뜻

1. 빈, 고픈, 비어있는
3. 대단한, 광대한, 방대한

1. empty, unoccupied
2. wasted, deserted
3. vast, immense

예문

• Iamque me de cuiusdam vastissimae ilicis ramo pendulo destinato, paululum viam supergressus ipse securi lignum quod deveheret reddebat, et ecce de proximo specu vastum attollens caput funesta proserpit ursa. (Apuleius, Metamorphoses, book 7 22:3)

  (아풀레이우스, 변신, 7권 22:3)

• Sed angebar plane non exili metui reputans quemadmodum tantis tamque magnis cruribus possem delicatam matronam inscendere, vel tam lucida tamque tenera et lacte ac melle confecta membra duris ungulis complecti, labiasque modicas ambrosio rore purpurantes tam amplo ore tamque enormi et saxeis dentibus deformi saviari, novissime quo pacto, quamquam ex unguiculis perpruriscens, mulier tam vastum genitale susciperet: (Apuleius, Metamorphoses, book 10 22:1)

  (아풀레이우스, 변신, 10권 22:1)

• Magnitudines autem ad copiam hominum oportet fieri, ne parvum spatium sit ad usum aut ne propter inopiam populi vastum forum videatur. (Vitruvius Pollio, De Architectura, LIBER QUINTUS, chapter 1 2:4)

  (비트루비우스 폴리오, 건축술에 관하여, , 1장 2:4)

• Iamque ad plana volutus, altaque divortia riparum adradens, lacum invadit rotundum et vastum, quem Brigantiam accola Raetus appellat, perque quadringenta et sexaginta stadia longum, parique paene spatio late diffusum, horrore silvarum squalentium inaccessum, nisi qua vetus illa Romana virtus et sobria iter composuit latum, barbaris et natura locorum et caeli inclementia refragante. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XV, chapter 4 3:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 4장 3:1)

• Ferrum inter axiculos duos firmum compaginatur et vastum in modum regulae maioris extentum, cuius ex volumine tereti, quod in medio pars polita componit, quadratus eminet stilus extentius, recto canalis angusti meatu cavatus, et hac multiplici chorda nervorum tortilium illigatus: (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXIII, chapter 4 2:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 4장 2:1)

유의어 사전

1. Magnus, grandis, and amplus, denote a becoming greatness; ingens, immanis, and vastus, an overwhelming greatness. Sen. Ir. i. 16. Nec enim magnitudo ista est, sed immanitas. Cic. Læl. 26. 2. Magnus (from μέγα, mactus,) denotes greatness without any accessory notion, in opp. to parvus, like μέγας; whereas grandis, with the accessory notion of intrinsic strength and grandeur, in opp. to exilis, Sen. Ep. 100; subtilis, Quintil. xii. 10, 58; tumidus, in the same book, § 80; minutus, Cels. ii. 18; exiguus, Quintil. xi. 3, 15; lastly, amplus (adj. from ambi) with the accessory notion of comeliness, and of an imposing impression. 3. Ingens (ἄγονος) denotes excessive greatness merely as extraordinary, like ἄπλετος; immanis (ἀμήχανος) as exciting fear, like πελώριος; vastus (from vagus?) as wanting regularity of form like ἀχανής. (iii. 228.)

Solitudo denotes the solitude of a place, indifferently or with praise; whereas vasta, deserta, tesca loca, with blame; vasta loca, as uncultivated wastes, in opp. to sulta; whereas deserta, as uninhabited deserts, in opp. to habitata; and tesca, or tesqua, (from tacere,) as lonely places, where an awful stillness reigns, in opp. to celebria. (iii. 226.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein