoni si reddunt nobis impietatis suae,qui, quam pietas exigit fidem, no reddunts At inquiunt: Non tenemur credere. QSid ergo,o pies Niti uid teneris propterea non credere,cum te tamen pietas ad credeum alliciar,ut ipse fateris Ad haec, scire velim,unquid qui credis
Christum ci ucinxum id credas ex pietate.Augustinus enim ait, Pietatis esse,diuinae credere autoritati. Ouando igitur dicunt autores quidpiam pie credendum esse,certe no adeo sunt inepti,ut per id quod aiunt,pie. significare velint non esse credendum,sed potius credendum scilicet ipsa pietate salte suadente.Pietas enim
non respicit falsitatem,sed veritatem: raec tamen neces,itatem cre
dendi doctores excludunt quia dicant, pie credendum esse.Nam S quae necessarid sunt nobis credenda pie credimus. Quin fidei pietas etiam magis vi get ista credi,quae ut credamus mandantur. Non negamus tamen quod eorum quae fidei sunt quaeda ita nota sunt ac determinata,vt omnes fide illa suscipere obligemur,quae dam vero no ita: illa iubet pietas ut suscipiamus & firmiter ab Gnanibus teneantur. haec aute, tumodo suadet.Nec tamen video
cur non teneretur homo credere pietati id suadenti si hoc ille sentiret loqui in se pietatem.Nain quod. B. Thomas per id verbum pie noluerit tollere obligationem fidei hoc in loco,satis patet
in ultimo eius argumento,quod tanquam verum conclude in solutum reliquit: ubi ait, quod tenemur credere id quod commi niter per eccIesiam determinatum est,ita ut haereticus censeatur, qui commune ecclesiae iudicium contenat in his.Alibi etiam ideThomas pie credi Christi adiicii tum dicit,quein tamen neces rid debemus credere.Adhaec,rationes quas affert. B. ThomaS cur pie credendum sit eccIesa non posse errare ostedunt etia fidei huius necesiitatem. Ait enim' quoniam ista res tangit attinentia ad fidem, nam ex canonizatio e alicuius sancti sequitur veneratio
honor & cultus illius,ac Dei in illo:honor autem inquit,quem sanistis exhibemus est quaedam protestatio fidei nostrae,qua sanctorum gloriam credimus: ideo piὰ credendum est, quod nec
189쪽
LIBER P RI M v s. Min huiudicium ecclesiae errare possit. Haec est prima ratio quae
certe concludit considerantibus eam & acceptantibus , abso lutὰ credendum esse ecclesiam eri are non posse, cum per hunc errorem laederetur fidei veritas, quam ipso cultu protestamur exhibentes honorem sanctis.Et nota quaeso verba. Nec in his
inquit ac si apertius dixerit. Sicut in his errare non potest quae manifeste siue immediati ad fidem attinent, ita nec in his, scilicet, ex quibus sequitur aliquid quod similiter ad fidem a tineat. Nani quod aliquis sit sanctus vel non , S e erit ope ra bona vel non, non admodum attinet ad rein fidei nisi ex hoc, quod si talis approbetur sequitur cultus eius ac imitatio vitae I dobrinae , quae trahunt secum res ad fidem pertineti
tes,quibus validὸ praeiudicari posset, si ecclesia errare posset in probatione Sancti : tum quod impia fraude negligeretur eorum cultus qui Veia macti essent ab iis qui subdubitarent, tum vero quod inani di improba superstitione coli possent indigni dc peccatores pro sanctis , ta nonnulli imitarentur
mala pro bonis , quod vehementer perniciosum esset . Haec vero argumenta praemisit Sanctus Doctor quae quoniam coli cludebant, merito in soluta dimisit. Ergo ex illius sententia simpliciter credendum est,Ecclesiam in talibus errare non posse: QSod etiam euidenter probat in solutione argumen torum quae proposuerat pro parte falsa, Cum enim primum sumpsisset quod nemo potest certus esse de statu proprio . quantominus de alieno : ac deinde induxisset ,quod ecclesia innitatur hominum testimoians, qui etiam fallere ac falli posisunt, continenter ati audacter pius δέ sanctus Doctor in hune modum respondet, quod Papa sue ecclesia ,& si quaerat ceratior fieri per inquisitionem vitae N attestationem miraculo rum, illud tamen praecipuum est quod per instinctum spirutus sancti certificatur. qui scrutatur non solum hominum, verumetiam profunda Dei: & quod diuina prouidentia praeserauat eam ne in talibus per fallibilia hominum testimonia fallatatur. Quid clarius ad manifestationem suae sententiae potuit di cere sanctus Doctor,quam hoc tam asserte prolatum,quod certificatur per instructum Spiritus sancti ecclesia, di praeserua tur a diuina prouidentia ne per fallibilia hominum tesimo nia fallatur Si igitur spiritus ipse certificat de sanctitate , Ndi.
uina prouidentia praeseruat Ecclesiam ab errore teste nostro ma
gistro, quae nob pietaa in dubitationem impellet de eo de quo
190쪽
24 DEcERTAsANc T. GLO R. certificamur a spiritu aut qua sapientia audebimus dicere bi ponse errorem esse,ubi diuina prouidentia praeseruat ne possit ess e erron aleant igitur iam qui ex doctrina.D.Thomae tam amenter sapiuiit,ut credant eum conclusisse ecclesiam errare posse in canonizatione sanctoruin, cuius oppositum tam manifeste do cuit δέ explanavit. Post Thomae testimonium ad acio 8c illud. B. Bonaventurae cuius verba superius ex parte produximus, latiuS autem Sc vehe mentius contra quendam Guillelmum scribens gi auissimis eum
retundit sententiis,concludens horribilis,lmum δc incredibilis simum esse ecclesiam in approbatione sanctorum errare posse, nec fas esse dubitare de huiusmodi,quia si unus sanctorum voca tur in dubium,pari ratione possent & caeteri.item in talibus, i tari feci utq; dubia atq; incerta periculosum est,unde fieret verum sicut S supra diximus quod aiunt haeretici,videlicet,quod inuocare sanctos periculosum sit.Nam. B.Paulus ob eam gratia Athe nieses quasi superstitiosos reprehendit eo quod ignotum Deum, coleret: quoniam oportet nos scire quod colimus. Hae etiam de causa Dominus noster Samaritanum cultum improbauit,probas magis illum qui erat in Iudaismo, cd in inquit.Vos adoratis quod Mescitis,itos adoramus quod scimurio portet ergo nec falsum esse nec dubium aut incertum quod adoratur,ut sit adoratio digna quae fiat in conspectu Dei.Et nota Iector quod haec sunt testimonia Dei non hominum.
Adde&praeterea Bernardi testimonium,qui per diuina in
structus oracula circa Dei cultum ait,ego quae ab ecclesia accepi securus teneo Sc trado.si securus tenet ac tradit,non ergo cogitat
illam in liuiusmodi errare posse.Vnde enim potest sermidari e ror,inde securitate capere dementiae est.Fauet 8c huic veritati. AUVtis η- Augustinus qui dixit.Infidelitas est orare pro sancto,intomo do aute esset infidelitas si non ex certitudine fidei haberemus eos . esse in gloria,qui ab ecclesia Sanctorum catalogo sunt ascriptis Iπηος α με- Quapropter N Innocentius Pontifex annotauit recte mutatam UI' Horatione quae in commemoratione.B. Leonis Papae olim diathe de cri cebatur,qua videbatur orari pro illo.Licet enim glossis quibus dam alio torqueretur,tame rationabiliter filis e mutatam satis in dicat per id,quod ratione mutationis reddes, sic ait. Cum sacraescripturae autoritas dicat quod iniuria facit martyri,qui orat pro martyre,idein est simili ratione de aliis sanctis sentiendum pro
ed quod cum sint perfecte beati,omnia eis ad vota succediit:Sed