고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
기본형: contumācia, contumāciae
| 단수 | 복수 | |
|---|---|---|
| 주격 | contumācia 거만이 | contumāciae 거만들이 |
| 속격 | contumāciae 거만의 | contumāciārum 거만들의 |
| 여격 | contumāciae 거만에게 | contumāciīs 거만들에게 |
| 대격 | contumāciam 거만을 | contumāciās 거만들을 |
| 탈격 | contumāciā 거만으로 | contumāciīs 거만들로 |
| 호격 | contumācia 거만아 | contumāciae 거만들아 |
"Sed bene, quod meas potissimum manus incidisti et inter Orci cancros iam ipsos haesisti, datura scilicet actutum tantae contumaciae poenas;" (Apuleius, Metamorphoses, book 6 1:60)
(아풀레이우스, 변신, 6권 1:60)
Quibus mox Caesar acrius efferatus, velut contumaciae quoddam vexillum altius erigens, sine salutis alienae vel suae, ad vertenda opposita, instar rapidi fluminis, irrevocabili impetu ferebatur. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XIV, chapter 1 10:2)
(암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 1장 10:2)
Druso propinquanti quasi per officium obviae fuere legiones, non laetae, ut adsolet, neque insignibus fulgentes, sed inluvie deformi et vultu, quamquam maestitiam imitarentur contumaciae propiores. (Cornelius Tacitus, Annales, LIBER I, chapter 24 24:5)
(코르넬리우스 타키투스, 연대기, , 24장 24:5)
Erat Craterus regi carus in paucis et eo Philotae ob aemulationem dignitatis adversus neque ignorabat saepe Alexandri auribus nimia iactatione virtutis atque operae gravem fuisse et ob ea non quidem sceleris, sed contumaciae tamen esse suspectum. (Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni, book 6, chapter 8 5:1)
(쿠르티우스 루푸스, 퀸투스, 알렉산드로스 대왕 전기, 6권, 8장 5:1)
honestius enim et libentius deponimus inimicitias rei publicae nomine susceptas quam contumaciae. (M. Tullius Cicero, Letters to Atticus, LIBER QVARTVS DECIMVS AD ATTICVM, letter 13A 5:2)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 아티쿠스에게 보낸 편지들, , 5:2)
1. Pervicacia and perseverantia denote adherence to what is once resolved upon as a virtue; pervicacia (from vincere? vigere?) has its foundation in natural energy of disposition; perseverantia, in earnestness of character, formed by cultivation; whereas pertinacia and contumacia as a fault; pertinacia has its foundation in a stiff-necked adherence to what is once resolved upon, like obstinacy and stubbornness, in opp. to condescension; contumacia (from temere, contemnere) in a haughty maintenance of one’s free-will, even against proper and legitimate superiority, like insolence and refractoriness, in opp. to complaisance, obsequium. Tac. Ann. iv. 20. Hist. iv. 74. Accius apud Non. Tu pertinacem esse, Antiloche, hanc prædicas, ego pervicaciam esse aio et a me uti volo, etc. Cic. inv. ii. 54. Unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, ut pertinacia, quæ finitima perseverantiæ est: comp. with Balb. 27. Marc. 10. 2. Pervicacia, etc. denote persisting in a resolution once made; destinatio and obstinatio are more immediately connected with the making of the resolution; destinatio, the making of an unalterable resolution, decidedness; obstinatio, adhering to it in spite of insurmountable obstacles and reasonable remonstrances, obstinacy. (iv. 176.)
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0010%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용