고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
기본형: vātēs, vātis
Et interdum acciderat, ut siquid in penetrali , nullo citerioris vitae ministro praesente, paterfamilias uxori susurrasset in aurem, velut Amphiarao referente aut Marcio, quondam vatibus inclitis, postridie disceret imperator. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XIV, chapter 1 7:1)
(암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 1장 7:1)
Deinde haec eadem Euserio sub cruenta quaestione confesso, confutabant Theodorum litterae suae, per ambagis obliquas ad Hilarium scriptae, quibus spe iam firma concepta ex vatibus, de re non cunctabatur, sed tempus patrandae cupidinis quaeritabat. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXIX, chapter 1 35:1)
(암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 1장 35:1)
ceterum felix illud et, ut more nostro loquar, aureum saeculum, et oratorum et criminum inops, poetis et vatibus abundabat, qui bene facta canerent, non qui male admissa defenderent. (Cornelius Tacitus, Dialogus de Oratoribus, chapter 12 3:1)
(코르넬리우스 타키투스, 대화, 12장 3:1)
stulta est clementia, cum tot ubique vatibus occurras, periturae parcere chartae. (Juvenal, Satires, book 1, Satura I 1:8)
(유베날리스, 풍자, 1권, 1:8)
alioqui inpotens, saeva, mutabilis, ubi vana religione capta est, melius vatibus quam ducibus suis paret. (Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni, book 4, chapter 10 9:2)
(쿠르티우스 루푸스, 퀸투스, 알렉산드로스 대왕 전기, 4권, 10장 9:2)
1. Canere (from καναχεῖν) means, in the most general sense, to make music, voce, tibiis, fidibus, like μέλπειν; cantare, with vocal music, like ἀείδειν; psallere, with instrumental music, and indeed with string-instruments, like ψάλλειν. 2. Cantica and cantilenæ are only songs adapted for singing, in which, as in popular ballads, the words and melodies are inseparable, and serve to excite mirth and pleasure, in opp. to speech, and that which is spoken; and, indeed, canticum means a favorite piece, still in vogue; cantilena, a piece which, being generally known, has lost the charm of novelty, and is classed with old songs; whereas carmina and poemata are poems which may be sung, but the words of which claim value as a work of art, and serve religion or music as an art, in opp. to prose and real truth; carmina, indeed, were originally religious hymns, ἐπῳδαί, and, in a wider sense, poems of another sort, mostly, however, minor poems, and of a lyrical sort, like ᾠδαι; but poemata are the products of cultivated art, and extensive poems, mostly of the epic or tragic sort, like ποιήματα. The carmen (κάρω, κράζω) is the fruit of natural, but the poema of calm and self-conscious inspiration. 3. Poeta is a technical expression, and denotes a poet only as an artist; vates (ἠχέτης) is an old Latin and religious expression, and denotes a poet as a sacred person. Tac. Dial. 9. (v. 99.)
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0088%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용