뜻

1. 제거하다, 나르다, 빼앗다, 낳다, 받다, 잡다
2. 팔다, 판매하다, 노예로 팔다
3. 수여하다, 공급하다, 증여하다, 주다, 부여하다, 아낌없이 주다, 제공하다
4. 옮기다, 넘겨주다, 구해내다
5. 보고하다, 알리다, 공표하다, 발표하다, 말하다
6. 고소하다, 기소하다, 고발하다, 제소하다, 비난하다, 청구하다, 야단치다

1. I bear, carry or bring down or away; convey; take, remove.
2. I bring to market, sell.
3. I give to someone, grant, confer upon, allot, offer to someone, bestow
4. I transfer, deliver.
5. I bring or give an account of, report, announce, state.
6. (law, with nomen) I report someone's name before the praetor, as plaintiff or informer; indict, impeach, denounce, accuse.
7. (nautical) I arrive or disembark.

예문

• ita Pixodarus dicitur oves in montibus reliquisse et crustam cursim Ephesum, cum maxime de ea re ageretur, detulisse. (Vitruvius Pollio, De Architectura, LIBER DECIMUS, chapter 2 3:74)

  (비트루비우스 폴리오, 건축술에 관하여, , 2장 3:74)

• Quod Valentinianus magis prae cunctis ne fieret extimescens, elata propere dextera, vi principis fiducia pleni, ausus increpare quosdam, ut seditiosos et pertinaces, cogitata nullis interpellantibus absolvebat:- Exulto - provinciarum fortissimi defensores, - et prae me fero semperque laturus sum, nec speranti nec appetenti moderamina orbis Romani, mihi ut potissimo omnium, vestras detulisse virtutes. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXVI, chapter 2 5:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 2장 5:1)

• id uero Caesar nullo modo tolerandum existimans, cum inplorato Ciceronis testimonio quaedam se de coniuratione ultro ad eum detulisse docuisset, ne Curio praemia darentur effecit; (C. Suetonius Tranquillus, De Vita Caesarum, Divus Iulius, chapter 17 2:1)

  (가이우스 수에토니우스 트란퀼루스, 황제전, , 17장 2:1)

• Bessus quamquam erat Graeci sermonis ignaras, tamen stimulante conscientia indicium profecto Patronem detulisse credebat: (Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni, book 5, chapter 11 7:1)

  (쿠르티우스 루푸스, 퀸투스, 알렉산드로스 대왕 전기, 5권, 11장 7:1)

• "sed huius criminis Philotan reum substituit, ad quem protinus indicium detulisse se adfirmat." (Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni, book 6, chapter 7 35:5)

  (쿠르티우스 루푸스, 퀸투스, 알렉산드로스 대왕 전기, 6권, 7장 35:5)

유의어 사전

Arguere (from ἀργός) is the most general expression for any imputation of supposed or actual guilt, whether in a court of justice or not, as to tax or charge with; incusare, and the less frequent term culpare, denote only a complaint made out of a court of justice; criminari, an accusation with hostile or evil intention, in a calumnious spirit; insimulare, in an undeserved or slanderous manner, through suspicion; deferre, to impeach before a judge; accusare, to impeach in a criminal court. Cic. Lig. 4, 10. Arguis fatentem. Non est satis. Accusas eum. (ii. 163.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein