고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
기본형: fastus, fastī
Dat tyrannus crudelis et iracundus, qui munus suum fasti- dire te iniuriam iudicaturus est : (Seneca, De Beneficiis, Liber II 81:4)
(세네카, 행복론, 81:4)
itaque, ut primum brevi peracta, nec brevis, sportula datique fasti, acclamatum est ab omni Galliae coetu primoribus advocatorum, ut festivitate praeventas horas antelucanas, quae diem serum cum silentio praestolarentur, congrua emeritorum fascium laude honestarent. (Sidonius Apollinaris, Epistulae, book 8, Sidonius Namatio suo salutem. 5:3)
(시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 8권, 5:3)
"sed revocant fasti maiorque curulis nec promissa semel." (Statius, P. Papinius, Silvae, book 1, soteria Rutili Gallici 5:50)
(스타티우스, 푸블리우스 파피니우스, , 1권, 5:50)
enimvero illa 5 sordidior est atque deformior cadavere rogali quod facibus admotis semicombustum moxque sidente strue torrium devolutum reddere pyrae iam fasti- diosus pollinctor exhorret. (Sidonius Apollinaris, Epistulae, book 3, Sidonius Apollinari suo salutem 5:4)
(시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 3권, 5:4)
te variis scribent in floribus Horae longaque perpetui ducent in saecula fasti. (Claudianus, Panegyricus dictus Probino et Olybrio consulibus 1:138)
(클라우디아누스, 1:138)
Superbia, from self-sufficiency, thinks others beneath itself, and considers them only as to the inferiority of their endowments; pride, in opp. to humility, arrogantia would make others, who owe it no homage, sensible of its endowments or privileges, in opp. to modesty; fastus (from σπαθᾶν?) pushes men from itself, as unworthy to stand in connection with it, as a presumptuous, in opp. to a sober, unassuming disposition; insolentia (from salire, insilire,) misemploys its superiority, in a rude manner, to the humiliation of the weaker, as insolence, in opp. to humanity and magnanimity. The superbus would outshine others, the arrogans would encroach upon them; the fastosus despises them; the insolens insults them. (iv. 187.)
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0008%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용