고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
기본형: adversārius, adversāriī
| 단수 | 복수 | |
|---|---|---|
| 주격 | adversārius 적이 | adversāriī 적들이 |
| 속격 | adversāriī, adversārī 적의 | adversāriōrum 적들의 |
| 여격 | adversāriō 적에게 | adversāriīs 적들에게 |
| 대격 | adversārium 적을 | adversāriōs 적들을 |
| 탈격 | adversāriō 적으로 | adversāriīs 적들로 |
| 호격 | adversārī 적아 | adversāriī 적들아 |
Videns ergo Noemi quod obstinato Ruth animo decrevisset secum pergere, adversari noluit nec ultra ad suos reditum persuadere. (Biblia Sacra Vulgata, Liber Ruth, 1 1:18)
룻이 자기와 함께 가기로 굳게 결심하였음을 보고, 나오미는 그를 설득하는 것을 그만두었다. (불가타 성경, 룻기, 1장 1:18)
Cessavitque spiritus regis adversari Absalom, eo quod consolatus esset super Amnon interitu. (Biblia Sacra Vulgata, Liber II Samuelis, 13 13:39)
암논의 죽음이 가져온 충격에서 벗어나자, 다윗 임금은 압살롬을 애타게 그리워하였다. (불가타 성경, 사무엘기 하권, 13장 13:39)
adversari sine dedecore et scelere summo haud possumus, neque equidem id factura neque tu ut facias consilium dabo, verum ut exoremus. (T. Maccius Plautus, Stichus, act 1, scene 2 2:17)
(티투스 마키우스 플라우투스, , , 2:17)
corvus repente inprovisus advolat et super galeam tribuni insistit atque inde in adversari os atque oculos pugnare incipit; (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Nonus, XI 8:1)
(아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 8:1)
hic enim mos erat patrius Academiae adversari semper omnibus in disputando; (M. Tullius Cicero, De Oratore, LIBER PRIMVS 84:2)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, 84:2)
1. Adversarius is the generic term for every opposer, in the field, in politics, in a court of judicature, like ἀντιστάτης. Hostis (from ἔχθω) is ‘the enemy’ in the field, and war, opp. to pacatus. Cic. Rep. ii. 3. Sen. Q. N. vi. 7. like πολέμιος; inimicus, ‘an enemy’ in heart, opp. to amicus, like ἐχθρός. Cic. Man. 10. Pompeius sæpius cum hoste conflixit, quam quisquam cum inimico concertavit. Phil. xi. 1. Verr. i. 15. Curt. vii. 10. Liv. xxii. 39. Nescio an infestior hic adversarius, quam ille hostis maneat. 2. Hostilis and inimicus denote states of hatred become habitual qualities; infestus and infensus only as temporary states; infestus (ἀνασπαστός?) applies to a quiescent state of aversion, like disaffected, unkind, and thus it is applied to inanimate things that threaten hostility; infensus (from πένθος) denotes a passionate state of mind, like enraged, and is therefore applicable to persons only. Tac. Ann. xv. 28. Non infensum, nedum hostili odio Corbulonis nomen habebatur. Cic. Verr. iii. 24. Sall. Cat. 19. Sen. N. Q. iii. pr. Animus luxuriæ non adversus tantum, sed et infestus. Liv. ii. 20. Tarquinium infesto spiculo petit; Tarquinius infenso cessit hosti. (iv. 393.)
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0042%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용