뜻

1. Of or belonging to secret rites or mysteries.
2. mystic, mystical

예문

• quotiens hortantibus vobis in quocumque conpuncto culpas suas anima poenaliter recordata suspirat, quis vos ambigat paria turturum aut binos pullos columbarum, qui duplicem substantiam utriusque hominis nostri tam numero quam gemitu assignant, mystico litasse sacrificio? (Sidonius Apollinaris, Epistulae, book 8, Sidonius domino papae Principio salutem. 5:1)

  (시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 8권, 5:1)

• quam tu adhuc iuvenis inter hostiles conspicatus catervas, atque illic in acie contrariae partis adamatam, nil per obstantes repulsus proeliatores, desiderii brachio vincente rapuisti, philosophiam scilicet, quae violenter e numero sacrilegarum artium exempta raso capillo superfluae religionis ac supercilio scientiae saecularis amputatisque pervetustarum vestium rugis, id est tristis dialecticae flexibus falsa morum et illicita velantibus, mystico amplexu iam defaecata tecum membra coniunxit. (Sidonius Apollinaris, Epistulae, book 9, Sidonius domino papae Fausto salutem. 12:2)

  (시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 9권, 12:2)

• Magiam opinionum insignium auctor amplissimus Plato, hagistiam esse verbo mystico docet, divinorum incorruptissimum cultum, cuius scientiae saeculis priscis multa ex Chaldaeorum arcanis Bactrianus addidit Zoroastres, deinde Hystaspes rex prudentissimus, Darei pater. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXIII, chapter 6 32:2)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 6장 32:2)

• Feminae vero miserabili planctu, in primaevo flore succisam spem gentis solitis fletibus conclamabant, ut lacrimare cultrices Veneris saepe spectantur, in sollemnibus Adonidis sacris, quod simulacrum aliquod esse frugum adultarum religiones mysticae docent. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, LIBER XIX, chapter 1 11:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 1장 11:1)

• Itidem ex sempiternis Homeri carminibus intellegi datur, non deos caelestes cum viris fortibus collocutos, nec adfuisse pugnantibus vel iuvisse, sed familiaris genios cum eisdem versatos, quorum adminiculis freti praecipuis, Pythagoras enituisse dicitur et Socrates, Numaque Pompilius, et superior Scipio et (ut quidam existimant) Marius et Octavianus, cui Augusti vocabulum delatum est primo, Hermesque Termaximus, et Tyaneus Apollonius atque Plotinus, ausus quaedam super hac re disserere mystica, alteque monstrare, quibus primordiis hi genii animis conexi mortalium eas tamquam gremiis suis susceptas tuentur (quoad licitum est) docentique maiora, si senserint puras et a colluvione peccandi, immaculata corporis discretas. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXI, chapter 14 5:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 14장 5:1)