뜻

1. a punishment equal to the injury sustained; retaliation

예문

• Nam cui membrum ab alio ruptum est, si ipsi itidem rumpere per talionem velit, quaero, an efficere possit rumpendi pariter membri aequilibrium? (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Vicesimus, I 16:2)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 16:2)

• Sed iniurias atrociores, ut de osse fracto, non liberis modo, verum etiam servis factas, inpensiore damno vindicaverunt, quibusdam autem iniuriis talionem quoque adposuerunt. (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Vicesimus, I 33:1)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 33:1)

• Quam quidem tu talionem, vir optime, iniquius paulo insectatus es ac ne consistere quidem dixisti lepida quadam sollertia verborum, quoniam talioni par non sit talio neque rumpi membrum facile possit ad alterius rupturae, ut ais tu, 'aequilibrium.' (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Vicesimus, I 34:1)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 34:1)

• Verumst, mi Favorine, talionem parissimam fieri difficillime. (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Vicesimus, I 35:1)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 35:1)

• Sed decemviri minuere atque extinguere volentes huiuscemodi violentiam pulsandi atque laedendi talione, eo quoque metu coercendos esse homines putaverunt neque eius qui membrum alteri rupisset et pacisci tamen de talione redimenda nollet tantam esse habendam rationem arbitrati sunt, ut an prudens inprudensne rupisset spectandum putarent aut talionem in eo vel ad amussim aequiperarent vel in librili perpenderent; (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Vicesimus, I 35:2)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 35:2)

유의어 사전

1. Vindicta (ἀναδέκτης) is an act of justice, like avenging: ultio (ἀλαλκεῖν, ἀλέξειν), an act of anger, like revenge; talio (τλῆναι), an act of retaliation. 2. Ultio, vindicatio, and talio, take place in consequence of the supreme authority of an individual; punitio, mulctatio, and castigatio, in consequence of the demand of others; pœna (ποινή, πεῖνα, πένομαι), as a punishment which the violated and offended law demands, by any mode of suffering; mulcta (μαλάξαι) as an amercement, which justice and equity demand, as a compensation for injuries done, especially a fine; castigatio, as a chastisement, which may serve to improve the individual, especially a rebuke. Pœna is for the general good; mulcta, for the good of the injured party; castigatio, for that of the guilty party. (v. 249.) 3. Pœnire means to punish, according to the principles of justice; whereas puniri, in Cicero, to take vengeance into one’s own hands.

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein