고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
형태분석: cōnsuētūdin(어간) + ēs(어미)
형태분석: cōnsuētūdin(어간) + ēs(어미)
형태분석: cōnsuētūdin(어간) + ēs(어미)
기본형: cōnsuētūdō, cōnsuētūdinis
| 단수 | 복수 | |
|---|---|---|
| 주격 | cōnsuētūdō 습관화가 | cōnsuētūdinēs 습관화들이 |
| 속격 | cōnsuētūdinis 습관화의 | cōnsuētūdinum 습관화들의 |
| 여격 | cōnsuētūdinī 습관화에게 | cōnsuētūdinibus 습관화들에게 |
| 대격 | cōnsuētūdinem 습관화를 | cōnsuētūdinēs 습관화들을 |
| 탈격 | cōnsuētūdine 습관화로 | cōnsuētūdinibus 습관화들로 |
| 호격 | cōnsuētūdō 습관화야 | cōnsuētūdinēs 습관화들아 |
audivimus enim eum dicentem quoniam Iesus Nazarenus hic destruet locum istum et mutabit consuetudines, quas tradidit nobis Moyses ". (Biblia Sacra Vulgata, Actus Apostolorum, 6 6:14)
사실 저희는 그 나자렛 사람 예수가 이곳을 허물고 또 모세가 우리에게 물려준 관습들을 뜯어고칠 것이라고, 이자가 말하는 것을 들었습니다.” (불가타 성경, 사도행전, 6장 6:14)
Item cum aliquid strenue atque alacriter agitis et inpigre operamini sive in orationibus sive in ieiuniis sive in elemosynis vel tribuentes aliquid indigentibus vel donantes iniurias, sicut et deus in Christo donavit nobis, sive edomantes perniciosas consuetudines castigantesque corpus et servituti subicientes sive sufferentes tribulationem et ante omnia vos ipsos invicem in dilectionem - quid enim sufferat, qui fratrem non suffert? (Augustine, Saint, Epistulae. Selections., 15. (A. D. 398 Epist. XLVIII) Domino Dilecto et Exoptatissimo Fratri et Conpresbytero Eudoxio et Qui Tecum Sunt Fratribus Augustinus et Qui Mecum Sunt Fratres In Domino salutem 3:1)
(아우구스티누스, 편지들, 3:1)
Verba subscripsi ̓Απίωνοσ, eruditi viri, ex Aegyptiacorum libro quinto, quibus delphini amantis et pueri non abhorrentis consuetudines, lusus, gestationes, aurigationes refert eaque omnia sese ipsum multosque alios vidisse dicit: (Aulus Gellius, Attic Nights, A. Gellii Noctium Atticarum Liber Sextus, VIII 5:1)
(아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 5:1)
iudicia, suffragia, consuetudines praeterea et familiaritates multisque cum multis res rationesque contractae. (M. Tullius Cicero, De Officiis, LIBER PRIMUS 71:5)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 의무론, 71:5)
Quodsi laborem renuerit, in hac civitate largaspossessiones ei dabo et omnes consuetudines et quae mihi facere deberetcondonabo. (Petrus Alfonsi, DISCIPLINA CLERICALIS 175:10)
(, 175:10)
Consuetudo denotes the uniform observance of anything as a custom, arising from itself, and having its foundation in the inclination or convenience of an individual or people, ἔθος; whereas mos (modus) is the habitual observance of anything, as a product of reason, and of the self-conscious will, and has its foundation in moral views, or the clear dictates of right, virtue, and decorum, ἦθος; lastly, ritus denotes the hallowed observance of anything, either implanted by nature as an instinct, or introduced by the gods as a ceremony, or which, at any rate, cannot be traced to any human origin. Consuetudines are merely factitious, and have no moral worth; mores are morally sanctioned by silent consent, as jura and leges by formal decree; ritus (from ἀριθμόσ, ῥυθμός), are natural, and are hallowed by their primæval origin, and are peculiar to the animal. (v. 75.) 2. Ritus is a hallowed observance, as directed and taught by the gods or by nature; whereas cærimonia (κηδεμονία) is that which is employed in the worship of the gods.
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0169%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용