뜻

1. 신기, 새로움, 생소함
2. 자랑, 오만, 거만

1. unusualness, novelty, unfamiliarity
2. pride, haughtiness, arrogance, insolence

예문

• idus Octobres, qui eius annum tricensimum terminabat, insolentiae pondera gravius librans, siquid dubium deferebatur aut falsum, pro liquido accipiens et comperto, inter alia excarnificatum Gerontium, Magnentianae comitem partis, exsulari maerore multavit. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XIV, chapter 5 1:2)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 5장 1:2)

• Hic et Nabdates vivus exustus est, quem extractum cum octoginta e latebris expugnatae docui civitatis, eo quod inter exordia obsidii coepti, clam pollicitus prodere, dimicavit acerrime, adeptusque veniam insperatam, ad id proruperat insolentiae, ut laceraret omnibus probris. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXIIII, chapter 5 4:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 5장 4:1)

• Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. (Seneca, De Beneficiis, Liber II 48:3)

  (세네카, 행복론, 48:3)

• Ante ceteros Appius eo insolentiae elatus est, ut ingenuam virginem stupro destinaret, oblitus et Lucretiae et regum et iuris quod ipse conposuerat. (Lucius Annaeus Florus, Epitome Rerum Romanorum, book 1, DE SEDITIONIBUS 9:1)

  (루키우스 안나이우스 플로루스, , 1권, 9:1)

• Multi quoque regali solummodo insolentiae deputant, quia et ille rex in hac re et in multis aliis perversitatibus pertinax fuit, sicut quorundam hominum relatu audivimus: (ASSERIUS, DE REBUS GESTIS AELFREDI, 12 15:4)

  (, , 15:4)

유의어 사전

Superbia, from self-sufficiency, thinks others beneath itself, and considers them only as to the inferiority of their endowments; pride, in opp. to humility, arrogantia would make others, who owe it no homage, sensible of its endowments or privileges, in opp. to modesty; fastus (from σπαθᾶν?) pushes men from itself, as unworthy to stand in connection with it, as a presumptuous, in opp. to a sober, unassuming disposition; insolentia (from salire, insilire,) misemploys its superiority, in a rude manner, to the humiliation of the weaker, as insolence, in opp. to humanity and magnanimity. The superbus would outshine others, the arrogans would encroach upon them; the fastosus despises them; the insolens insults them. (iv. 187.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein