장음표시 사용
131쪽
'us,ea aliud cedat,& qua quidq; cesse iis, ea aliud
mouerisqus clim circum axem se summa celeritate conuertat, ct torqueat . adem sici omnia, quaessante terra caelum moueretur ..atque hoc etiam Platonem in Timaeo dicere quidam arbitrantur,
ted paullo obsicurius. Quid tu Epicure' loquere.pu stas solem se tantulumῆ76 ' Ego ne vobis quidem tantum . sed ct vos ab illo irridemini: O ipse ilium vicissim eluditis. Liber igιtur a tali irrisione Socrates, liber Aristo Chius, qui nihil istorum sciri putat posse. Sed redeo ad animum, ct corpus.Satisne i orandem ea nota sunt nobis, q neruorum naturast, qua Venarum tenemusne, quid animus sitf νbist e denique, sitne, di aut, ut Dicaearcho visium est, ne sit quidem ullus'si est:treis ne parteis habeat,νt Platoni placuit, rationis, irae, cupiditatis, ausim, i splex, πηusque sit ' se simplex, virum sit ignis, an
anima, ansanguis e7, an, ut Xenocrates, mens
nullo corpores quod intelligi, quale sit, vix potest. O, quidquid est mortale sit, an sternum e nam βπtraque in parte multa dicuntur. Horum aliquid 1 ovestro sapienti certum videtur: nostro, ne quid ma' ximi quidem probabile sit, occurrit. ita sunt in plerisque contrariarum rationum paria momenta. .
Sin agis Nerecunditiss. ET me accusas, non quod tuis rationibus non assentiar, sed quod nullis; Vim 1 scam animum: cuique assentiar, deligam quem ρο- tityimum'quem'Democritum semper enim,vi sciatis,studiosius nobilitatis fui. Urgebor iam omnium Nestrum conuicio. Tune aut inane quidquam putes esse,cum ita complexa, conferta sint omnia.7ε φ
N quod movebit*r corporis cedat,o qui quis 'que
132쪽
que tesserit, aliud illico siubsequatur ' aut atomos Nilas,e quibus quidquid liciatur, illarum sit digia millimum ' ast sine aliqua mente rem ullam escipse praeclaram' oe, ci in νno mundo ornatus eue hic tam sit mirabilis,innumerabileis. supr4 insta, dextris, sinistra, antri post, alios dissimileis, alios
eiusdem modi mundos essest oe,νt nos nunc fumus ad Baulos,Puteolbsque 'videamus,sic innumera
bileis paribus in locis esse, eisdem nominibus, honoi'o ribus,rebus gestis, ingendis, formis, aetatibus, efdem de rebus di putanteisebo nunc,aut se etiam
dormientes aliquid animos videre videamur ma-gines extrinsecus in animos nostros per corpus imrumpere 'b Tu Nero ne ina a ciueris, neue fuerucommentitis rebus assensus. nihil sentire, en melius, quam tam praua sentire. 7.n ergo id agitur, ut aliquid assensu meo comprobem. quae tu Vide,ne impudenter etiam postules, non solum arroganter: praesertim cam ista tua mihi ne probabilia quidem videantur. nec enim diuinationem quam probatis, vitam esse arbitror atumque illud etiam, quo omnia contineri icitis. contemno. ne exaediscatum quidem hunc mundum diuino conssio existimo. a
que haud scio, an ita sit. Sed cur rapior in inuidiae .licetneper Vos nescire, quod nescio' an Stoicis U- in ses inter se disceptare, mihi cu ijs non licebit'Zenoni, O reliquis fer8 Stoicis aether videtur summus
deus,ment epraeditus, qua omnia regantur. Clea
thes, qui quasi maiorum estgentium Stoicus Zen ionis auditor, Sole dominari, O rerum potiri putat. Itaque cogimur dissensionesapientum , dominum.
133쪽
. L. Solis a uinem magni - udo quam, bscura est. pse enim hic adiatus mentueri videur,& admo
