뜻

1. 가게 하다, 풀어주다, 던지다, 내보내다, 보내다
2. 포기하다, 항복하다, 맡기다
3. 수여하다, 허락하다, 용인하다

1. I let go, let loose; cast, hurl, throw; send away, export.
2. (figuratively) I give up, leave, entrust, surrender.
3. (figuratively, with dative) I give leave, allow, suffer, grant, permit, let.

예문

• Inter has tamen moras, Alamannorum rex Suomarius ultro cum suis improvisus occurrit, ferox ante saeviensque in damna Romana, sed tum lucrum existimans insperatum, si propria retinere permitteretur. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XVII, chapter 10 3:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 10장 3:1)

• Excogitatum est ergo ut ardente superposita lampade, et circumligata ne rueret, iumentum solum quod earn vehebat solutum, sine rectore laevorsus ire permitteretur, cum nos ad montanos excessus dextra positos tenderemus, ut praelucere sebalem facem duci lenius gradienti, Persae credentes, eum tenerent potissimum cursum; (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XVIII, chapter 6 15:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 6장 15:1)

• Verum secuto die otio communi assensu post aerumnas multiplices attribute, cum magnus terror circumsisteret muros, Persaeque paria formidarent, Christianae legis antistes exire se velle gestibus ostendebat et nutu, acceptaque fide quod redire permitteretur incolumis, usque ad tentoria regis accessit. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XX , chapter 7 7:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 7장 7:1)

• Et quoniam cum haec ita procederent, timebatur Lupicinus, licet absens agensque etiam tum apud Britannos, homo superbae mentis et turgidae, eratque suspicio quod (si haec trans mare didicisset) novarum rerum materias excitaret, notarius Bononiam mittitur, observaturus sollicite, ne quisquam fretum oceani transire permitteretur. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XX , chapter 9 9:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 9장 9:1)

• Haud multo deinceps, duo agentes in rebus, ex his qui proiecti sunt, eum adiere fidentius, promittentes latebras monstrare Florentii, si eis gradus militiae redderetur, quos incessens delatoresque appellans addebat non esse imperatorium, obliquis flecti indiciis ad retrahendum hominem mortis metu absconditum, qui forte non diu latitare citra spem veniae permitteretur. (Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum libri qui supersunt, Liber XXII: Julianus, chapter 7 5:1)

  (암미아누스 마르켈리누스, 사건 연대기, , 7장 5:1)

유의어 사전

Concedere and permittere mean, to grant something which a man has full right to dispose of; concedere, in consequence of a request or demand, in opp. to refusing, like συγχωρῆσαι; permittere, from confidence in a person, and liberality, in opp. to forbidding, like ἐφεῖναι; whereas indulgere and connivere mean to grant something, which may properly be forbidden; indulgere (ἐνδελεχεῖν?), from evident forbearance; connivere (κατανεύειν), from seeming oversight.

1. Fidere (πείθειν) means to trust; confidere, to trust firmly, both with reference to strength and assistance; whereas fidem habere, to give credit, and credere, to place belief, namely, with reference to the good intentions of another. Liv. ii. 45. Consules magis non confidere quam non credere suis militibus; the former with reference to their valor, the latter with reference to their fidelity. 2. Fidere, etc., denote trust as a feeling; committere, permittere, as an action; the committens acts in good trust in the power and will of another, whereby he imposes upon him a moral responsibility; to intrust; the permittens acts to get rid of the business himself, whereby he imposes at most only a political or legal responsibility, as to leave (or, give up) to. Cic. Font. 14. Ita ut commissus sit fidei, permissus potestati. Verr. i. 32. v. 14. (v. 259.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein