고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
기본형: disertus, diserta, disertum
| 남성 | 여성 | 중성 | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| 단수 | 복수 | 단수 | 복수 | 단수 | 복수 | |
| 주격 | disertus 웅변인 (이)가 | disertī 웅변인 (이)들이 | diserta 웅변인 (이)가 | disertae 웅변인 (이)들이 | disertum 웅변인 (것)가 | diserta 웅변인 (것)들이 |
| 속격 | disertī 웅변인 (이)의 | disertōrum 웅변인 (이)들의 | disertae 웅변인 (이)의 | disertārum 웅변인 (이)들의 | disertī 웅변인 (것)의 | disertōrum 웅변인 (것)들의 |
| 여격 | disertō 웅변인 (이)에게 | disertīs 웅변인 (이)들에게 | disertae 웅변인 (이)에게 | disertīs 웅변인 (이)들에게 | disertō 웅변인 (것)에게 | disertīs 웅변인 (것)들에게 |
| 대격 | disertum 웅변인 (이)를 | disertōs 웅변인 (이)들을 | disertam 웅변인 (이)를 | disertās 웅변인 (이)들을 | disertum 웅변인 (것)를 | diserta 웅변인 (것)들을 |
| 탈격 | disertō 웅변인 (이)로 | disertīs 웅변인 (이)들로 | disertā 웅변인 (이)로 | disertīs 웅변인 (이)들로 | disertō 웅변인 (것)로 | disertīs 웅변인 (것)들로 |
| 호격 | diserte 웅변인 (이)야 | disertī 웅변인 (이)들아 | diserta 웅변인 (이)야 | disertae 웅변인 (이)들아 | disertum 웅변인 (것)야 | diserta 웅변인 (것)들아 |
| 원급 | 비교급 | 최상급 | |
|---|---|---|---|
| 형용사 | disertus 웅변인 (이)가 | disertior 더 웅변인 (이)가 | disertissimus 가장 웅변인 (이)가 |
| 부사 | disertē 웅변이게 | disertius 더 웅변이게 | disertissimē 가장 웅변이게 |
제시된 형태 중 음영이 칠해진 것은 실제 코퍼스에서는 확인되지 않았고, 규칙에 의해 자동 생성된 것입니다.
Iam vero contiones assiduae et datum ius potentissimum quemque vexandi atque ipsa inimicitiarum gloria, cum se plurimi disertorum ne a Publio quidem Scipione aut
(코르넬리우스 타키투스, 대화, 40장 1:1)
nam flamen Albinus etiam in numero est habitus disertorum. (M. Tullius Cicero, Brvtvs, chapter 132 3:5)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 브루투스, 132장 3:5)
Nam ut paulo ante dixi consultorum alterum disertissimum, disertorum alterum consultissimum fuisse, sic in reliquis rebus ita dissimiles erant inter sese, statuere ut tamen non posses, utrius te malles similiorem. (M. Tullius Cicero, Brvtvs, chapter 40 2:3)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 브루투스, 40장 2:3)
quam captiosum esse populo, quod scriptum esset neglegi et opinione quaeri voluntates et interpretatione disertorum scripta simplicium hominum pervertere? (M. Tullius Cicero, Brvtvs, chapter 193 3:1)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 브루투스, 193장 3:1)
Quis enim tibi hoc concesserit aut initio genus hominum in montibus ac silvis dissipatum non prudentium consiliis compulsum potius quam disertorum oratione delenitum se oppidis moenibusque saepsisse? (M. Tullius Cicero, De Oratore, LIBER PRIMVS 36:1)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, 36:1)
Disertus and facundus denote a natural gift or talent for speaking, whereas eloquens, an acquired and cultivated art. Disertus is he who speaks with clearness and precision; facundus, he who speaks with elegance and beauty; eloquens, he who combines clearness and precision with elegance and beauty. The disertus makes a good teacher, who may nevertheless be confined to a one-sided formation of intellect; the facundus is a good companion, whose excellence may nevertheless be confined to a superficial adroitness in speaking, without acuteness or depth, whereas the eloquens, whether he speaks as a statesman or as an author, must, by talent and discipline in all that relates to his art, possess a complete mastery over language, and the resources of eloquence. Cic. Orat. 5, 19. Antonius . . . . disertos ait se vidisse multos, eloquentem omnino neminem. Quintil. viii. pr. 13. Diserto satis dicere quæ oporteat; ornate autem dicere proprium est eloquentissimi. Suet. Cat. 53. Eloquentiæ quam plurimum adtendit, quantumvis facundus et promptus. (iv. 14.)
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0054%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용