뜻

1. 홀로의, 혼자의, 유일한, 하나의
2. 독특한, 특유하
3. 흔치 않은, 진기한

1. only, sole, single
2. unique
3. uncommon

예문

• sed hoc, soror, crucior, patrem tuom meumque adeo, unice qui unus civibus ex omnibus probus perhibetur, eum nunc improbi viri officio uti, viris qui tantas apsentibus nostris facit iniurias immerito nosque ab eis abducere volt. (T. Maccius Plautus, Stichus, act 1, scene 1 1:10)

  (티투스 마키우스 플라우투스, , , 1:10)

• Is Polus unice amatum filium morte amisit. (Aulus Gellius, Attic Nights, A. Gellii Noctium Atticarum Liber Sextus, V 4:1)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 4:1)

• Cursus igitur hic et sonus rotundae volubilisque sententiae eximie nos et unice delectabat, tanto id magis, quod iam tunc C. Graccho, viro inlustri et severo, eiusmodi compositionem fuisse cordi videbamus. (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Undecimus, XIII 5:1)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 5:1)

• Erat nobiscum vir bonus ex peripatetica disciplina, bene doctus et Aristotelis unice studiosissimus. (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Nonus Decimus, V 3:1)

  (아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 3:1)

• et adiecit illam sententiam quam Cassius Seuerus unice mirabatur: (Seneca, Suasoriae, Deliberat Cicero an Antonium deprecetur. 11:8)

  (세네카, , 11:8)

유의어 사전

1. Eminens, excellens, præclarus, and præstans, involve a quiet acknowledgment of superiority; whereas egregius, with an expression of enthusiasm, like glorious; eximius, with an expression of admiration, like excellent. 2. Eximius, &c. relate altogether to good qualities, like superior, and can be connected with vices and faults only in irony; whereas insignis, singularis, and unicus, are indifferent, and serve as well to heighten blame as praise, like distinguished, matchless. (vi. 111.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein