뜻

1. 가난, 빈곤, 궁핍, 빈궁

1. The state of being poor, poverty; need, indigence.

예문

• Si unus de fratribus tuis, qui morantur in una civitatum tuarum in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, ad paupertatem venerit, non obdurabis cor tuum nec contrahes manum; (Biblia Sacra Vulgata, Liber Deuteronomii, 15 15:7)

  “주 너희 하느님께서 너희에게 주시는 땅 어느 성에서 너희 동족 가운데 가난한 이가 있거든, 가난한 그 동족에게 매정한 마음을 품거나 인색하게 굴어서는 안 된다. (불가타 성경, 신명기, 15장 15:7)

• Qui paupertatem timet, quam timidus est! (Publilius Syrus, Sententiae, 5 5:74)

  (푸블릴리우스 시루스, 격언집, 5:74)

• nam postquam hic eius rem confregit filius videtque ipse ad paupertatem protractum esse se suamque filiam esse adultam virginem, simul eius matrem suamque uxorem mortuam, quoniam hinc iturust ipsus in Seleuciam, mihi conmendavit virginem gnatam suam et rem suam omnem et illum corruptum filium. (T. Maccius Plautus, Trinummus, act 1, scene 2 2:110)

  (티투스 마키우스 플라우투스, , , 2:110)

• nec pudebit imperatorem, cuncta bona in animi cultu ponentem, profiteri paupertatem honestam. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXIIII, chapter 3 5:3)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 3장 5:3)

• Idem mihi etiam paupertatem obprobrauit, acceptum philosopho crimen et ultro profitendum. (Apuleius, Apologia 17:1)

  (아풀레이우스, 변명 17:1)

유의어 사전

Paupertas (redupl. of parum) denotes poverty only as narrowness of means, in consequence of which one must economize, in opp. to dives, Cic. Parad. 6. Quintil. v. 10, 26, like πενία; whereas inopia and egestas denote galling poverty, in consequence of which one suffers want, and has recourse to shifts; inopia, like ἀπορία, objectively, as utterly without means, so that one cannot help one’s self, in opp. to copia or opulentia; Cic. Parad. 6. Sen. Vit. B. 15. Tac. Hist. iii. 6; egestas, like ἔνδεια, subjectively, as penury, when a man feels want, in opp. to abundantia; lastly, mendicitas (from μαδίζειν,) as absolute poverty, in consequence of which one must beg, like πτωχεία. The pauper possesses little enough; the inops and egenus, too little; the mendicus, nothing at all. In the kingdom of Plutus, according to the order of rank, the pauperes would occupy the middle station, who must live the life of citizens, and economize; the inopes and egeni, if not in a state of overwhelming necessity, would occupy the station of the poor, who live from hand to mouth, and must occasionally starve; the mendici, the station of the beggars, who, without property of any sort, or the means of earning it, live on alms. Cic. Parad. 6. Istam paupertatem vel potius egestatem et mendicitatem tuam nunquam obscure tulisti. Sen. Ep. 17. 50. Ovid, Rem. 748. Suet. Gr. 11. Vixit in summa pauperie, et pæne inopia. Plin. Ep. iv. 18. Inopia vel potius, ut Lucretius ait, egestas patrii sermonis. Cic. Inv. i. 47. Propter inopiam in egestate esse. (iii. 111.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein