라틴어-한국어 사전 검색

disertissime

고전 발음: [] 교회 발음: []

형태정보

  • (disertus의 최상급 남성 단수 호격형) 가장 웅변인 (이)야

    형태분석: disert(어간) + issim(급 접사) + e(어미)

disertissimē

고전 발음: [] 교회 발음: []

형태정보

  • (disertus의 부사 최상급형) 가장 웅변이게

    형태분석: disert(어간) + issim(급 접사) + ē(어미)

disertus

1/2변화 형용사; 자동번역 상위3000위 고전 발음: [] 교회 발음: []

기본형: disertus, diserta, disertum

어원: for dissertus; disserō(씨뿌리다, 심다)의 분사형

  1. 웅변인, 유창한, 달변인
  1. skilled in speaking, eloquent

격변화 정보

1/2변화
남성 여성 중성
단수 복수 단수 복수 단수 복수
주격 disertissimus

가장 웅변인 (이)가

disertissimī

가장 웅변인 (이)들이

disertissima

가장 웅변인 (이)가

disertissimae

가장 웅변인 (이)들이

disertissimum

가장 웅변인 (것)가

disertissima

가장 웅변인 (것)들이

속격 disertissimī

가장 웅변인 (이)의

disertissimōrum

가장 웅변인 (이)들의

disertissimae

가장 웅변인 (이)의

disertissimārum

가장 웅변인 (이)들의

disertissimī

가장 웅변인 (것)의

disertissimōrum

가장 웅변인 (것)들의

여격 disertissimō

가장 웅변인 (이)에게

disertissimīs

가장 웅변인 (이)들에게

disertissimae

가장 웅변인 (이)에게

disertissimīs

가장 웅변인 (이)들에게

disertissimō

가장 웅변인 (것)에게

disertissimīs

가장 웅변인 (것)들에게

대격 disertissimum

가장 웅변인 (이)를

disertissimōs

가장 웅변인 (이)들을

disertissimam

가장 웅변인 (이)를

disertissimās

가장 웅변인 (이)들을

disertissimum

가장 웅변인 (것)를

disertissima

가장 웅변인 (것)들을

탈격 disertissimō

가장 웅변인 (이)로

disertissimīs

가장 웅변인 (이)들로

disertissimā

가장 웅변인 (이)로

disertissimīs

가장 웅변인 (이)들로

disertissimō

가장 웅변인 (것)로

disertissimīs

가장 웅변인 (것)들로

호격 disertissime

가장 웅변인 (이)야

disertissimī

가장 웅변인 (이)들아

disertissima

가장 웅변인 (이)야

disertissimae

가장 웅변인 (이)들아

disertissimum

가장 웅변인 (것)야

disertissima

가장 웅변인 (것)들아

원급 비교급 최상급
형용사 disertus

웅변인 (이)가

disertior

더 웅변인 (이)가

disertissimus

가장 웅변인 (이)가

부사 disertē

웅변이게

disertius

더 웅변이게

disertissimē

가장 웅변이게

제시된 형태 중 음영이 칠해진 것은 실제 코퍼스에서는 확인되지 않았고, 규칙에 의해 자동 생성된 것입니다.

예문

  • Disertissime Romuli nepotum, quot sunt quotque fuere, Marce Tulli, quotque post aliis erunt in annis, gratias tibi maximas Catullus agit pessimus omnium poeta, tanto pessimus omnium poeta quanto tu optimus omnium patronus. (C. Valerius Catullus, Carmina, Lyrics , Poem 49 47:1)

    (가이우스 발레리우스 카툴루스, 노래, , 47:1)

  • In eodem silentio multa alia oratorum officia iacuerunt, cohortationes, praecepta, consolationes, admonita, quae tractanda sunt omnia disertissime, sed locum suum in his artibus, quae traditae sunt, habent nullum. (M. Tullius Cicero, De Oratore, LIBER SECUNDUS 64:3)

    (마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, 64:3)

  • nam erat etiam pedibus aeger, is ut rabiosa barbaraque voce in ebrios fugitivosque diu peroravit, respiciens ad Eumolpon o poetarum inquit disertissime, tu eras? (Petronius, Satyricon, Fragmenta, and Poems, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 96:6)

    (페트로니우스, 사티리콘, 96:6)

  • quid enim aliud est causae, ut lugentes utique in recenti dolore disertissime quaedam exclamare videantur et ira nonnunquam indoctis quoque eloquentiam faciat, quam quod illis inest vis mentis et veritas ipsa morum? (Quintilian, Institutio Oratoria, Liber VI 99:2)

    (퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, 99:2)

  • P. VINICIVS summus amator Ouidi hunc aiebat sensum disertissime apud Nasonem Ouidium esse positum, quem ad fingendas similes sententias aiebat memoria tenendum. (Seneca, Controversiae, Annaei Senecae oratorum et rhetorum sententiae divisiones colores controversiarum. liber X., Reipublicae laesae sit actio. Quidam expositos debilitabat et debilitatos mendicare cogebat ac mercedem exigebat ab eis. reipublicae laesae accusatur. 24:1)

    (세네카, , , 24:1)

유의어 사전

Disertus and facundus denote a natural gift or talent for speaking, whereas eloquens, an acquired and cultivated art. Disertus is he who speaks with clearness and precision; facundus, he who speaks with elegance and beauty; eloquens, he who combines clearness and precision with elegance and beauty. The disertus makes a good teacher, who may nevertheless be confined to a one-sided formation of intellect; the facundus is a good companion, whose excellence may nevertheless be confined to a superficial adroitness in speaking, without acuteness or depth, whereas the eloquens, whether he speaks as a statesman or as an author, must, by talent and discipline in all that relates to his art, possess a complete mastery over language, and the resources of eloquence. Cic. Orat. 5, 19. Antonius . . . . disertos ait se vidisse multos, eloquentem omnino neminem. Quintil. viii. pr. 13. Diserto satis dicere quæ oporteat; ornate autem dicere proprium est eloquentissimi. Suet. Cat. 53. Eloquentiæ quam plurimum adtendit, quantumvis facundus et promptus. (iv. 14.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein

관련어

시기별 사용빈도

전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0054%

SEARCH

MENU NAVIGATION