L. quasi de em penda erinens, re et tis . Huic me mensuret estrς,& v bis, quasi malis architectis , ne ego c edete.
nostrum ignorare: quippe qui nesciamus, Soli, an
Siberi serviamus.' Solis autem magnitudo omst enim hic radiatus me intueri νidetur9admonet, Ῥι crebro faciam mentionem sui. Vos Nero huius magnitudinem 77 quasi decempeda:hinc enim me squa si malis architectis mensura πestrae nego hoc: permensi resertis . ergo credere dubium es, Nier nostium sit, leuiter ut dicam, Nerecundior e neque tamen is tas quaestiones posicorum, exterminandas puto .es enim animorum , ingenioruV qse natu torale quoddam quasi pabulum, consideratio, contemplatiὸque naturs: 73 erigimur: ς elatiores feri via demur: humana despicimus: cogitantesques pera, atque caeleRia, haec nostra, Ni exigua oemi,mma, conlcmnimus. indagatio ipsa rerum tum ma i sximarlim, tum etiam occultisimarum, habet oblectationem se vero aliquid occurret, quod verismiale videaturabumanis a completur animus volu
ptate. Q fret igitur hac ct Nester sapiens, o bic
noIIer: Ied Nener, ut assentiatur, credat, affirmet. noster, t Nereatur temere opinari, prac rreque
agi secum putet, si in eiusmodi rebus, verisimile
quod sit, inuenerit. Veniamus nunc ad bonorum, malorumque notionem . sed paullulum ante dicen. m est. non mihi videntur considerare,' cum pD asica ista malde assimant, earum etiam rerum auctoritatem,si quae illustriores videantur, amittere. non enim magis assentiuntur, neque approbant lucere nunc, quam, cum cornix cecinerit, tu aliquid eam aut iubere, aut Netare: nec magis assirmabat, .
signum istud,si erunt mense, sex pedum e se, quam Τ
134쪽
RIem, quem metiri non possunt, plus quam duodeviginti partibus maiorem esse, quam terram. Ex nquo illa conclusio nascitur: Si,sol quantus si perci i' pi non poten, qui ceteras res eodem modo, quo mas gnitudinem solis , approbat, is eas res non percia , cpit. magnitudo autem solis percipi non potest . qui igitur id approbat, quasi percipiat, nullam rεpercipit. Responderint,posse percipi, quantus fol'. non repugnabo, dummodὸ eodem pacto cetera percipi, a o comprehendique dicant. nec enim possunt dicere, aliud alio magis, minusve comprehendi: quoniam i 'omnium reru νna est definitio coprehendedi.'Sed, a L sed qui Φquod coeperam, quid habemus in rebus bonis, malis exploratie nempe fines connituendisiunt,adi 1 quos oe bonorum malorum summa referatur. uua de re est igitur inter summos viros maior dis. sensio er omitto illa, quae relicta iam Nidentur, o Herillum, qui in cognitione, scientia summu ' ibonum ponit. qui cum Zenonis auditor esset, vides quantum ab eo dissenserit, O quam non multum a Platone Megariciequorum fuit nobilis disciplina. cuius, Ni scriptum νideo, princeps Xenopbanes, quem mod) nominaui:deinde eum secuti,Parmenides, cyZeno. itaque ab his ς Eretriaci philosvhi e L. Eleauria , nominabavtur. pGὶ Euclides, Socratis discipulus, Megareud:d quo tydem issi Megarici dicti qui id bo numsolum esse dicebant, quod esset unum, O simule,ct idem, oesemper.bi quoque multa 2 Platone.
Menedemo autem, quΘdis d Eretrio fuit, Srs d L Eretri- triaci appellati: quorum omne bonum in mente D Eie-smmo mentis acte,qua Ῥerum cerneretur. Idis uiu
135쪽
b L ceprobavit illa. e L. quae
similliasse ossnor,explicata uberius, ctomatiἰs. Hos si contemnimus, iam abiectos putamin, illos certὰ minus despicere debemus, Aristonem, qui , cum Zenonis fuisset auditor, bre probauit illa, quae ille verbis:nihil esse bonum, ut virtutem: sneque malum , nisi quod Nirtuti esset contrarium:
in nredi s ea momenta, que Zeno Noluit, nulla esse censuit.Huic summum bonum est, in his rebra nem tram in partem moveri: quae ab iUo diciatur. D rbo aurem, ea ne sientire quidem sapiente: i7' ς qua ἀ-θῆ nominantur. Has igitur tot sentem tira omittamus:haec nunc videamua, quae diu,mul
tumque defensa sunt. Alii voluptatem, sinem esse
Noluerunt; quorum princeps Aristιρρ , qui Socratem audierat, νnde orenaicupost spicurua; cu i illas eII disciplina nunc notior: neque tamen cum Cyrenaicis de ipsa voluptate consentiens.Noluptatem autem, ct honestatemfineis esse Callipho censuit: vacare omni molestia, Hieronymin: hoc idem cum honenate, Diodorus. ambo hi, Peripatetici. Honend autem Nivere,. ruentem rebra ijs, quo primas homini natura conciliet, Netua Academia censiuit, Ni indicant scripta Polemonis, quem Antiochus probat maximHoe Aristoteles:eiusq. amici nunc proximἐ videntur accedere. Introduce 1 3bat etiam Carneades non quo probaret , sed Vt opponeret Stoicis, summum bonum esse, mi ijs re- bE , quo primas natura conciliauisset.Honestum autem, quod ducatur a conciliatione natura, Zeno Datuit finem esse bonorum: qui inuentor, prin
ceps Stoicorum fuit Iam illud perolauum est, omnibus
136쪽
nibus finibus iis bono,um, quos expositi, malorum sineis esse contrario. Nos nunc refero, qacvis q r: modo ne quis istud tam ineruditum, abjumcumque respondearnuuemlibet, mod) aliquem. Ni
s bil potes dici inconsideratius. Cupio sequi Stoicos. lues ne tomisto,pcr ipsum Aristotelem, meo iudisio in pbilosophia propd gularem:per ipsum Antio
chum, qui appellabatur Academicus: erat quide,s perpauca mutauisset, gernnanissitam Stoic . e- o rit igitur res iam in discrimine . nam aut Stoicus 'consituatur sapiens,aut Neteris Academis Nixu que non potes . es enim inter eos non de terminis, sed de tota possessione contentio nam omnis ratio
vite desinitione summi boni continetur:de qua quit 1 dissident, de omni ratione vita di ent.non potes igitur Nierque sapιens esse, quoniam tantopere uissentiunt, scd alter. si Polemoncua, peccat Stoicus, rei falsae assentiens. Nos quidem nihil dicitis 2 sapiente tam alienum esse: sen Nera sunt Zenonis,
eadem inveteres Academicos , Peripatetichsque dicenda. Hic igitur neutri assentiens, numquam,Υter en prudentior' Quid, cum ipse Antiochus dissentit quibusdam in rebus ab ijs , quos amat, Stoicis e nonne indicat non posse illa probada essesapienti'Placet Stoici omnia peccata esse paria. at hoc Antiocho vehementissimὰ dselicet.liceat tandem mihi considerare,utramsetentiam sequar. Praecide,inquit: statue aliquando quidlibet. quid ' qua dicuntur quidem, O acuta mihi νidem ιur in utramque partem, ψ paria. vhnne cauea,
ηυelus faciam'scelus enim dicebra esse, Luculle, G a dogma
b L. si num inqua, uter sit sapies, appa rebit, Dinane Vtroque est prudentior ec L. non esse illa piobanda lapienta
137쪽
Ioo x V e v t L vdogma prodere. contineo igitur me , ne incognito assentiar: quod mihi tecum est dogma commune. Ecce multo maior etiam dissensio, Zeno in νna virtute positam beatam Nitam putat. Quid Antiochus' Etiam, inquit:beatam, sed non beatissimam. Deus ille, qui nihil censuit deesse virtuti, homumcio bic, qui multa putat praeter virtutem homini partim cara esse, partim etiam necessaria. Sed ille vereor ne virtuti plus tribuat , quam natura phtiatur,praesertim Theophrasto multa disert8,co- 1 cipiosique dicente. hic metuo ne vix sibi constet: qui cum dicat esse quaedam ct corporis, fortune mala, tamen eum, qui in his omniuus sit,beatum fore censeet, si sapienssit. Distrabor: V tum hoc mihi probabilius, tum illud videtur: tamen, nisi al- t sterutrum sit, Nirtutem laure plan8 puto. Verum in his discrepant. Quid illud P in quibus consientiunt, num pro Neris probare possumusἰ Sapientis
animum numquam neque cupiditate moueri, neq.
latitia efferri. Agribaec probabilia sanἐsint: num etiam illae numquam timere, numquam dolere.μ-piensne non timeat e 4 nee, si patria deleatur, non doleat e Satis durum: sed Zenoni necessarium: cud, praeter bonenum,nihil en in bonis: tibi verri Amtioche, minim' cui, praeter honestatem, multa bo- Σιna : praeter turpitudinem multa mala videntur: quae ct νenientia metuat sapiens necesse est, συnisse doleat.Sed quaero, quando ista fuerint ab Academia vetere decreta, Ni animumsapientis commoueri, conturbari negarenumediocritates illa , . probant, ct in omni permotione naturalem Noleri
138쪽
sant essequendam modum. legimus omnes cini toris, eteris Academici,de luctu. est enim non magnus, Verὐm aureolus, , νt Tuberoni Panatius praecipit,ad verbum ediscendus libellus. tque il-ue ii quidem etiam πtiliter 2 natura dicebant permotiones iRo animis noBris datas: metum,cauendi causa:misericordiam,aegritudinemque, clementiae:
ipsam iracundiam, fortitudinis quasi cotem esse di
cebant: re id secusne, alias ,riderimus. atrocitas .io ina quidem tua quo modo in veterem Acadmia irruperit, nescio. Illa Nero ferre non possum, non qu)d mihi displiceant: sunt enim Socratica pleraque mirabilia Stoicorum, qua nominatur:
sed νbi Xenocrates, ubi Aristoteles ista tetigit ea s bos enim quasi eosdem esse vultis.isti umquam diacerent,sapienteis solos reges e stolos diuites ζ solos formososeomnia, qua νbique essent,sapientis esse
neminem conflutem,praetore,imperatorem, nescio
sin ne quinqueviru quide quemquam nisi sapietreao postremo, solum cive, solum liberum e inspienteis omneis,peregrinos, exsules,seruos, furiosos' deniaque scripta Lycurgi, Solonis, ' duodecim tabulas nostras, non esse leges ἐν ne urbis denique,aut ciuitates, nisi qua essent sapientium'Haec tibi, Lucul. . lases Genius .Antiocho, familiari tuo,tam sunt, in defendenda, quam moenia:mihi autem,bono modo: tantum, quantum videbitur. Legi apud Clitomachum, clim Carneades,. Stoicus Diogenes ad senatum in Capitoliostarent. . Albinum, qui tum, . o P. Scipione, ct M. Marcello conssulibus praetor esse eum,qui cum auo tuo, Lucuste,consul fuit,fant
139쪽
a r. stoica, perpaucat, fort. Vos aute sic mihi
bar ad opin. , L Labor Vt dentiar Epi
doctum hominem, ut indicat ipsius binoria, scrLpta Graecῖ,iocantem dixisse Carneaduego tibi, Carneade,praetor se no videor, quia sapiens non sium:
nec hec urbs, nec in ea ciuitas. Tum ille, huic Stob. co non videris. Aristoteles, aut Xenocrates, quos s
nitiochus sequi Nolebat, non dubitasset, quin praetor ille esset, ma,urbs, ct eam cruit s imcoleret. Sed ille, notier est planc vi superὰ dixi Stoicus perpauca balbutiens. b Vos autem mihi veremini: ne labar ad opinionem, O aliquid asci- 1 oscam, ct comprobe incognitum: quod minimῖ vul
tis . quid constiti datis e testatur sepe ChrUippus,rreis solas est e sententias. quae defendi pollini, de
finibus bonorum: circumcidit, amputat multitudinem. aut enim honestatem est efinem,qui πolκρ- t statem, aut Nirumque. nam qui dicant sum' una b num id esse,si Nacemus omni molestia, eos inuidiosum nomen voluptatis fugere . sed in vicinitate versari quod facere eos etiam, qui illud idem cum honenate coniungerent: nec multo siecus eos, qui 1o ad honenatem prima naturae commoda adiungerent. Ita treis reliquit sententias, quio putet pro
babiliter posse defendi. itfine ita. quamquam a Po
lemonis, is Peripateticori , Antiochi finibus non fatild diuelloe: neque quidquam habeo adhuc probabilius .verumtamen video, quam suauiter voluptas sensebus nostris blandiatur. ς Laboro, Ni assentiar Epicuro, aut Aristippo.reuocat virtus. et potius 4 reprehendit manu: pecudum illos motus
esse dicit: hominem iungit deo .pos um esse medius: uomam Aristippus, quas animum nullum ha
140쪽
seamus corpus solum tuetur: Zeno, quasi corporissemus expertes, animum solum complectitur: η a coauru, ut Calliphontemsequar: cuius quidemsententiam carneades ita studios8 defensitabat,νt eam proba i, re etiam Videretur. quamquam Clitomachus vimmabat, numquam se intelligere potuisse, quid Carneadi probaretur. h Sed, seipsum nενelim sequi, b sert. sed si non ηe ipsa seueritata, ct grauis, recta ratio mihi obuersietur' Tu,cum honestas in voluptate con i o temnenda consistat,bonenatem cum Noluptate, taquam hominem cum belua, copulabis e Vnumst tur par, quod depugnet,reliquum est, Nola tra cuhonestate. de quo Chrysipposuit, quantum Mosem tio, non magna contentio . alterum se sequare,mu IIta ruunt, O maximἐ communitas cum hominum genere, carito, amicitia,iustitia,reliquae virtutes: quarum esse nulla potest, nisi erit gratuita. na qua Noluptate, quasi mercede aliqua, ad ossicium impellitur, ea non est νirtus,std fallax imitatio, immlatioque virtutis. ς Audi contra illos, qui nomen e Audi e6
honestatis a se ne intelligi quidem dicant, nisi fomte quod gloriosium sit in Nulgin,id honerium veli-m- dicere: fontem omnium bonorum in corpore esse: hanc normam, hanc regulam, hanc praesicri ,.tionem esse natura:ὰ qua qui aberrauisse eum nivin quam, quid invita sequatur, habiturum. nihil igntur me putabis,bsc, alia innumerabilia cis audiam,moueri e tam moueor, quam tu, Luculle: neque me miniis hominem, quam te putaueris. Tam tum interest, quod tu, cilm es commotus, a qui