고전 발음: []교회 발음: []
형태정보
기본형: praeditus, praedita, praeditum
| 남성 | 여성 | 중성 | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| 단수 | 복수 | 단수 | 복수 | 단수 | 복수 | |
| 주격 | praeditus | praeditī | praedita | praeditae | praeditum | praedita |
| 속격 | praeditī | praeditōrum | praeditae | praeditārum | praeditī | praeditōrum |
| 여격 | praeditō | praeditīs | praeditae | praeditīs | praeditō | praeditīs |
| 대격 | praeditum | praeditōs | praeditam | praeditās | praeditum | praedita |
| 탈격 | praeditō | praeditīs | praeditā | praeditīs | praeditō | praeditīs |
| 호격 | praedite | praeditī | praedita | praeditae | praeditum | praedita |
quid illos, bono genere natos, magna virtute praeditos, opinamini animi habuisse atque habituros, dum vivent? (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Decimus, III 18:13)
(아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 18:13)
Hac eadem vi praeditos esse quosdam videmus, qui Psylli vocantur. (Aulus Gellius, Attic Nights, Liber Sextus Decimus, XI 4:1)
(아울루스 겔리우스, 아테네의 밤, , 4:1)
Debere idem facere ceteros et in primis sapientia praeditos: (Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni, book 8, chapter 5 16:2)
(쿠르티우스 루푸스, 퀸투스, 알렉산드로스 대왕 전기, 8권, 5장 16:2)
nec, si qui ineunte aetate venandi aut pilae studiosi fuerunt, eos habere necessarios, quos tum eodem studio praeditos dilexerunt. (M. Tullius Cicero, Laelius de Amicitia 94:2)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 94:2)
quin etiam inertissimos homines nescio qua singulari segnitia praeditos videmus tamen et corpore et animo moveri semper et, cum re nulla impediantur necessaria, aut alveolum poscere aut quaerere quempiam ludum aut sermonem aliquem requirere, cumque non habeant ingenuas ex doctrina oblectationes, circulos aliquos et sessiunculas consectari. (M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum, LIBER QUINTUS 76:1)
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 최선과 최악에 관하여, 76:1)
1. Præditus (præ-θετός) refers to a distinction which sheds lustre; instructus and exstructus to a qualification which attests usefulness; ornatus refers to both, for ornamentum is not, on the one side, that which is merely of use, like instrumentum, nor, on the other, that which is merely for show, like decus, but that which is of such eminent utility as to be prized even as an ornament. Instructus paints the qualification, etc., as a perfection which protects and secures; ornatus, as an accomplishment of an imposing nature. It is only in a higher point of view, and with reference to ideal claims, that ornatus is considered as a want; but, according to ordinary pretensions, it passes for a distinction of life. Cic. Phil. x. 4. Græcia copiis non instructa solum, sed etiam ornata. Sen. Tranq. 9. Sicut plerisque libri non studiorum instrumenta, sed cœnationum ornamenta sunt. 2. Instructus refers to persons and things, which act either offensively or defensively; exstructus to things which are for the most part only destined to be acted upon; for example, we say, instructæ naves but exstructæ mensæ. The exstructa are absolutely ready; the instructa are only relatively so, only fully prepared to be employed according to their destination. (iii. 260.) 3. Instructus refers to the possession of the means; paratus to the readiness of the possessor to employ them. (vi. 175.)
출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein
전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.0029%
고전 발음: []교회 발음: []
장음표시 사용