뜻

1. 혈족의, 혈연의, 동족의
2. 형제의, 자매의
3. 친척의, 동족의

1. consanguineous (related by blood)
2. brotherly, sisterly
3. kindred

예문

• nisi tantum in consanguineis propinquis, id est super matre et patre et filio ac filia, fratre quoque (Biblia Sacra Vulgata, Liber Leviticus, 21 21:2)

  다만 자기에게 가장 가까운 살붙이, 곧 어머니와 아버지, 아들과 딸과 형제는 예외다. (불가타 성경, 레위기, 21장 21:2)

• Deinde de imperatoris fide quaerunt, rectene se illi sint commissuri, et quod non ab initio fecerint armaque cum hominibus necessariis et consanguineis contulerint, queruntur. (CAESAR, COMMENTARIORVM DE BELLO CIVILI, PRIMVS 74:4)

  (카이사르, 내란기, 1권 74:4)

• suffecisse olim indigenas consanguineis populis nec paenitere veteris rei publicae. (Cornelius Tacitus, Annales, LIBER XI, chapter 23 23:3)

  (코르넬리우스 타키투스, 연대기, , 23장 23:3)

• 'quae prima libertatis facultas data est, avidius quam cautius sumpsimus, ut vobis ceterisque Germanis, consanguineis nostris, iungeremur. (Cornelius Tacitus, Historiae, LIBER IV, chapter 65 65:2)

  (코르넬리우스 타키투스, 역사, , 65장 65:2)

• meis consanguineis nolo te iniuste loqui. (T. Maccius Plautus, Poenulus, act 5, scene 2 2:155)

  (티투스 마키우스 플라우투스, , , 2:155)

유의어 사전

1. Necessarius means any one to whom one is bound by a permanent connection, whether of an official kind, as collega, patronus, cliens, or of a private nature, as familiaris, amicus, like προσήκοντες; propinquus, any one to whom one is bound by a family connection, a relation, like ἀγχιστεῖς and ἔται, as a species of cognatus and consanguineus, related by blood; affinis, a relation by marriage, or in law, like κηδεστής. 2. Cognatio is the relationship by blood existing among members of the same family, like σύναιμος; consanguinitas, the relationship of nations by derivation from a common origin, like συγγενής. Cæs. B. G. vii. 32. Hominem summæ potentiæ et magnæ cognationis: comp. with i. 11. Ambarri necessarii et consanguinei Æquorum. Liv. vii. 9. Suet. Cl. 25. Justin, xviii. 5. (v. 179.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein