뜻

1. 적, 상대, 반대편, 경쟁자

1. enemy, adversary, opponent, rival

예문

• Et cum haec diceret, erubescebant omnes adversarii eius, et omnis populus gaudebat in universis, quae gloriose fiebant ab eo. (Biblia Sacra Vulgata, Evangelium secundum Lucam, 13 13:17)

  예수님께서 이렇게 말씀하시니 그분의 적대자들은 모두 망신을 당하였다. 그러나 군중은 모두 그분께서 하신 그 모든 영광스러운 일을 두고 기뻐하였다. (불가타 성경, 루카 복음서, 13장 13:17)

• Supra caput eorum, qui continebant arietem, conlocatum erat pluteum turriculae similitudine ornatum, uti sine periculo duo milites tuto stantes prospicere possent et renuntiare, quas res adversarii conarentur. (Vitruvius Pollio, De Architectura, LIBER DECIMUS, chapter 15 16:19)

  (비트루비우스 폴리오, 건축술에 관하여, , 15장 16:19)

• 443 Adversarii oppugnant aedes. (M. Annaeus Lucanus, Pharsalia, book 10 10:17)

  (마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 10권 10:17)

• Et hoc ideoquia ut ait Cassiodorus, "Graviores insidias antiqui adversarii tunc subimusquando eius bona suscipimus." (ALBERTANO OF BRESCIA, DE AMORE ET DILECTIONE DEI ET PROXIMI ET ALIARUM RERUM ET DE FORMA VITAE, LIBER III 61:9)

  (, , 61:9)

• Licet adversarii mei potentiores me videantur rationepersonarum, ego tamen potentior sum illis ratione rerum; (ALBERTANO OF BRESCIA, LIBER CONSOLATIONIS ET CONSILII 248:2)

  (, 248:2)

유의어 사전

1. Adversarius is the generic term for every opposer, in the field, in politics, in a court of judicature, like ἀντιστάτης. Hostis (from ἔχθω) is ‘the enemy’ in the field, and war, opp. to pacatus. Cic. Rep. ii. 3. Sen. Q. N. vi. 7. like πολέμιος; inimicus, ‘an enemy’ in heart, opp. to amicus, like ἐχθρός. Cic. Man. 10. Pompeius sæpius cum hoste conflixit, quam quisquam cum inimico concertavit. Phil. xi. 1. Verr. i. 15. Curt. vii. 10. Liv. xxii. 39. Nescio an infestior hic adversarius, quam ille hostis maneat. 2. Hostilis and inimicus denote states of hatred become habitual qualities; infestus and infensus only as temporary states; infestus (ἀνασπαστός?) applies to a quiescent state of aversion, like disaffected, unkind, and thus it is applied to inanimate things that threaten hostility; infensus (from πένθος) denotes a passionate state of mind, like enraged, and is therefore applicable to persons only. Tac. Ann. xv. 28. Non infensum, nedum hostili odio Corbulonis nomen habebatur. Cic. Verr. iii. 24. Sall. Cat. 19. Sen. N. Q. iii. pr. Animus luxuriæ non adversus tantum, sed et infestus. Liv. ii. 20. Tarquinium infesto spiculo petit; Tarquinius infenso cessit hosti. (iv. 393.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein