- 라틴어-한국어 사전

라틴어-한국어 사전 검색

dīcēbāmus

고전 발음: [디:케:바:] 교회 발음: [디:체:바:]

형태정보

  • (dīcō의 과거 능동태 직설법 1인칭 복수형 ) (우리는) 말하고 있었다

    형태분석: dīc(어간) + e(어간모음) + ba(시제접사) + mus(인칭어미)

dīcō

3변화 동사; 상위500위 고전 발음: [디:코:] 교회 발음: [디:코:]

기본형: dīcō, dīcere, dīxī, dictum

어원: dicus; DIC-

  1. 말하다, 언급하다, 이야기하다
  2. 선언하다, 선포하다, 확언하다
  1. I say, utter; mention; talk, speak.
  2. I declare, state. I affirm, assert (positively).

활용 정보

3변화

예문

  • RES. Spiritus oris nostri, unctus Domini, captus est in foveis eorum, de quo dicebamus: " Sub umbra sua vivemus in gentibus ". (Biblia Sacra Vulgata, Lamentationes, 4 4:20)

    우리의 목숨인, 주님의 기름부음받은이는 저들의 구덩이에 붙잡혀 있다네. “우리는 민족들 사이에서 그의 그늘 아래 살리라.” 말해 왔건만. (불가타 성경, 애가, 4장 4:20)

  • in libris enim sententiam dicebamus, contionabamur, philosophiam nobis pro rei publicae procuratione substitutam putabamus. (M. Tullius Cicero, De Divinatione (ed. C. F. W. Müller), De Divinatione (ed. William Armistead Falconer), Liber Secundus 9:2)

    (마르쿠스 툴리우스 키케로, , , 9:2)

  • In libris enim sententiam dicebamus, contionabamur, philosophiam nobis pro rei publicae procuratione substitutam putabamus. (M. Tullius Cicero, De Divinatione (ed. C. F. W. Müller), M. TULLII CICERONIS DE DIVINATIONE LIBER SECUNDUS. 9:2)

    (마르쿠스 툴리우스 키케로, , 9:2)

  • atque utinam liceat aliquando aliquo rei p. statu nos frui inter nosque conferre sollicitudines nostras, quas pertulimus tum cum timidi putabamur, quia dicebamus ea futura quae facta sunt. (M. Tullius Cicero, Epistulae ad Familiares, LIBER SEXTVS: AD A. TORQVATVM ET CETEROS, letter 21 3:3)

    (마르쿠스 툴리우스 키케로, 친구들에게 보낸 편지들, , 3:3)

  • Ieiunas igitur huius multiplicis et aequabiliter in omnia genera fusae orationis auris civitatis accepimus, easque nos primi, quicumque eramus et quantulumcumque dicebamus, ad huius generis dicendi audiendi incredibilia studia convertimus. (M. Tullius Cicero, ORATOR AD M. BRVTVM, chapter 30 2:4)

    (마르쿠스 툴리우스 키케로, , 30장 2:4)

유의어 사전

1. Dicere denotes to say, as conveying information, in reference to the hearer, in opp. to tacere, like the neutral word loqui. Cic. Rull. ii. 1. Ver. ii. 1, 71, 86. Plin. Ep. iv. 20. vii. 6, like λέγειν; but aio expresses an affirmation, with reference to the speaker, in opp. to nego. Cic. Off. iii. 23. Plaut. Rud. ii. 4, 14. Terent. Eun. ii. 2, 21, like φάναι. 2. Ait is in construction with an indirect form of speech, and therefore generally governs an infinitive; whereas inquit is in construction with a direct form of speech, and therefore admits an indicative, imperative, or conjunctive. 3. Aio denotes the simple affirmation of a proposition by merely expressing it, whereas asseverare, affirmare, contendere, denote an emphatic affirmation; asseverare is to affirm in earnest, in opp. to a jocular, or even light affirmation, jocari. Cic. Brut. 85; affirmare, to affirm as certain, in opp. to doubts and rumors, dubitare, Divin. ii. 3, 8; contendere, to affirm against contradiction, and to maintain one’s opinion, in opp. to yielding it up, or renouncing it. 4. Dicere (δεῖξαι) denotes to say, without any accessory notion, whereas loqui (λακεῖν), as a transitive verb, with the contemptuous accessory notion that that which is said is mere idle talk. Cic. Att. xiv. 4. Horribile est quæ loquantur, quæ minitentur. 5. Loqui denotes speaking in general; fabulari, a good-humored, or, at least, pleasant mode of speaking, to pass away the time, in which no heed is taken of the substance and import of what is said, like λαλεῖν; lastly, dicere, as a neuter verb, denotes a speech prepared according to the rules of art, a studied speech, particularly from the rostrum, like λέγειν. Liv. xlv. 39. Tu, centurio, miles, quid de imperatore Paulo senatus decreverit potius quam quid Sergio Galba fabuletur audi, et hoc dicere me potius quam illum audi; ille nihil præterquam loqui, et id ipsum maledice et maligne didicit. Cic. Brut. 58. Scipio sane mihi bene et loqui videtur et dicere. Orat. iii. 10. Neque enim conamur docere eum dicere qui loqui nesciat. Orat. 32. Muren. 34, 71. Suet. Cl. 4. Qui tam ἀσαφῶς loquatur, qui possit quum declamat σαφῶς dicere quæ dicenda sunt non video. 6. Fari (φάναι) denotes speaking, as the mechanical use of the organs of speech to articulate sounds and words, nearly in opp. to infantem esse; whereas loqui (λακεῖν), as the means of giving utterance to one’s thoughts, in opp. to tacere. And as fari may be sometimes limited to the utterance of single words, it easily combines with the image of an unusual, imposing, oracular brevity, as in the decrees of fate, fati; whereas loqui, as a usual mode of speaking, is applicable to excess in speaking, loquacitas. (iv. 1.)

출처: Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes by Ludwig von Doederlein

유의어

  1. 말하다

    • for (말하다, 이야기하다, 말씀하다)
    • effor (말하다, 언급하다, 이야기하다)
    • prōloquor (말하다, 선언하다, 언급하다)
    • loquor (말하다, 이야기하다, 담소를 나누다)
    • praefor (말하다, 이야기하다, 언급하다)
    • iactitō (I utter or mention)
  2. 선언하다

    • assevērō (확언하다, 주장하다, 인정하다)

관련어

명사

형용사

동사

부사

접속사

  • nam (때문에)

파생어

시기별 사용빈도

전체 데이터 내 출현빈도: 약 0.6335%

SEARCH

MENU NAVIGATION